บทที่ 1058 ความแค้นของเหมยชิงเกอ

ในเวลานั้น เจ้าตำหนักเทพเพิ่งออกจากการบำเพ็ญเพียร เหมยชิงเกอก็ให้กำเนิดทารก

ธิดาเทพเป็นสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณของตำหนักเทพ ชั่วชีวิตไม่สามารถแต่งงานมีความรักได้ เจ้าตำหนักไม่ต้องการให้ชื่อเสียงของสำนักเสียหาย จึงพูดจาหว่านล้อมกึ่งขอร้องให้นางส่งเด็กไปที่อิ๋นเฉิงก่อน

เมื่อเด็กอายุครบสี่ห้าขวบ ค่อยไปรับกลับมาในนามลูกศิษย์ เพื่อหลีกเลี่ยงความผิดพลาดใดๆ เจ้าตำหนักได้ทิ้งรอยตราของตำหนักเทพไว้บนไหล่ของเด็กโดยเฉพาะ และเพื่อให้ง่ายต่อการค้นหาในอนาคตด้วย

เหมยชิงเกออยู่ในตำหนักเทพมาตั้งแต่เด็ก ย่อมรู้ถึงความสำคัญของธิดาเทพในตำหนักเทพอยู่แล้ว และนางเป็นคนที่ฝ่าฝืนกฎของตำหนักก่อน แม้จะตัดใจไม่ลง ก็ต้องรับปากว่าจะส่งลูกไปที่อิ๋นเฉิงชั่วคราว

โดยที่นึกไม่ถึงว่ายังไปไม่ถึงอิ๋นเฉิงด้วยซ้ำ นางก็ถูกคนของอิ๋นเฉิงไล่สังหาร เพื่อปกป้องลูกแล้ว นางต้องฝ่าอันตรายจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ยอมใช้ศาสตร์ลับของตำหนักเทพเพื่อเพิ่มพลังของร่างกายให้สูงสุดโดยไม่ลังเล สู้สุดใจจนหลบหนีจากความตายมาได้

ในตอนนั้นทั้งตัวของนางเหลือพลังเพียงหนึ่งถึงสองขั้นเท่านั้น ร่างกายอ่อนแอยิ่งกว่าคนธรรมดานัก ในใจมีเพียงความตั้งใจเดียว นั่นก็คือรักษาเด็กในอ้อมแขนไว้ให้ได้

นางไม่รู้ว่าตัวเองเดินมานานแค่ไหนแล้ว สุดท้ายก็ทนไม่ไหว หมดสติอยู่กลางป่า เมื่อตื่นขึ้นมาก็รู้ว่าตัวเองได้รับการช่วยเหลือจากฮูหยินตระกูลอิน

จากนั้นเมื่อทราบว่าลูกของอินฮูหยินที่อายุยังไม่ครบขวบเดือนก็ตายตั้งแต่เยาว์วัย เหมยชิงเกอก็เกิดความคิดที่จะมอบเด็กไว้กับนาง

ต่อมา เหมยชิงเกอได้ยินจากสาวใช้ของอินฮูหยินว่า สามีของนางเป็นแม่ทัพในรัชสมัยนี้ กำลังนำกองกำลังต่อสู้ที่เมืองรอบนอก ไม่รู้ว่าเด็กจากไปแล้ว อินฮูหยินก็เกรงว่าสามีจะเสียใจเพราะเรื่องนี้ ฉะนั้นข้อเสนอของเหมยชิงเกอจึงเหมาะกับความปรารถนาของนางอย่างแท้จริง

ยิ่งไปกว่านั้นนางมีลูกแล้วสองคน และทารกที่เสียชีวิตไปก็เป็นเด็กผู้หญิง จึงให้คำสาบานว่าจะดูแลเหมือนเป็นลูกแท้ๆ ของตัวเอง ให้เหมยชิงเกอวางใจได้เลย

เมื่อเหมยชิงเกอเห็นสตรีผู้นี้จิตใจดีมีเมตตา จึงตัดใจมอบเด็กไว้กับนาง

อินฮูหยินดีใจมาก ให้นางอยู่ในบ้านก่อนชั่วคราว เมื่อพักฟื้นจนหายดีแล้วค่อยออกเดินทาง

ร่างกายของเหมยชิงเกอก็ถึงขีดจำกัดแล้ว นางจึงปักหลักพักอยู่ที่นั่น ทั้งยังมีความเห็นแก่ตัวที่ต้องการใช้เวลากับลูกให้มากๆ

หลังจากอยู่ด้วยกันสักพัก เหมยชิงเกอจึงรู้ว่านี่คือบ้านแม่ของอินฮูหยิน เดิมทีฮูหยินอินอาศัยอยู่ในเมืองหลวง ในวันครบรอบการเสียชีวิตของพวกเขาก็จะกลับไปเซ่นไหว้ประจำทุกปี และอาจเป็นเพราะการเดินทางด้วยรถม้าสั่นสะเทือนเกินไป ทำให้ทารกทนต่อการเดินทางไกลที่ยากลำบากไม่ไหว จึงเป็นไข้และเสียชีวิตไป