บทที่ 924 เธอจะไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

"ต่ำช้า!"

กู้จื่อเฟยกัดฟันเปล่งถ้อยคำออกมาอย่างยากลำบาก

อาหารเมื่อเช้ามันไม่มีอะไรผิดแปลก เธอจึงไม่ได้รับมือกับกลอุบายนี้

ความเจ็บปวดในท้องที่ท่วมท้น แทบจะสูบพลังทั้งหมดของเธอ กู้จื่อเฟยรู้สึกไม่สบายจนอยากจะเป็นลมไปเดี๋ยวนี้

แต่เธอกัดฟันแน่น ไม่กล้าหลับตา

เธอกำแขนของเย้นโม่หลินแน่น ทั้งที่ยากลำบาก แต่กลับพูดอย่างหนักแน่นว่า

"ไม่ต้องห่วงฉันค่ะ ฉันไม่เป็นไร คุณกับป่ายฉีฝีมือเก่งกาจ รีบแหวกวงล้อมออกไปจากที่นี่เถอะ"

เธอหยุดครู่หนึ่งก่อนจะพูดอีกว่า "พี่เย้น ออกไปตามคน แล้วค่อยกลับมาช่วยฉัน"

เย้นโม่หลินขมวดคิ้วหนัก

ค่อยกลับมาช่วยเธองั้นเหรอ

ด้วยระดับความโหดร้ายทารุณในตอนนี้ของตระกูลหยู ตราบใดที่กู้จื่อเฟยตกอยู่ในมือของพวกเขาเพียงลำพัง ก็มีแต่ตายสถานเดียวเท่านั้น

ที่กู้จื่อเฟยพูดอย่างนี้ ทั้งหมดก็เพื่อให้เขาคลายใจแล้วหนีไปตามลำพัง

เย้นโม่หลินมองกู้จื่อเฟยด้วยแววตาลึกซึ้ง พูดอย่างจริงจังเป็นพิเศษทีละคำทีละประโยค

"ไม่ว่าเมื่อไร ที่ไหน ฉันจะไม่ทิ้งเธอไว้คนเดียว"

กู้จื่อเฟยนิ่งงัน มองเย้นโม่หลินอึ้งๆ

คำพูดนี้ ราวกับถ้อยคำรักหวานหู ถ้าเป็นเวลาปกติ เธอต้องดีใจมากแน่นอน และล้อให้พี่เย้นบอกเธออีกเป็นร้อยๆ ครั้ง

แต่ตอนนี้ หัวใจมันกลับเต้นไปด้วยความกังวลไม่สบายใจ และการโทษตัวเองด้วย

เธอไม่อยากทำให้เขาเดือดร้อน เป็นตัวภาระ

เย้นโม่หลินเห็นกู้จื่อเฟยดวงตาแดงก่ำ เหมือนว่าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ จึงถามอย่างตึงเครียดทันที

"เป็นยังไงบ้าง ปวดมากไหม"

เขาคิดว่าเธอทนความเจ็บปวดไม่ไหวแล้ว

กู้จื่อเฟยตาแดงทันที เห็นเย้นโม่หลินเป็นแบบนี้ ก็ยิ่งรู้สึกรักสุดหัวใจ

และก็ยิ่งไม่อยากให้เขาติดร่างแหไปด้วย

เธอส่ายหน้าอย่างแรง "ไม่ค่ะ ไม่ได้ปวดมากอะไร พี่เย้น คุณไม่ต้องพาฉันไปด้วยดีไหม ต้องฝ่าวงล้อมออกไปก่อนถึงจะมีโอกาสรอดชีวิตได้"

"กู้จื่อเฟย ชั่วชีวิตนี้อย่าได้คิดเรื่องแบบนี้อีก"

เย้นโม่หลินสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง น้ำเสียงใกล้เคียงกับการออกคำสั่งและการตักเตือน

"เธอเป็นผู้หญิงของฉัน ก็ต้องอยู่ด้วยกันกับฉัน"

การจากไปหรือทิ้งเธอไว้ ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

สีหน้าของเขามั่นคงไม่มีสั่นคลอน

กู้จื่อเฟยมองเขาด้วยความประหลาดใจ อ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออกสักคำ

ท่านอาวุโสสี่กับท่านอาวุโสห้าอยู่ห่างไปไม่ไกล จึงได้ยินการสนทนาโต้ตอบของพวกเขาทั้งหมด

ยิ่งเห็นความแน่วแน่ของเย้นโม่หลิน รอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขายิ่งกว้างขึ้น

การรอบโจมตี พวกเขาเตรียมไว้อย่างดีตั้งแต่แรกเริ่มแล้ว

เย้นโม่หลินกับป่ายฉีระแวดระวังตัวสูง หากเบาะแสแสดงออกมาเพียงเล็กน้อยก่อนหน้า อาจถูกพวกเขาพบเข้า การวางยาให้พวกเขายิ่งจะเป็นการเปิดโปงการกระทำได้ทุกนาที

ดังนั้นพวกเขาจึงวางยาใส่กู้จื่อเฟย

คุณหนูทองพันชั่งคนนี้ ไหนเลยจะสามารถมองออกได้ว่าในอาหารมีปัญหาอะไร กินแล้วก็แล้วกัน

และตราบใดที่เย้นโม่หลินดูแลกู้จื่อเฟยมากพอจะยินดีพาเธอที่ครึ่งเป็นครึ่งตายไปด้วย พวกเขามั่นใจว่าต้องฆ่าเย้นโม่หลินให้ตายอยู่ที่นี่ได้แน่

"ในเมื่อพวกคุณรักกันมากจนอยากจะลงไปเป็นนกเป็ดน้ำล่องลอยเคียงคู่กันในน้ำพุเหลืองที่ยมโลก ผมก็จะใจดีช่วยพวกคุณเอง"

ท่านอาวุโสห้ายิ้มอย่างเย็นชา ยกแขนขึ้นสูงแล้วตบกระชากลง

"ฆ่า!"

"อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว!"

เมื่อได้รับคำสั่ง เหล่าบอดี้การ์ดก็ล้อมไว้ทุกทิศทาง เอากระบองไฟฟ้าและมีดสั้นพุ่งเข้าใส่พวกเขา

บอดี้การ์ดของตระกูลหยูได้รับการคัดเลือกมาจากหลายพันคน แต่ละคนมีฝีมือที่แข็งแกร่ง ทันทีที่กลุ่มคนพวกนี้พุ่งเข้ามา ลำพังกำลังก็น่ากลัวมากแล้ว ถ้ามาเป็นกองพัน ต้องบดพวกเขาจมโคลนแน่

พลังแห่งการคุกคามพาให้คนหวาดผวา