บทที่661 เห็นแล้ว

บทที่661 เห็นแล้ว

ถุง?

เย้นหว่านตะลึงไปเล็กน้อย สถานการณ์เมื่อคืนนี้ แน่นอนว่ามันไม่มีประโยชน์อะไร

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ทันใดนั้นเธอก็ลุกขึ้นนั่งแล้วพูดด้วยความตื่นตระหนก “แย่แล้ว ตอนนี้ฉันยังท้องไม่ได้นะ”

กู้จื่อเฟยมองเธอด้วยความประหลาดใจ “ทำไมล่ะ?”

เย้นหว่านขมวดคิ้ว รู้สึกหดหู่ขึ้นมาเล็กน้อย

“ทางที่จะไปประเทศเบียนหนานครั้งนี้อันตรายมาก ยังไม่รู้เลยว่าต้องใช้เวลานานเท่าไหร่จึงจะผ่านไปได้อย่างราบรื่น นอกจากนี้สถานการณ์ของประเทศเบียนหนานก็ยังไม่แน่นอน มีอันตรายเต็มไปหมด โห้หลีเฉินลำพังแค่ดูแลฉันก็อาจจะต้องเสียแรงไปพอสมควรแล้ว ถ้าฉันท้องอีกล่ะก็ จะต้องกลายเป็นภาระของทุกคนแน่”

เป็นเพราะเหตุผลนี้

กู้จื่อเฟยมองเย้นหว่านด้วยแววตาวูบไหว “งั้นเธอวางแผนว่ายังไง?”

“จื่อเฟย”

เย้นหว่านจูงมือกู้จื่อเฟยอย่างกระตือรือร้นแล้วพูดด้วยสีหน้าอ้อนวอน “เธอช่วยฉันหน่อยสิ ช่วยไปหายาคุมกำเนิดฉุกเฉินให้ฉันหน่อยได้มั้ย?”

“ยาคุมกำเนิด? ของแบบนั้นกินแล้วมันไม่ดีต่อร่างกายนะ”

“ไม่เป็นไร กินแค่ครั้งเดียวไม่ได้ทำอันตรายของร่างกายมากนัก ขอแค่ไม่เกินสามครั้งต่อปีก็ได้แล้ว”

เย้นหว่านพูดอธิบาย “พูดไปแล้ว ตอนนี้มันก็เกิดขึ้นแล้ว ก็มีแต่ต้องกินยาคุมกำเนิดฉุกเฉินถึงจะสามารถแก้ไขได้”

กู้จื่อเฟยคิดดูแล้วก็เป็นตามนั้น จึงได้แต่พูดว่า “งั้นเธอรอก่อน ฉันจะไปเอาที่ป่ายฉี”

พูดจบ กู้จื่อเฟยก็กำลังจะลุกขึ้น แต่ทันใดนั้นกลับถูกเย้นหว่านคว้าข้อมือเอาไว้

สีหน้าของเย้นหว่านเต็มไปด้วยตึงเครียด “อย่าไปหาป่ายฉี แค่แอบไปขอที่เสี่ยวฮวนมาสักกล่องก็พอแล้ว ให้ดีอย่าให้พวกพี่ชายของฉันรู้เลยจะดีที่สุด”

ป่ายฉีกับเย้นโม่หลินนั้นเหมือนกางเกงตัวเดียวกัน ถ้าไปเอาจากป่ายฉี งั้นคนทั้งบ้านก็ได้รู้กันหมดแล้ว

กู้จื่อเฟยมองเย้นหว่านอย่างค่อนข้างงุนงง “เธอคิดจะไม่ให้พวกเขารู้เหรอ? แล้วโห้หลีเฉินล่ะ?”

“อย่าให้เขารู้ด้วยเหมือนกัน”

เย้นหว่านพูดอย่างไม่ลังเล

กู้จื่อเฟยมองเธออย่างสงสัยและไม่เข้าใจ

เย้นหว่านสีหน้าหมองคล้ำลง พูดอธิบาย “ถ้าโห้หลีเฉินรู้ว่าฉันกินยาคุมกำเนิดเขาคงจะโทษตัวเอง”

คำพูดเรียบง่าย แต่กลับทำให้กู้จื่อเฟยเข้าใจความกลัดกลุ้มของเย้นหว่าน

ตอนนี้อาการของโห้หลีเฉินกำลังแย่ อาจตายได้ทุกเมื่อ ต้องพึ่งพาหยูกยาและเย้นหว่านเพื่อมีชีวิตอยู่ ที่เย้นหว่านไม่ต้องการลูก ก็เพราะกังวลถึงสภาพร่างกายของโห้หลีเฉิน

แต่สำหรับผู้ชายคนหนึ่งแล้ว ผู้หญิงของเขาต้องกินยาคุมกำเนิดเพราะเขา ในใจก็คงรู้สึกว่าเป็นความผิดของเขา เป็นเขาที่เป็นภาระของเธอ

เย้นหว่านไม่ต้องการให้โห้หลีเฉินมีภาระทางใจแบบนั้น

กู้จื่อเฟยมองเย้นหว่านด้วยแววตาสั่นไหว เอ่ยเสียงเบา “บางครั้ง ฉันก็อิจฉาความสัมพันธ์ของเธอกับโห้หลีเฉินจริง ๆ ”

แม้ว่าทางข้างหน้าจะยากลำบาก แต่ใจจริงที่เชื่อมกันของพวกเขา การได้เจอกันและกันนั้นสำคัญยิ่งกว่าชีวิต

ขอแค่อยู่ด้วยกันก็เป็นสุข อุปสรรคทั้งหมดก็ล้วนเอาชนะได้

สายตาของเย้นหว่านราวอยู่ในภวังค์ “ที่จริงแล้วการได้อยู่กับโห้หลีเฉิน ตอนนี้ฉันก็เหมือนกับอยู่ในความฝันแล้วล่ะ”

โห้หลีเฉินนั้นดีเกินไป ตั้งแต่แรก ไม่ว่าเขาจะดีกับเธอขนาดไหน เธอก็ไม่กล้าคิดไปว่าเขาชอบเธอ

ตอนนี้ทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน เธอก็ยังคงราวกับว่าถูกเทพเจ้าแห่งความโชคดีโจมตี ไม่อยากเชื่อว่าผู้ชายที่ดีพร้อมขนาดนั้น จะกลายเป็นแฟนหนุ่มของเธอจริงๆ ผู้ชายของเธอ และสามีในอนาคตของเธอ

เย้นหว่านมักคิดบ่อยๆ ว่าชาติก่อนเธอคงกอบกู้ทางช้างเผือกเอาไว้ ชาตินี้ถึงได้โชคดีแบบนี้สินะ

กู้จื่อเฟยจับแขนของเย้นหว่าน พูดอย่างจริงจัง “ทะนุถนอมไว้ให้ดีล่ะ จะต้องมีความสุขแน่ ๆ ”

“อื้ม”

เย้นหว่านพยักหน้า เธอเองก็หวังว่าจะมีความสุข