บทที่ 1028 ขึ้นเขา

ผู้อาวุโสหันแค่นเสียงหึอย่างเย็นชา

“ถ้านางตาย นั่นก็เพราะว่ารนหาที่เอง ตลอดหลายปีที่นางทรยศหลบหนีออกไปข้างนอก ข้าไม่ได้คิดบัญชีกับนาง ก็นับว่าเมตตามากแล้ว”

“ผู้อาวุโสหัน!”

ฉุยอวี้ตะโกนอย่างไม่ยอมแพ้

เสียงของผู้อาวุโสหันเข้มขึ้น

“หุบปาก”

อินชิงเสวียนตื่นจากภวังค์ทันที

ดูเหมือนว่าตัวเองจะดูไม่ผิด โจรเฒ่าแซ่หันคนนี้ไม่ใช่คนดีจริงๆ

แต่มีสิ่งหนึ่งที่นางไม่เคยเข้าใจมาโดยตลอด

ในเมื่อตำหนักเทพหอทองคำสูงส่งเพียงนี้ ทั้งยังมีอำนาจทุกอย่าง ทำไมฉุยอวี้ถึงทรยศต่อสำนัก มาก่อตั้งสำนักที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่อย่างเช่นสำนักเซียวเหยา?

โชคดีที่พรุ่งนี้ก็จะขึ้นเขาแล้ว ทุกสิ่งที่นางอยากรู้ จะต้องหาคำตอบให้กระจ่าง

ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น เสียงฝีเท้าก็มาถึงชั้นบนแล้ว

ฉางเฮิ่นเทียนกล่าวด้วยความเคารพ “ผู้อาวุโสหัน แม่นางอินกลับมาแล้ว”

ผู้อาวุโสหันถามด้วยเสียงแผ่วต่ำ “นางได้ไปหาฉุยอวี้หรือไม่”

ฉางเฮิ่นเทียนกล่าวว่า “ไม่ขอรับ ซื้อของเล่นมาให้ลูก แล้วกลับไปพักผ่อนในห้องแล้ว”

ผู้อาวุโสหันเหลือบมองที่ห้องของอินชิงเสวียน แล้วพูดเบาๆ “ดีมาก เฟิงอวิ๋นลี่ เจ้าเอาของกินไปให้นาง จำไว้ ระวังปากของเจ้าด้วย”

“เจ้าค่ะ”

เฟิงเอ้อร์เหนียงรับอาหารอย่างนอบน้อม แล้วเคาะประตูของอินชิงเสวียน

อินชิงเสวียนรออยู่ครู่หนึ่ง แล้วเปิดประตูออกไปด้วยสีหน้าแสร้งว่างัวเงีย

“เมื่อครู่นี้ผู้อาวุโสหันกับข้าลงไปซื้อเสบียงอาหารและเนื้อวัวที่ชั้นล่าง แม่นางอินกินแก้หัวไปก่อน พรุ่งนี้เมื่อขึ้นเขาแล้ว ทุกอย่างก็สะดวกแล้วล่ะ”

“ขอบคุณมาก”

อินชิงเสวียนรับอาหาร แล้วถือโอกาสยื่นน้ำพุวิญญาณในมือให้เฟิงเอ้อร์เหนียง ชี้ไปที่ห้องของนาง แล้วทำท่าทางดื่ม

เฟิงเอ้อร์เหนียงเข้าใจทันทีว่านางเอาให้ฉุยอวี้ จึงพยักหน้าอย่างรู้สึกขอบคุณ พูดอย่างอ่อนโยน “เช่นนั้นแม่นางก็รีบพักผ่อนเร็วๆ ข้าจะกลับไปก่อน”

“ได้”