บทที่ 5

หลังจากออกจากโรงพยาบาล ทั้งสองนั่งแท็กซี่ไปที่ร้านอาหารส่วนตัว

พื้นที่ของสถานที่ไม่ใหญ่เกินไปและไม่มีการตกแต่งที่หรูหราดูเหมือนอาคารธุรกิจแบบครอบครัวแต่ค่อนข้างบอบบาง

เนื่องจากสถานที่ห่างไกลผู้คนจึงไม่ค่อยมารับประทานอาหาร

“ยินดีต้อนรับครับ กี่คนครับ”

เมื่อเห็นทั้งสองบริกรก็ทักทายพวกเขาด้วยรอยยิ้ม

"สาม ขอบคุณ!"

ซุนเสี่ยวเซียกล่าวอย่างสุภาพ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ Jiang Chen มองเธออย่างอยากรู้อยากเห็น

“อ้อ ฉันลืมบอกไป ลูกพี่ลูกน้องของฉันเปิดคลินิกเล็ก ๆ ข้างถนนนอกซอย ตอนนี้ทุกคนอยู่ที่นี่ ฉันจะชวนเธอมาทานอาหารเย็น พี่เจียงไม่ยอม รังเกียจไหม"

หลังจากตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ซุนเสี่ยวเซียซึ่งรู้สึกตัวได้ก็รีบอธิบาย

"อย่าถือสา!"

“ฉันรู้ว่าพี่เจียงเป็นคนใจกว้าง”

เมื่อพูดเช่นนั้น ซุนเสี่ยวเซียก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและกดหมายเลขลูกพี่ลูกน้องของเธอ

ภายใต้การนำของพนักงานเสิร์ฟ ทั้งสองมาถึงหน้าต่างบนชั้นสอง

“พี่เจียง คุณอยากกินอะไรไหม”

เพียงแค่นั่งลง ซุนเสี่ยวเซียก็หยิบเมนูจากบริกรแล้วถาม

“อะไรก็ได้ ขอแค่คุณกินพอ!”

เกี่ยวกับอาหาร Jiang Chen ไม่เคยเจาะจงเกี่ยวกับเรื่องนี้มากนัก ตราบเท่าที่เขาสามารถรักษามันไว้ได้

"แค่เสิร์ฟอาหารจานเด่นของคุณสามอย่าง แล้วก็ซุปเต้าหู้หัวปลา ขอบคุณ!"

หลังจากที่บริกรออกไป ซุนเสี่ยวเซียหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาและนั่งข้างเจียงเฉิน

คุณจะละทิ้งโอกาสที่หาได้ยากเช่นนี้กับผู้ชายที่คุณชื่นชมตั้งแต่ยังเรียนหนังสือซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ คุณได้อย่างไร

ขณะที่เขาไม่ได้สนใจอะไร ภาพหมู่ก็มา

จิตใจของผู้หญิงไม่สามารถเดาได้ด้วยตรรกะทั่วไป และเจียงเฉินก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับพฤติกรรมแปลกๆ ของเธอ

“เสี่ยวเซีย คุณกำลังทำอะไรอยู่”

ฉากนี้บังเอิญลูกพี่ลูกน้องเดินเข้ามาเห็น

"ไม่มีอะไร!"

ซุนเสี่ยวเซียรีบวางโทรศัพท์ของเธอและพูดอย่างเขินอายว่า "พี่เจียง นี่คือลูกพี่ลูกน้องของฉันหลินเสี่ยวหยู"

"ลูกพี่ลูกน้อง นี่คือพี่ชายอาวุโสเจียงเฉินเจียง นักศึกษาแพทย์ผู้มีความสามารถที่ฉันมักจะพูดถึงคุณ"

เมื่อยืนขึ้น เจียงเฉินก็ยื่นมือออกไปก่อน "สวัสดี คุณหลิน!"

"สวัสดีคุณเจียง ตอนนี้โรงเรียนมัธยมอยู่ที่ไหน"

เธอรู้มานานแล้วว่าลูกพี่ลูกน้องของเธอชื่นชมพรสวรรค์จากมหาวิทยาลัยการแพทย์ และเพื่อความสุขของเธอ หลิน เสี่ยวหยู่ถามอย่างเป็นกันเองเมื่อจับมือ

"ฉันไม่มีที่ประจำและไม่มีงานทำ"

Jiang Chen ไม่ได้พยายามที่จะแสดงความทุกข์ยาก เป็นเพียงว่าเขาไม่ต้องการโกหกเกี่ยวกับความจริง

เมื่อถอนมือออก รอยยิ้มบนใบหน้าของหลิน เซียวหยู กลายเป็นเรื่องจริงมากขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับความดูถูกเหยียดหยามเล็กน้อยในดวงตาของเธอ

อัจฉริยะทางการแพทย์? ไอ้ไร้บ้านไร้งาน!

ฉันไม่รู้จริงๆว่าลูกพี่ลูกน้องของฉันจะชอบของแบบนี้ได้ยังไง

“ลูกพี่ลูกน้อง คลินิกของคุณไม่ได้ขาดแคลนกำลังคนหรือ? บราเดอร์เจียงเป็นมืออาชีพและมีทักษะ แต่เขาประสบปัญหาบางอย่างชั่วคราว ทำไมคุณไม่ให้เขามาที่คลินิกของคุณเพื่อช่วยชั่วคราว ด้วยวิธีนี้ปัญหาของ ที่พักของ Brother Jiang จะถูกแก้ไข นอกจากนี้ยังสามารถแบ่งเบาภาระของคุณได้อีกด้วย ลูกพี่ลูกน้องของฉันคิดว่าอย่างไร "

ระหว่างทานอาหารเย็น ซุนเสี่ยวเซียมองไปที่หลินเสี่ยวหยูด้วยสายตาอ้อนวอน

เกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของ Jiang Chen เธอมีความเข้าใจโดยทั่วไปเมื่อเธอมาที่นี่ แต่เธออายเกินกว่าจะถามว่าอีกฝ่ายไม่ได้บอกว่าจะสร้างศัตรูกับ Xu Bin ได้อย่างไร

“แค่ทำตามที่คุณพูด”

แม้ว่าในใจของเขาจะไม่เต็มใจ แต่ Lin Xiaoyu ก็ตกลงอย่างไม่เต็มใจเมื่อลูกพี่ลูกน้องคนโปรดของเขาขอแต่งงาน

หากเป็นในอดีต เจียงเฉินจะไม่ยอมรับความโปรดปรานของผู้อื่น

ตอนนี้ไม่มีที่ไป และเธอไม่ต้องการทำให้ความเมตตาของซุนเสี่ยวเซียผิดหวัง ดังนั้นเธอจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับในเรื่องนี้

หลังจากทานอาหารที่ดีและบอกลา Sun Xiaoxia แล้ว Jiang Chen ก็เดินตาม Lin Xiaoyue ไปที่คลินิก