บทที่2 secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้(มิกกี้)

“ปล่อยไปเถอะมิกกี้งอแงไปแบบนั้นแหละไม่ได้อะไรหรอก” พายุพูดแล้วก็ยิ้มไม่ได้อะไร ได้แต่นึกเอ็นดู

ด้านมิกกี้

ขับรถออกมาอย่างรู้สึกอารมณ์เสีย พวกพี่บ้า บนเรือเนี่ยนะ ปาร์ตี้กับสาวสวย อนาจารชะมัด เป็นหมอไม่ใช่เหรอ ในหัวมีแต่เรื่องพวกนั้นรึไง ปาร์ตี้ก็แปลว่าคงหลายคนด้วยสินะ โอ๊ย! จะบ้าไม่อยากจะคิดเลย ผ่านไปกี่ปีพี่ไทเกอร์ก็ยังเหมือนเดิมสินะ เจ้าชู้ ผู้หญิงเยอะ แต่ไม่เห็นจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนกับใครสักคนเลย ทำไมกันนะ

ด้านไทเกอร์

เขานั่งจิบไวน์กับน้องๆ แต่ใจกลับคิดถึงคนตัวเล็กที่เพิ่งเดินออกไปเมื่อกี้ คิดถึงคำพูดของเธอ ที่บอกว่าไม่ได้ชอบเขาแล้ว โตขึ้นสเปกก็เปลี่ยน มิกกี้พูดจริงรึเปล่า เขาไม่ได้อะไรถ้าเธอแค่เปลี่ยนความคิด แต่ความเป็นพี่น้องยังเป็นเหมือนเดิม แต่ที่ผ่านมามิกกี้เปลี่ยนไปมากแค่กับเขา เธอห่างเหินจนรู้สึกใจหาย เขาแอบเศร้าทุกครั้งที่เจอกัน ที่เธอมักจะแค่ทักทายตามมารยาท มันเหมือนขาดอะไรไปอย่างบอกไม่ถูก

เขาอยากให้เธอกลับมาเป็นเหมือนเดิม เป็นน้องที่เอาแต่ใจ ที่เรียกร้องให้เขาคอยตามใจเหมือนเมื่อก่อน เขาพร้อมจะทำหน้าที่พี่ชายให้เธอทุกอย่าง ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนไป ไทเกอร์ได้แต่คิดวนไปวนมาเรื่องมิกกี้

สามปีก่อน

“ลุงเลโอพี่ไทเกอร์อยู่ไหมคะ”

“อยู่นะ น่าจะอยู่บนห้อง มิกกี้มีอะไรรึเปล่าลูก”

“หนูมีเรื่องจะคุยกับพี่ไทเกอร์ เป็นการส่วนตัวหน่อยค่ะลุงเลโอ”

เลโอหัวเราะ “งั้นเหรอ โอเคงั้นหนูต้องไปเคาะห้องเรียกพี่เขาเอาเองนะ หลับอยู่รึเปล่าไม่รู้”

“ได้ค่ะ งั้นขออนุญาตนะคะ”

เลโอยิ้มพยักหน้าอนุญาตลูกสาวของเพื่อนรัก

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

“พี่ไทเกอร์คะ มิกกี้เข้าไปได้ไหมคะ”

“อืม!” ไทเกอร์งัวเงียตอบ

แกร่ก!

คนตัวเล็กเปิดประตูเบาๆ เดินเข้ามา มองคนตัวโตที่นอนอยู่บนเตียง มิกกี้ยิ้มเดินไปนั่งลงบนเตียงใกล้ๆ เขา

“พี่หลับเหรอ” ก้มลงไปกระซิบถามใกล้ๆ

“อืม! พี่ง่วงเรามีอะไร”

“อาทิตย์หน้าหนูจะไปอเมริกาแล้วนะคะ”

“อืม! พี่รู้แล้ว” ไทเกอร์หลับตาตอบรับด้วยน้ำเสียงงัวเงียเหมือนเดิม

“พี่ไทเกอร์แล้วพี่จะคิดถึงหนูรึเปล่า”

“ก็คงมีบ้าง”

“อะไรกัน ก็คงมีบ้างได้ยังไง พี่ต้องคิดถึงหนูทุกวันสิ ไม่สิต้องคิดถึงตลอดเวลาเลยด้วย” มิกกี้พูดน้ำเสียงงอแงใส่คนพี่ที่ยังคงนอนหลับตานิ่ง

“โอเคพี่จะคิดถึงเราทุกวันเลย พอใจไหม” ไทเกอร์ปรือตามองคนตัวเล็กที่วอแวเขาไม่เลิก

“ไม่เอา พี่ดูไม่เต็มใจ มิกกี้ไปนานมากเลยนะ พี่ต้องเหงามากแน่ๆ”

“ไม่เป็นไรพี่พายุกับพี่สายฟ้าใกล้จะกลับมาแล้ว พี่อยู่ได้”