บทที่10 secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้(มิกกี้)

มิกกี้กับจินเย่ จูงมือกันเดินกลับมา ห้องน้ำค่อนข้างไกลและไฟก็สลัวๆ ระหว่างทาง จินเย่เหลือบสายตาไปเห็นเหมือนจะเป็นพี่ไทเกอร์กับผู้หญิงคนนั้น ก็เลยกระตุกมือมิกกี้ให้หยุดเดิน และพยักหน้าให้น้องมองไปตรงที่ไทเกอร์ยืนอยู่กับผู้หญิงคนนั้น

มิกกี้มองตามสายตาจินเย่ และเห็นไทเกอร์ยืนสูบบุหรี่อยู่ โดยที่มีผู้หญิงคนนั้นคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง แขนเรียวกอดเอวเขาบดเบียดร่างสวยเข้าหาแนบชิด

“เรารีบเดินกลับเถอะค่ะพี่จินเย่เดี๋ยวพี่มาโก้เป็นห่วง” จินเย่พยักหน้า จับมือน้องเดินกันต่อ

“โอ๊ย!” มิกกี้สะดุดก้อนหินและล้มลง

“มิกกี้เป็นอะไรไหม” จินเย่ดึงแขนน้องให้ลุงขึ้น ช่วยปัดเข่าที่เลอะทรายออก “ถลอกเลยมิกกี้ เจ็บมากไหม” ถามไถ่น้องด้วยความเป็นห่วง

“ไม่เป็นไรค่ะเจ็บนิดหน่อย”

ไทเกอร์หันมาตามเสียง เขาทิ้งก้นบุหรี่และจะเดินเข้าไปหาทันที แต่คิดขึ้นมาได้ว่ามิกกี้ไม่อยากให้เขาดูแลอะไรอีก ก็เลยได้แต่ยืนดูอยู่เงียบๆ และเห็นว่าเธอมากับเพื่อนของมาโก้ก็เลยเบาใจไป

“มากับกลุ่มไทเกอร์เหรอคะ” สาวสวยที่มองตามสายตาเขาเอ่ยถาม

“อืม” ไทเกอร์ตอบเธอ แต่สายตายังมองตามหลังมิกกี้อยู่ตลอด

“เรากลับที่พักกันไหมคะ ง่วงแล้วไทเกอร์พากลับหน่อยได้ไหมคะ” เธอส่งสายตายั่วยวนเขา

“ไปสิ”

ด้านมิกกี้ นั่งลงข้างๆ พี่เจ้าเอยแล้วก็ลูบแผลตัวเองอย่างรู้สึกเจ็บ “มันเกิดแต่กับฉันสินะ” บ่นพึมพำกับตัวเอง

“น้องมิกกี้เป็นอะไรคะ” มะนาวเห็นมิกกี้ทำหน้าเหมือนเจ็บ

“หนูล้มค่ะพี่มะนาว สะดุดก้อนหิน เข่าข้างนี้กระแทกลงพื้น เป็นแผลเลยค่ะ เจ็บนิดหน่อย ไม่สนุกแล้วค่ะ พี่มะนาว พี่เจ้าเอย หนูขอกลับก่อนดีกว่านะคะ”

“งั้นไปสิพี่กลับไปเป็นเพื่อน” มะนาวรีบบอกน้อง

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูกลับคนเดียวได้ ที่บ้านก็มีแม่บ้านค่ะ พี่ไม่ต้องห่วงนะคะ พี่สองคนอยู่คอยดูพี่พายุกับพี่สายฟ้าดีกว่านะคะ น่าจะติดลม ถ้าพี่ๆ กลับก่อนมีหวังได้กลับตอนเช้าแน่ๆ ค่ะ”

“มิกกี้น้องขับรถได้แน่เหรอ พี่ขับให้ดีกว่าไหม” เจ้าเอยถามด้วยความเป็นห่วงด้วยอีกคน

“ขับได้ค่ะพี่เจ้าเอย ไม่ได้เจ็บอะไรมากหรอกค่ะ แล้วหนูก็ง่วงแล้วด้วยค่ะ กลับไปนอนดีกว่าค่ะ”

เจ้าเอยพยักหน้า มิกกี้เดินไปบอกพี่ๆ พร้อมกับเจ้าเอยแล้วก็มะนาว ทั้งคู่เดินมาส่งมิกกี้ที่รถ เรียบร้อยแล้วค่อยเดินกลับมารวมกลุ่มกับทุกคนต่อ

ด้านไทเกอร์

“ไทเกอร์คะ ดื่มแก้วนี้หมดแล้วเรามาสนุกกันนะคะ วันนี้ฝ้ายอยากให้ไทเกอร์ทำหลายๆ รอบเลยค่ะคืนนี้ ไม่ได้เจอกันเป็นเดือนแล้วนะคะ ฝ้ายคิดถึงไทเกอร์มากเลย ถ้าไม่บังเอิญเจอกันวันนี้ ไม่รู้ว่าไทเกอร์จะถึงคิวทักหาฝ้ายเมื่อไหร่นะคะ” เธอยื่นแก้วเครื่องดื่มมึนเมาให้เขา และนั่งลงเบียดเข้าหาร่างแกร่ง พร้อมกับกระดกดื่มแก้วตัวเอง

“ผมไม่ว่างน่ะ” ไทเกอร์กระดกเหล้าหมดแก้ว