สะใภ้สวิงกิ้ง บทที่ 4

หญิงสาวกระซิบบอกสามีของหล่อนเสียงหอบเหนื่อยขณะที่ปราณยังฝังลำกายหนาที่ไม่ยอมอ่อนตัวลงง่าย ๆ ในรูกระชับฟิตของหล่อน เขาทำเสียงงัวเงียและตอบว่า

"อืม...จะรีบไปไหนกันล่ะ นี่ยังเช้าอยู่เลย”

“แล้วพี่ปราณไม่กินอาหารเช้าเหรอคะ ปกติบ้านพี่ปราณเขาจะมาทานอาหารพร้อมกันน่ะ เดี๋ยวเขาก็ว่าเจนแย่เลย”

“จะว่าอะไร ผัวเมียจะมีความสุขกันสักหน่อยแล้วใครจะขัดจังหวะ”

“พี่ปราณขา...อือ...ลุกขึ้นก่อนซีคะ พี่ปราณไม่รีบแต่เจนต้องรีบนะคะเพราะเจนต้องทำงานบ้านปัดกวาดเช็ดถู เดี๋ยวเขาจะหาว่าเจนไม่ทำงานนั่งอยู่กับบ้านเฉยๆ”

เจนนิสาพยายามขยับตัว ถึงหล่อนจะเป็นสะใภ้บ้านคนรวยไฮโซโก้หรูแค่ไหน ถึงไม่ทำงานนอกบ้านก้มีกินมีใช้เพราะได้ผัวรวยแต่ก็ต้องทำงานบ้าน เป็นแม่บ้าน ทำตัวให้เป็นประโยชน์เพราะกลัวคนอื่นจะว่าเอาได้ว่าหล่อนเกาะผัวกิน แต่ปราณกลับหัวเราะในลำคอและพูดว่า

“บ้านพี่มีพวกคนรับใช้ มีแม่บ้านคอยดูแลอยู่แล้วแล้วเจนจะรีบไปไหน ไม่ต้องทำอะไรก็ได้”

“อื๊อ...ไม่ดีกว่านะคะ”

หญิงสาวขยับตัวจากร่างหนาที่ทาบทับหล่อนอยู่จนสุดท้ายปราณต้องขยับตัวออกแต่เลื่อนลงไปนอนแผ่หราอยู่ข้าง ๆ เจนนิสาลุกขึ้นนั่งโดยมีสายตาที่ยังหื่นหิวของสามีมองตาม

จะไม่ให้เขามองหล่อนได้ยังไงในเมื่อเรือร่างของหล่อนขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะซะขนาดนั้น องเอวสัดส่วนยั่วยวนสายตา นมใหญ่เอวคอด สะโพกกลมกลึง แถมหน้าสวย ๆ และปากจิ้มลิ้มของหล่อนก็ยวนใจจนเขาอยากจูบไซ้แทบไม่อยากลงไปกินข้าวตอนเช้า เจนนิสาถอนหายใจดังพรืดและพูดว่า