บทที่ 14

จากการแสดงออกที่ประหลาดใจของ Xu Bin เจียงเฉินได้เดาแล้วว่าคนที่อยู่เบื้องหลังที่ว่าจ้างองค์กร Dark Moon ให้ฆ่าเขาคือเขาอย่างแน่นอน

“ไม่คิดว่าฉันยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม”

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้พูด Jiang Chen จึงพูดอีกครั้ง

“คุณพูดอะไร ผมไม่เข้าใจเลย”

เมื่อเขารวบรวมตัวเอง Xu Bin แสดงสีหน้าไม่รู้อะไรเลย

พูดมากก็แพ้ ควรแกล้งบ้าและพูดน้อย

“เลิกเสแสร้งได้แล้ว ถ้าไม่อยากให้คนอื่นรู้ คุณต้องไม่ทำอะไรเลยด้วยตัวคุณเอง”

ตอนนี้ไม่มีหลักฐานโดยตรง ดังนั้นเจียงเฉินจึงไม่สามารถพูดอะไรได้มากนัก

Xu Bin ผู้ปฏิเสธที่จะยอมรับไม่ได้พูดต่อไป แต่สาปแช่งองค์กร Dark Moon ในใจที่ทำได้ไม่ดี

“อย่าพูดถึงเรื่องนี้ หมอไม่ได้ให้คำตอบหลังจากการปรึกษาหารือ โดยบอกว่าเขาจะรอให้ศาสตราจารย์โจวมาวินิจฉัย”

Liu Chenyu พูดอย่างช่วยไม่ได้ด้วยใบหน้าเศร้า

แม้ว่าตระกูล Liu จะเป็นผู้จัดหายาสมุนไพรจีนรายใหญ่ที่สุดในเมือง Binhai แต่พวกเขาไม่มีการวิจัยเกี่ยวกับยา

“อยากให้ฉันดูไหม”

ทิ้ง Xu Bin ไว้ข้างๆ Jiang Chen มองไปที่ Liu Chenyu

"นี่คือใคร?"

มองเขาขึ้นและลง Liu Chenyu ถามด้วยความสงสัย

“เจียงเฉิน ทักษะทางการแพทย์ของคุณน่าทึ่งมาก ทำไมคุณไม่ให้เขาดู”

เซียวรัวชิงดึงเจียงเฉินมาข้างหน้าเธอ

“สาวน้อย ไม่ใช่ป้าของคุณหรอกที่พูดถึงคุณ ทุกวันนี้มีคนโกหกอยู่ทุกที่ ถ้าคุณโง่นิดหน่อย คุณยังกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นหมออัจฉริยะ อย่าหลงกล”

นางหลิวกล่าวอย่างดูถูก

หลังจากกลับมาที่เมืองปินไห่และประสบอุบัติเหตุหลายครั้ง เจียงเฉินผู้สิ้นเนื้อประดาตัวยังมีเสื้อผ้าเปลี่ยนที่ไหน?

เขายังคงสวมชุดเดิมอยู่ และมีคราบเลือดและโคลนตามจุดต่างๆ

"คุณป้า คุณพูดอย่างนั้นไม่ได้ ฉันได้เห็นทักษะทางการแพทย์ของคุณเจียงด้วยตาของฉันเอง พวกเขาน่าทึ่งจริงๆ"

ท้ายที่สุด เขาได้รับเชิญด้วยตัวเอง เสี่ยว Ruoqing อธิบายอย่างรวดเร็ว

“อาการป่วยของลุงหลิวของคุณไม่กล้าแม้แต่จะสรุปในโรงพยาบาลสักระยะหนึ่ง คุณแน่ใจเกี่ยวกับเด็กคนนี้หรือไม่”

นาง Liu จ้องมองไปที่ Jiang Chen และพูดอย่างเหยียดหยาม: "ฉันเคยเห็นคนมากมายที่มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นหมอ Qingqi ที่สกปรกและไร้รสนิยมต่อหน้าฉัน อย่างไรก็ตาม ฉันไม่รู้ ตกลง ให้เขาไปพบลุงของคุณ บางทีเขาอาจมีไวรัสแปลกๆ อยู่บนตัวเขา”

เมื่อก้าวถอยหลัง เขาก็ขมวดคิ้วด้วยความขยะแขยง

เป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่จะตัดสินผู้คนจากรูปร่างหน้าตาของพวกเขา และนอกเหนือจากการถูกบังคับโดยสถานการณ์แล้ว เจียงเฉินก็ไม่สนใจมากนัก

เนื่องจากเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการใดๆ เพื่อไปพบแพทย์ จึงไม่เป็นไรที่จะไม่ดำเนินการใดๆ ไม่จำเป็นต้องโต้แย้ง

“มาดามหลิวพูดถูกจริงๆ เด็กคนนี้ไม่ใช่คนดี”

ฉวยโอกาสนี้ Xu Bin พูดทันที: "เด็กคนนี้ชื่อ Jiang Chen เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับฉันที่วิทยาลัย เขาเดินเตร่ตลอดทั้งวันและเติบโตในกองขยะ ก่อนหน้านั้นฉันยังคงคิดถึงเพื่อนร่วมชั้นของฉัน และทิ้งเขาไว้ข้างหลัง เป็นการดีสำหรับเขาที่จะทำงานเป็นคนทำความสะอาดในโรงพยาบาลเพื่อหาเลี้ยงชีพ ไม่เพียงแต่เขาจะไม่เห็นคุณค่าของมันเท่านั้น แต่เขายังมีความทะเยอทะยานด้วย ดังนั้นเขาจึงทิ้งคนเลือกไว้"

"ฟังคำพูดของ Xu Zhuren บุคคลเช่นนี้ถูกกำหนดให้เป็นชีวิตขอทาน และกล้าพูดว่าเขาสามารถช่วยผู้คนจากความเจ็บป่วยได้หรือ ฉันเดาว่าเขาไม่สามารถอยู่รอดได้และมีส่วนร่วมในกิจกรรมหลอกลวงบางอย่าง"

ในทางตรงกันข้าม นาง Liu เชื่อในคำพูดของ Xu Hao ที่แต่งตัวดีมากกว่า

"แม่อย่าพูดอะไรสองสามคำ"

ยิ่งเขาพูดมากเท่าไหร่ หลิวเฉินหยู่ก็ยิ่งไปไกลมากขึ้นเท่านั้น หลิวเฉินหยูรีบหยุดเขา

อย่าไปพูดถึงเรื่องอื่น ในเมื่อเสี่ยว Ruoqing พาเธอมาที่นี่ เธอจึงต้องแสดงสีหน้าเป็นธรรมดา

“คุณเจียง แม่ผมเป็นคนอารมณ์ร้าย พูดตรงไปตรงมา อย่าลืมใส่ใจ”

Liu Chenyu กล่าวขอโทษทันที