บทที่ 16

ฉากตกอยู่ในความเงียบสงัดชั่วขณะหนึ่ง

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ร่างของ Jiang Chen ดวงตาที่แปลกประหลาดดูเหมือนจะมองเห็นสายพันธุ์ที่น่าทึ่ง

ใครจะไม่รู้ว่าศาสตราจารย์ Zhou คือ Taishan Beidou ในสาขาการแพทย์แผนจีน และทุกคำที่เขาพูดนั้นมีอำนาจ

แม้เขาจะกล่าวว่าผู้ป่วยสิ้นหวัง ดังนั้นต้องไม่มีอะไรผิดปกติ

“ได้ยินไม่ชัด? คนไข้ยังรอดได้”

เมื่อหันกลับมา เจียงเฉินเน้นย้ำอีกครั้งและเดินออกจากวอร์ด

เขาได้รับความไว้วางใจในเรื่องของความภักดี และได้รับเชิญจาก Xiao Ruoqing ให้ปฏิบัติต่อผู้อื่น ดังนั้นเขาจะไม่ยอมแพ้กลางคัน

เมื่อศาสตราจารย์ Zhou ประกาศว่า Liu Nanshan สิ้นหวัง Jiang Chen มักรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ขณะที่คนอื่นๆ กำลังยุ่งเหยิง เขาเดินเข้าไปในวอร์ด

แน่นอน อย่างที่เขาคาดไว้ แม้ว่า Liu Nanshan จะป่วยระยะสุดท้ายและไม่สามารถรักษาให้หายได้ด้วยวิธีการรักษาทั่วไป แต่ความปรารถนาที่จะมีชีวิตรอดของเขานั้นแข็งแกร่งมาก และลมหายใจเฮือกสุดท้ายก็ห้อยอยู่ในลำคอ

ตราบเท่าที่เขาใช้พลังงานที่สำคัญเพื่อเปิดใช้งานเทคนิค Liuren needling และใช้ลมหายใจเป็นแนวทางในการปรับพลังงานและจิตวิญญาณของผู้ป่วย เพื่อเปิดใช้งานการทำงานของไตอีกครั้ง และหลังจากการพักฟื้นอย่างระมัดระวัง อย่างน้อยที่สุด Liu Nanshan ก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้ สิบปี.

"นี่เป็นเรื่องจริงเหรอ?"

Xu Hao ผู้ซึ่งไม่มีอะไรจะรักในชีวิตของเขา มีแสงสว่างในดวงตาของเขา และสงสัยว่าเขาได้ยินผิดไป

โรงพยาบาลเป็นอุตสาหกรรมหลักของตระกูล Xu และเป็นเส้นเลือดใหญ่ของทั้งครอบครัว หากตระกูล Liu โกรธและทำลายมันจริง ๆ มันจะเป็นผลกระทบร้ายแรงต่อตระกูล Xu

"ความจริงและความเท็จเกี่ยวอะไรกับคุณ"

สิ่งที่ควรจะพูดได้ถูกพูดไปแล้ว Jiang Chen ขี้เกียจเกินกว่าจะอธิบายมากเกินไป

เขาไม่มีความรู้สึกที่ดีต่อลุงและหลานชายของ Xu เลย ถ้าไม่ใช่เพราะคำเชิญของ Xiao Ruoqing คนโง่จะเข้ามาแทรกแซงเรื่องนี้

"ไร้สาระ!"

เมื่อรู้สึกว่าอำนาจของเขาถูกท้าทาย ศาสตราจารย์โจวกล่าวด้วยใบหน้าเศร้าหมอง "แม้ว่าทักษะทางการแพทย์ของชายชราจะยังไม่ถึงจุดสูงสุด แต่เขายังเป็นแพทย์ชั้นนำของการแพทย์แผนจีนในเมืองปินไห่ เขาพบผู้ป่วยแปดพันคน ไม่ใช่ นับหมื่น คุณไม่เคยถูกคนอื่นถาม

"ศาสตราจารย์โจว ทำไมเขาต้องมีความรู้เหมือนกับเขาด้วย? เขาบอกว่าฉันต้องพยายามแสดงหน้าของฉันเพื่อที่ฉันจะได้ขออาหารจากครอบครัวใหญ่ มันเป็นพฤติกรรมหลอกลวงทั่วไป มันไม่คุ้มค่าที่จะทำลาย ร่างกายของฉันเพื่อความนิยมแบบนี้ ถ้าเขามีความสามารถจริง ๆ มันจะรกร้างอย่างนั้นหรือ?”

ฉวยโอกาส Xu Bin พ่นไฟ

"กล้าปฏิเสธคำตัดสินของชายชราต่อหน้าศาสตราจารย์โจว เด็กคนนี้กล้าหาญจริงๆ"

“มันอาจเป็นแมลงปีกแข็งที่ไม่เคยเห็นโลก ใครในเมืองปินไห่ไม่รู้จักศาสตราจารย์โจว ผู้ชายที่ไม่มีผมแต่ยังกล้าสู้หน้าหมอแผนจีนที่มีชื่อเสียง เขาแค่ไม่รู้ จะอยู่หรือตายอย่างไร”

"คนหนุ่มสาวมีความกล้าหาญ ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเขาตกเป็นเป้าหมายของ Tiance Villa บางทีพวกเขาอาจมีทักษะบางอย่างจริงๆ และพวกเขาต้องการดูและดูจริงๆ"

…

แพทย์และพยาบาลที่อยู่รอบ ๆ เริ่มพูดคุยกันด้วยเสียงต่ำ

“อายุมากไม่ได้หมายความว่าฝีมือแพทย์จะต้องสูง ฉันแค่พูดความจริง ส่วนคุณจะเชื่อหรือไม่ ฉันไม่สน”

เจียงเฉินยืนพิงกำแพงแสดงท่าทางไม่แยแส

ตามมรดกของอาจารย์ผู้ที่มีทักษะทางการแพทย์ที่ไม่มีใครเทียบได้ควรรับใช้โลกและเป็นประโยชน์ต่อคนทั่วไป ตามเงื่อนไขของ Liu Nanshan เขายังสามารถรักษาได้ในขณะนี้ แต่ถ้าสมาชิกในครอบครัวไม่เห็นด้วยก็สามารถพิสูจน์ได้ว่า ไม่มีชะตากรรม

โชคชะตาควรเป็นเช่นนี้ โทษคนอื่นไม่ได้

“ฝีมือการแสดงดี ถ้าไม่ได้รู้จักคุณมาหลายปีก็เกือบเชื่อแล้ว อย่ามัวเสียเวลา ชะตาชีวิตคนกำหนดชีวิตให้สอดคล้องกันตั้งแต่แรกเกิด ถูกลิขิตไว้ว่า ขอทานจะไม่มีวันกลายเป็นคนรวย และเขาถูกกำหนดให้มีชีวิตอยู่ ไม่ว่าคุณจะดิ้นรนอย่างหนักแค่ไหนในสังคมระดับล่างสุด คุณไม่สามารถก้าวไปสู่ชนชั้นสูงได้ ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่าคุณยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นแบบไหน สิ่งที่คุณเป็น?"

ไม่เปิดโอกาสให้คนอื่นพูดเลย Xu Bin พูดอย่างมีความหมายมาก