บทที่725 หึง

คำพูดนี้ เหมือนเป็นการสารภาพรักไม่มีผิด!

เวนเดลล์เบิกตาโพลงโต ร่างกายแข็งทื่อไปหมด

องค์หญิงคนนี้มาสร้างความวุ่นวายหรือไง จะทำยังไงดีล่ะทีนี้?

โห้หลีเฉินคงไม่อดทนแสดงเป็นคนรักให้เธอหรอกนะ

เวนเดลล์กลัวว่าโห้หลีเฉินจะผลักองค์หญิงออกไปติดผนังกำแพงเอา รีบคิดวิธีการรับมือ ในตอนนี้เอง ทันใดนั้นก็เห็นมีคนเปิดม่านออก

เย้นหว่านเหมือนลมพายุปะทุเข้ามา

เธอรีบเดินไปตรงหน้าโห้หลีเฉินอย่างรวดเร็ว ดึงมือองค์หญิงออกโดยไม่ถามไถ่อะไรก่อน เธอรีบขวางไว้ระหว่างสองคนในทันที

เธอขมวดคิ้ว พูดอย่างไม่พอใจว่า “องค์หญิง ชายหญิงต่างกัน ระวังด้วย!”

เย้นหว่านปรากฏขึ้นกะทันหัน แรงไม่น้อยเลย ซาอินติยังยืนไม่คงที่ เธอถอยหลังออกไปหลายก้าว

ตั้งแต่เธอเกิดมา ยังไม่เคยมีใครทำกิริยาต่ำทรามแบบนี้กับเธอมาก่อน

เธอโมโหทันที ซาอินติมองค้อนเย้นหว่านด้วยสายตาแหลมคม กำลังจะโต้ตอบ

“เย้นหว่าน?”

พอเธอมองหน้าเย้นหว่านได้ชัดเจนแล้ว ก็ชะงักไปทันที ไฟที่ปะทุขึ้นเหนือหัว ก็ดับไปในทันที

ใบหน้าสวยของเธอรีบเผยรอยยิ้มกว้างในทันที เสียงก็อ่อนโยนอย่างมาก

“เมื่อกี้ฉันขออภัย อย่าเก็บไปคิดเลยนะ”

มองดูองค์หญิงตรงหน้าที่ยิ้มกว้างและไม่โมโห เย้นหว่านก็รู้สึกอึ้งมาก

ตามคำร่ำลือแล้วนิสัยองค์หญิงไม่ได้ดีขนาดนั้นนะ เธอมีชีวิตมั่งคั่งร่ำรวยไม่มีใครกล้าขัดขืนคำสั่ง นานๆเข้าก็กลายเป็นว่าเธอพูดอะไรก็ต้องเป็นอะไร อยากได้อะไรก็ต้องได้

ผู้ชายอยู่ตรงหน้าเธอต้องก้มหัวให้ทั้งนั้น ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นผู้หญิงที่ไม่เห็นหน้าก็มีคำร่ำลือไปแล้ว?

แต่ตอนนี้เธอดูนิสัยดีมาก อะไรกันล่ะเนี่ย?

เย้นหว่านทะแม่งใจ แต่ก็ยังคงระวังตัวอยู่ ยืนตัวตรงขวางหน้าโห้หลีเฉินไว้

ไม่ให้เธอมีโอกาสได้เข้าใกล้

“ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ งั้นพวกเราไม่รบกวนแล้วนะ พวกเธอสองพี่น้องคุยกันไปก่อนแล้วกัน”

เย้นหว่านพูดจบ ก็ดึงโห้หลีเฉินออกไปทันที

องค์หญิงคนนี้คิดไม่ได้กับโห้หลีเฉิน เธอไม่อยากให้โห้หลีเฉินอยู่ต่อสักวินาทีเดียว

ในตอนที่เธอเห็นองค์หญิงจับแขนโห้หลีเฉินไว้ เธออยากจะตัดมือซาอินติออกมาจริงๆ

สายตาโห้หลีเฉินจ้องมองเย้นหว่านอย่างลึกซึ้ง ท่าทางของเธอที่ระแวงและขวางหน้าเขาไว้ ดูแล้วน่ารักและน่าพอใจมาก

แท้จริงแล้ว ท่าทางของผู้หญิงหึงเป็นแบบนี้นี่เอง?

เขาอารมณ์ดีอย่างมาก กระตุกยิ้มขึ้น ยอมให้เธอลากไป

เห็นโห้หลีเฉินกำลังจะไปแล้ว ซาอินติตื่นเต้นร้อนรนใจทันที

เธอออกมาจากวัง ก็เพื่อเจอโห้หลีเฉิน พูดคุยกัน เพื่อสร้างสัมพันธ์ที่ดี

โห้หลีเฉินจะไปแล้ว เธอก็มาเสียเที่ยวน่ะสิ

เธอร้อนรนใจ ยังคิดวิธีไม่ได้ ก็เห็นร่างกายสูงกำยำของเซอร์ยุนซี ขวางไว้ตรงหน้าโห้หลีเฉินกับเย้นหว่านในทันที

เซอร์ยุนซีดวงตาเปล่งประกาย สีหน้าแปลกใจและดีใจอย่างมาก

เขาจ้องมองเย้นหว่านอยู่อย่างนั้น “เสี่ยวหว่าน ไม่เจอกันสามวัน เธอผอมลงไปมากเลย คิดถึงฉันมากเลยใช่ไหม?”

เย้นหว่าน “……”

ให้ตายสิ! เมื่อกี้เธอพุ่งออกไปเพราะหึงหนัก กลับลืมไปว่าในห้องโถงมีตาบ้านี่อยู่

นี่ไงพึ่งเจอกันคำแรกที่พูดออกมามันน่าตบมากเลยนะ

เย้นหว่านรู้สึกสันหลังเย็นวาบในทันทีทันใด