บทที่ 1050 ลงมือ

อินชิงเสวียนถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

แม้ว่าจะมียอดฝีมือด้านศาสตร์การแพทย์ในตำหนักเทพหลายคน แต่ก็ไม่มีใครเชื่อถือได้ จึงทำได้แค่รอจนกว่าจะลงจากภูเขาเท่านั้น

เพื่อระงับความคิดที่วุ่นวาย อินชิงเสวียนปรุงโจ๊กให้กับเสี่ยวหนานเฟิงอย่างระมัดระวัง หลังจากที่เจ้าเด็กอ้วนกินข้าวเช้าเสร็จ นี่ก็เกือบจะได้เวลาแล้ว

อินชิงเสวียนเปลี่ยนชุดสะอาดให้ลูกชาย แล้วไปหาเหมยชิงเกอ

นางนั่งในอ่างอาบน้ำโดยที่หลับตาสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ ริ้วรอยบนใบหน้าน้อยกว่าครั้งแรกที่พบกันมาก

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าอาจจะไม่ตื่นมาเร็วๆ นี้ แต่ตัวเองไม่สามารถอยู่ที่นี่เป็นเวลานานได้ นางจึงไปที่ร้านคะแนนคะแนนสะสม แลกชุดฝากไว้กับเสี่ยวหนานเฟิง

“ถ้าเหนียงเหนียงคนนั้นอาบน้ำเสร็จแล้ว เสื้อผ้าเปียกน้ำ คงจะไม่สบายตัวมาก ถ้านางตื่นขึ้น เจ้าช่วยมอบเสื้อผ้าชุดนี้ให้นางด้วยนะ”

เสี่ยวหนานเฟิงพยักหน้าอย่างจริงจัง

“เด็จแม่ไม่ต้องห่วง ลูกจะดูแลเหมยเหนียงเหนียงอย่างดีอย่างแน่นอน”

เมื่อมองดูใบหน้าที่จริงจังของลูกชาย อินชิงเสวียนก็ยิ้มและลูบหัวเล็กๆ ของเขา

“ลูกแม่เก่งขนาดนี้ แม่ต้องวางใจอยู่แล้ว เพื่อไม่ให้คนร้ายสงสัย แม่จะออกไปก่อน ให้เหมยเหนียงเหนียงคนนั้นดื่มน้ำพุวิญญาณเยอะๆ นะ จะช่วยให้นางฟื้นพลังได้อีก”

“ขอรับ ลูกรู้แล้ว”

“ถ้างั้นก็ไปเล่นเถอะ ระวังอย่าไปชนอะไรเข้าล่ะ”

“ขอรับ~”

เสี่ยวหนานเฟิงตอบรับอย่างเชื่อฟัง แล้ววิ่งขึ้นไปที่บ้านลมปราสาท

อินชิงเสวียนยืนมองอยู่ข้างน้ำพุวิญญาณครู่หนึ่ง แล้วจึงออกจากมิติ

แม้ว่าจะไม่ได้นอนทั้งคืน อินชิงเสวียนก็ยังคงสดชื่น ซึ่งกำลังวังชาที่สมบูรณ์นี้ ล้วนเกิดจากน้ำพุวิญญาณ

หลังจากยืดเส้นยืดสายแล้ว อินชิงเสวียนก็ผลักประตูหินออกไป

ศิษย์สองคนยืนอยู่ที่ประตู แต่ฉางเฮิ่นเทียนไม่อยู่ที่นั่น

เมื่อเห็นอินชิงเสวียน ทั้งสองก็ขวางหน้าประตูทันที