พ่อเลี้ยงกระหายสวาท บทที่ 5

น้าเรไรเถียงและฉันเห็นอาทับดึงมือน้าเรไร ไม่ได้จับไว้เฉย ๆ แต่ดึงตัวน้าสาวของฉันไปกอดไว้แล้วพูดได้ยินชัดเจนเลยว่า

“จะอายทำไมในเมื่อเราเคยเอากันแล้วตั้งหลายหน!”

เอากันหลายหน! อันนี้สิเด็ดยิ่งกว่าที่ได้ยินเมื่อกี๊นี้ซะอีก ตายละวา...นี่ถ้าไม่เห็นกับตาได้ยินกับหูผึ่ง ๆ ทั้งสองข้างก็ไม่มีวันรู้เลยว่า น้าเรไรกับอาทับเคยแอบเย่อกันลับหลังแม่ แบบนี้เขาเรียกว่าชู้ใช่มั้ย?...ว๊าย! ยังจะบ้าถามตัวเองแบบโง่ ๆ อีกนะ พอได้ยินอย่างนั้นต่อมอยากเผือกมันก็ยิ่งทำงาน ฉันไม่สามารถเดินกลับไปที่ห้องหรือผละไปจากตรงนั้นได้เพราะมันเป็นมุมที่เห็นทั้งสองคนชัดเจน ได้ยินเสียงที่ทั้งสองพูดคุยชัดยิ่งกว่าอะไร ขณะนั้นอาทับก็กอดรัดน้าเรไรไว้แล้วพูดว่า

“บอกพี่มานะเรว่าไปที่ไหนกับใคร ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใครถึงได้กอดเร หอมเรแบบนั้น”

“เขาเป็นเพื่อนเรนะพี่ทับ”

“เป็นเพื่อนแล้วกอดกันแบบนั้นได้เหรอ?”

“ทีพี่ทับยังกอดพี่นารีได้เลยนะ”

“ก็นารีเขาเป็นเมียพี่ จะไม่ให้พี่กอดเขาได้ยังไง”

“ก็ไม่รู้ล่ะ พี่ทับกอดพี่สาวของเรได้เรก็กอดคนอื่นได้เหมือนกัน”

“มันไม่เหมือนกันนะ พูดแบบนี้เรหึงพี่ใช่ไหม เรหึงที่พี่กอดหอมเมียพี่น่ะ”

“ใช่สิ!” เสียงน้าเรไรสั่นเครือ “หลัง ๆ มานี่พี่ทับเอาใจแต่พี่นารี กอดจูบไม่เกรงใจเร เอาใจกันสารพัด ไม่สงสารเรบ้างว่าเรจะรู้สึกยังไง หลายวันแล้วนะที่พี่ทับไม่ยอมไปหาเรที่ห้อง”

“จะให้พี่ไปได้ยังไง เวลานารีเขาไม่ออกไปไหนจะให้พี่แอบไปหาเรน่ะไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ”

คำพูดของอาทับกับน้าสาวทำให้ฉันถึงบางอ้อในบัดนั้น หายสงสัยเลยว่าทำไมอาทับถึงไม่สะทกสะท้านหรือแสดงอารมณ์ไม่พอใจเวลาแม่ออกไปรำพัดบ้านเพื่อนครั้งละนาน ๆ ที่แท้เวลาที่แม่ไม่อยู่มันมันป็นโอกาสทองของทั้งสองคนที่จะได้พบกัน แล้วฉันก็ต้องขนลุกซู่เมื่อได้ยินอาทับพูดว่า