บทที่562 จะต้องมีปาฏิหาริย์

บทที่562 จะต้องมีปาฏิหาริย์

เย้นหว่านรู้สึกหนาวเหน็บและขนลุกชันไปทั้งกาย

ตอนนี้หยูซือห้านยังคิดจะทำลายตระกูลเย้นอีกงั้นเหรอ?!

ตระกูลเย้นเป็นตระกูลใหญ่ที่แอบซ่อนเร้นอยู่ ที่จริงแล้วพลังเทียบเคียงได้กับตระกูลหยู คือการยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก ตระกูลทรงอำนาจที่เพียงขยับก้าวเดินก็ทำให้โลกสั่นสะเทือนน

ตระกูลเช่นนี้ แม้ว่าจะสร้างศัตรูมาแล้วนับไม่ถ้วน แต่กลับยังมีรากฐานที่มั่นคง

หยูซือห้านกล้าพูดคำพูดแบบนั้นออกมา เพราะถูกความแค้นบังตา หรือกำลังวางแผนร้ายกาจอะไรอยู่กัน?

นอกจากนี้ หยูซือห้านยังบอกว่าจะจัดการตระกูลโห้แห่งเมืองหนานอีกด้วย

เขาในตอนนี้แม้แต่เหมือนหมาข้างถนน แต่สุดท้ายแล้วยังไงอูฐที่ผอมตายก็ยังใหญ่กว่าม้า แม้การต่อกรกับตระกูลเย้นจะยากมาก แต่หากต้องการจะทำลายตระกูลโห้ กลับดูจะง่ายดายกว่ามาก

คุณย่าโห้เป็นย่าแท้ ๆ ที่โห้หลีเฉินเคารพรักมากที่สุด ในตอนแรกก็ดีกับเย้นหว่านอย่างมากด้วยเช่นกัน และยังเป็นคนกลางของเธอและโห้หลีเฉินด้วย

หญิงชราที่อ่อนโยนใจดีแบบนั้น ไม่ว่ายังไงเย้นหว่านก็ไม่อาจทนปล่อยให้เธอมาพัวพันอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวได้

แววตาของเย้นหว่านสั่นไหว จ้องเขม็งไปที่หยูซือห้าน

“หยูซือห้าน นายยังคิดจะทำอะไรอีก?”

หยูซือห้านมองเย้นหว่านด้วยแววตาโหดเหี้ยม ยิ้มอย่างร้ายกาจ

“ฉันบอกเธอไปคงไม่เสียหาย มีเธออยู่ในกำมือ ตระกูลเย้น เย้นโม่หลินและคู่สามีภรรยาตระกูลเย้น พวกเขาทั้งหมดก็ได้แต่หยิกเล็บเจ็บเนื้อเท่านั้น ทำอะไรฉันไม่ได้”

เขาต้องการจะใช้เธอ เพื่อทำลายตระกูลเย้น!

นัยน์ตาของเย้นหว่านหดตัว ทั้งตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

พี่ชายกับคุณพ่อคุณแม่ดีกับเธอมากแค่ไหน ใส่ใจเธอแค่ไหน เธอรู้ดียิ่งกว่าใคร

ถ้าหากหยูซือห้านคิดจะใช้เธอจัดการพวกเขาจริง ๆ พวกเขาก็มีความเป็นไปได้จริง ๆ …..

เย้นหว่านด่าทออย่างโกรธเกรี้ยว “หยูซือห้าน ตายไปไม่กลัวตกนรกหรือยังไง?!”

“หา นรก?”

หยูซือห้านแค่นยิ้มเย็น “สภาพฉันในตอนนี้ กับอยู่ในนรกมีอะไรต่างกันงั้นเหรอ?”

มีชีวิตอยู่แท้ ๆ แต่กลับน่าเกลียดน่ากลัวเหมือนภูติผีเสียมากกว่า

ยังมีชีวิตอยู่แท้ ๆ แต่กลับพิการอย่างรุนแรง ได้แต่นั่งรอความตายอยู่บนรถเข็น

เย้นหว่านอ้าปาก มองรูปลักษณ์น่าหวาดกลัวของเขา แม้แต่คำโต้แย้งก็ไม่มีให้พูดออกมา

เธอไม่เคยคิดเลย ในตอนนั้นที่หยูซือห้านวิ่งเข้าไปเผชิญหน้ากับการระเบิด จนบาดเจ็บสาหัสแบบนี้ นึกไม่ถึงว่าจะยังมีชีวิตอยู่ได้

นี่เป็นเพียงปาฏิหาริย์ที่เหลือเชื่อ

เป็นปาฏิหาริย์

ปาฏิหาริย์?

เย้นหว่านตกตะลึงไปชั่วครู่ ดวงตาเปล่งประกาย มองไปที่หยูซือห้านอย่างตื่นเต้น

เขาวิ่งเข้าไปในระเบิด ได้รับบาดเจ็บสาหัสรุนแรงจนเป็นแบบนี้ แต่กลับยังรอดมาได้ งั้นสมรรถภาพร่างกายและความสามารถของโห้หลีเฉินที่แข็งแกร่งกว่าหยูซือห้าน งั้นโห้หลีเฉิน จะมียังมีชีวิตอยู่เหมือนกันใช่มั้ย?

ต้องใช่แน่ ๆ !

โห้หลีเฉินจะต้องยังมีชีวิตอยู่แน่!

เขาอาจจะแค่ได้รับบาดเจ็บ ถูกน้ำซัดไป และถูกคนช่วยไว้แล้ว

หรือบางที อาจถูกเย้นโม่หลินที่ไล่ตามมาช่วยไว้ บางทีตอนนี้เขาอาจจะตื่นแล้ว และกำลังตามหาเธอ

เมื่อนึกถึงความเป็นไปได้นี้ เย้นหว่านราวกับได้รับยากระตุ้น ทันใดนั้นก็เหมือนฟื้นคืนชีพ

เธอตาเป็นประกาย ตื่นเต้นจนแทบรอไม่ไหวที่จะออกไปตามหาโห้หลีเฉิน

แต่ตรงหน้านั้น คือปีศาจร้ายหยูซือห้าน

ข้างนอก มีสาวใช้สี่คนขวางประตูอยู่ อีกทั้งทางเดินทอดยาวที่ไม่รู้ทิศรู้ทางเลยอีก

เธอต้องออกไป มันยากมากอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเป็นไปไม่ได้ แววตาของเย้นหว่านวูบไหว สายตาจับจ้องไปที่ร่างของหยูซือห้าน

สภาพร่างกายของเขาในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นอาการบาดเจ็บสาหัสในระยะแรก สภาพร่างกายอ่อนแอมาก คงไม่มีแรงมากมายอะไรแน่นอน

ถ้าเธอเคลื่อนไหวอย่างคาดไม่ถึง จับตัวเขาไว้ อาจจะมีความเป็นไปได้ที่จะออกไปได้ก็ได้!

เย้นหว่านคิดคำนวณและคาดเดาในใจอย่างรวดเร็ว ก็ตัดสินใจในทันที

เธอกระโดดขึ้นจากพื้นอย่างไม่ลังเล พุ่งเข้าหาหยูซือห้านอย่างกะทันหัน