บทที่ 1024 เจอเย่จั้นอีกแล้ว

นักพรตเทียนชิงส่ายศีรษะ

“นั่นไม่เหมือนกัน การวิวาทของทั้งสองแคว้น ล้วนทำเพื่อเจ้าเหนือหัวของแต่ละฝ่าย พวกเขาอยู่ฝ่ายตรงกันข้ามกัน มีผู้เสียชีวิตบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย ยังไม่นับว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ ซึ่งคนบาปที่แท้จริง คือผู้ที่สังหารคนอยู่ฝ่ายเดียว ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม มีเพียงคนดังกล่าวนี้เท่านั้น ถึงจะกระตุ้นพลังของศิลาตอบสวรรค์ และเปิดประตูสำนักบนเขาได้”

นักพรตน้อยทั้งหมดโค้งคำนับพร้อมกัน

“ขอบคุณท่านอาจารย์ที่ชี้แนะ พวกเราทราบแล้ว”

นักพรตน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มที่อายุน้อยที่สุดกลับก้มหน้าอยู่ตลอด ไม่ปริปากเอ่ยคำใด

นักพรตเทียนชิงเหลือบมองเขา แล้วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ชิงฮุย เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ หรือว่าไม่คุ้นชินกับเมืองจอแจที่อยู่เบื้องหน้านี้?”

ชิงฮุยกล่าวอย่างนอบน้อม “หากใจบริสุทธิ์ดุจน้ำแข็ง ถึงโดนแลบเลียก็ไม่แปรเปลี่ยน มิไหวหวั่น จิตสงบร่มเย็น ศิษย์ไม่มีอะไรต้องกังวลอีกแล้ว ไม่ว่าอยู่ที่ใดก็เหมือนกัน”

นักพรตเทียนชิงพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

“ดีมาก หากศิลาตอบสวรรค์ไม่เกิดเหตุไม่คาดฝันอีก หลังจากลงทัณฑ์คนบาปคราวนี้แล้ว พวกเราก็กลับได้แล้ว”

“ขอรับ”

ทั้งหมดโค้งคำนับ แล้วจากไป

เมื่อเดินออกไปนอกประตู ชิงฮุยก็หยุดชะงักครู่หนึ่ง

เหมือนเขาจะมองเห็นภาพทำนายบางอย่าง เห็นสิ่งที่อยู่ลึกเข้าไปชั้นใน แต่ก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดดีหรือไม่

คนบาปอาจไม่ใช่เด็กอายุไม่กี่ปี แต่อาจเป็นชายหนุ่มอายุสิบกว่าปี

แต่หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ชิงฮุยก็รีบเดินออกไป...

ในชั่วพริบตา ก็ผ่านไปห้าวัน

อาชากว่าสิบตัวผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนลากรถม้า และมาถึงเทือกเขาเชื่อมเมฆาเมื่อครึ่งชั่วยามที่แล้ว

ในช่วงเวลานี้ อินชิงเสวียนยังฉวยโอกาสตอนที่ไปปลดทุกข์ระหว่างทาง สอบถามได้ข้อมูลมากมาย

แม่แท้ๆ ของเจ้าของร่างเดิมคือธิดาเทพแห่งตำหนักเทพจริงๆ ตอนนี้นางยังไม่ตาย พ่อของเจ้าของร่างเดิมก็ยังมีชีวิตอยู่ ยังคงอาศัยอยู่ในเมืองอิ๋นเฉิงเป็นปกติ

อาการบาดเจ็บของฉุยอวี้เกิดจากผู้อาวุโสหัน และฉางเฮิ่นเทียนไม่ใช่คนที่มาจากตำหนักเทพ