บทที่71 จะเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว ก็เป็นของบ้านคุณทั้งหมด

บทที่71 จะเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว ก็เป็นของบ้านคุณทั้งหมด

ทั้งสองขึ้นลิฟท์VIPมาถึงชั้นบนสุด ชั้น99คือห้องทำงานของท่านประธาน

เหมือนกับว่าตั้งใจรอเย้นหว่านอยู่ ประตูกระจกไม่ได้ปิด ตอนนี้ได้เปิดไว้ครึ่งนึง

เว่ยชียืนอยู่ที่หน้าประตู ถอยหลังไปก้าวนึง แล้วยื่นมือต้อนรับ “คุณเย้นครับ เชิญครับ”

เย้นหว่านยิ้มให้กับเขา แล้วเดินไปที่หน้าประตู และเคาะประตูตามมารยาท

ในขณะเดียวกัน เธอก็มองเห็นทุกมุมของห้องทำงาน ความรู้สึกแรกก็คือใหญ่ ใหญ่มากๆ ผ้าม่านที่ใหญ่จนถึงพื้น ได้ทำให้ที่นี่ดูกว้างและสว่างขึ้น

ณ เวลานี้ บนโซฟาหนังแท้ในห้อง มีคนนั่งอยู่สองคน

โห้หลีเฉินกับเย้นเหวินหนาน

โห้หลีเฉินเงยหน้ามองมาที่เย้นหว่าน ช่างเป็นแววตาอ่อนโยน

เขาพูดเบาๆ “เข้ามาสิ”

เย้นหว่านยกกระเป๋าเดินทางและเดินเข้ามา เห็นเย้นเหวินหนานแล้ว พยักหน้าตามมารยาท

เย้นเหวินหนานเห็นเย้นหว่านแล้วรู้สึกแปลกใจ และก็ได้มองดูการแต่งตัวของเธอ กับของที่เธอกอดเอาไว้ในอ้อมกอด

อึ้งไปสักพัก เขาเหมือนจะเข้าใจแล้วพูดว่า “หลีเฉิน ดีไซเนอร์ที่มีพรสวรรค์ ที่นายเรียกให้ฉันมารอก็คือเย้นหว่าน?”

โห้หลีเฉินพยักหน้า และจิบกาแฟคำนึง

หลังจากนั้นเขาพูดกับเย้นหว่านว่า “นับตั้งแต่วันนี้ เย้นเหวินหนานจะเป็นคนรับผิดชอบงานทั้งหมดเกี่ยวกับคุณ คุณมีปัญหาอะไรก็หาเขาได้เลย”

น้ำเสียงที่เรียบเฉย เหมือนเขาเป็นแค่หัวหน้าธรรมดาๆคนนึง

เย้นเหวินหนานแบะปากเล็กน้อย เขาอยากจะเตือนโห่หลีเฉินจังเลยว่าอย่างน้อยเขาก็เป็นถึงรองประธานของบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างโห้ถิงกรุ๊ปนะ ให้รับผิดชอบงานทั้งหมดของดีไซเนอร์คนใหม่แบบนี้ มันจะดีหรือ?

ใช้เรื่องงานมาใช้เป็นเรื่องส่วนตัวก็ควรจะมีขอบเขตบ้าง?

เห็นว่าเป็นคนที่เคยเจอหน้าครั้งนึงแล้ว ความรู้สึกที่ไม่คุ้นชินของเย้นหว่านได้ลดลงไม่น้อย

เธอพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณชายเย้น ต่อไปขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”

“แน่นอนอยู่แล้วครับ”

ภรรยาของคุณโห้ เขาจะไม่ทุ่มแรงกายและแรงใจดูแลได้ยังไง?

ในใจลึกๆของเย้นเหวินหนานยังสงสัยอยู่ เข้าไปใกล้ๆโห้หลีเฉิน และพูดเสียงเบาที่ได้ยินแค่เขาสองคน “นายก็รู้ว่าฉันยุ่งมาก ทำไมถึงเลือกฉันเป็นคนรับผิดชอบเย้นหว่าน ? ที่จริงหาหัวหน้าดีไซเนอร์โดยเฉพาะมาคนนึงก็สามารถปั้นเธอขึ้นมาได้”

โห้หลีเฉินจิบกาแฟคำนึง และพูดแบบสมเหตุสมผล

“ฉันไม่ไว้ใจคนอื่น”

เย้นเหวินหนาน “นายไว้ใจฉันขนาดนั้นเลย?”

โห้หลีเฉินพยักหน้า “นายเคารพพี่สะใภ้อยู่แล้ว”

เย้นเหวินหนาน “......”เขาถึงกับไม่รู้จะตอบยังไง

โห้หลีเฉินช่างคิดได้รอบคอบจริงๆ เรื่องที่เอาเย้นหว่านเข้ามารับตำแหน่ง แม้แต่สาเหตุที่อาจจะถูกเจ้านายกลั่นแกล้งก็ได้คิดเอาไว้แล้ว ถ้าอยู่กับเย้นเหวินหนานแล้วก็ไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนี้แล้ว

เย้นเหวินหนานยอมจำนนต่อโชคชะตาและตอบตกลงยอม ดูท่าแล้วต่อจากนี้เขาต้องทำโอทีเพิ่มอีกไม่น้อยเสียแล้ว

เขายืนขึ้น พูดกับเย้นหว่านด้วยรอยยิ้ม

“ผมพาคุณไปเก็บของก่อน แล้วไปคุ้นเคยกับห้องทำงานของคุณ ต่อจากนี้......”

เย้นเหวินหนานมองดูเย้นหว่านตั้งแต่หัวจรดเท้าทีนึง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและมีความเป็นมืออาชีพ “แล้วค่อยปรับแต่งให้คุณมีภาพลักษณ์ของดีไซเนอร์ชื่อดัง”

ปรับแต่งให้มีภาพลักษณ์ของดีไซเนอร์ชื่อดัง นั่นคืออะไร?

เย้นหว่านเกิดความสงสัย แต่ไม่นานเธอก็จะเข้าใจแล้ว

เย้นเหวินหนานไม่เพียงแต่เป็นรองประธาน เป็นดีไซเนอร์ชื่อดังที่ถูกปกปิด แต่มีสายตาเฉียบคมและฝีมือที่ยิ่งกว่าดีไซเนอร์ชื่อดัง

เขาพาเย้นหว่านมาถึงที่ห้องแต่งตัวเฉพาะของบริษัท ปรับเปลี่ยนการแต่งตัวของเย้นหว่านใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า