บทที่ 1078 เจอการฝังโลหิตอีกแล้ว

เฟิงเอ้อร์เหนียงลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ในเมื่อเจ้าได้วางแผนไว้แล้ว ข้าจะทำตามนั้น เพียงแต่ว่าเด็กนั้นหายไปหลายวันแล้ว หากไม่พบอีก...”

นี่คือหลานชายของพี่หญิงใหญ่ เฟิงเอ้อร์เหนียงรักนางและรักลูกหลานของนางด้วย และยังผูกพันกับเสี่ยวหนานเฟิงมากอีกด้วย

ช่วงนี้ฉุยอวี้สับสน ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงอดไม่ได้ที่จะมองดูทั้งสองคน

“ธิดาเทพอะไร เด็กอะไร เกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกเจ้าอย่าทำให้ข้าอึ้งอีกเลย”

เฟิงเอ้อร์เหนียงรู้ว่านางเป็นคนใจร้อน จึงรีบพูดว่า “เรื่องเป็นแบบนี้...”

เมื่อรู้เหตุและผลของทุกสิ่ง ดวงตาของฉุยอวี้ก็เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

“ไอ้แก่นรกนี่โหดเหี้ยมอำมหิตจริงๆ พี่หญิงใหญ่ถูกเสาเหล็กแปดเสาขังไว้ อยู่ๆ จะหายตัวไปในทันใดได้อย่างไร ยิ่งกว่านั้นคนอื่นไม่รู้เรื่องผาเฟิงเริ่น บางทีนี่อาจเป็นกลอุบายที่เขาวางไว้อีก นอกจากนี้ ตำหนักเทพหอทองคำยังได้รับการปกป้องอย่างแน่นหนา เป็นไปไม่ได้ที่ใครจะพาเด็กออกไปโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ หากการเดาของข้าถูกต้อง ศิษย์พี่ใหญ่และเด็กจะต้องตกอยู่ในมือของเขา”

เมื่อฟังการวิเคราะห์ที่มีตรรกะอย่างดีของฉุยอวี้ อินชิงเสวียนก็เม้มริมฝีปาก

สมแล้วที่เป็นเจ้าสำนัก นางฉลาดกว่าเฟิงเอ้อร์เหนียงมากจริงๆ แต่ว่า คราวนี้นางเดาผิดจริงๆ

แต่กลับพูดว่า “อาจเป็นไปได้ ถ้าอยากรู้ความจริงว่าเป็นอย่างไร ก็ต้องบีบเขาให้จนมุม หากผู้อาวุโสคนอื่นเต็มใจช่วยข้า เรื่องนี้ก็ย่อมเป็นไปได้อย่างแน่นอน”

ฉุยอวี้กล่าวว่า “ไม่ต้องห่วง เราจะทุ่มจนสุดกำลังเพื่อช่วยให้เจ้าประสบความสำเร็จ จากนั้นค่อยบังคับให้เขาส่งมอบเด็กและศิษย์พี่มา”

อินชิงเสวียนโค้งคำนับ

“ต้องรบกวนแล้ว”

ขณะที่ฉุยอวี้กำลังจะพูด อินชิงเสวียนก็แสดงท่าทางบอกให้เงียบ

ฉุยอวี้เข้าใจ ล้มตัวลงนอนบนเตียงหินทันที

ครู่ต่อมา เสียงของฉางเฮิ่นเทียนก็ดังมาจากด้านนอกประตู

“แม่นางอินอยู่ที่นี่หรือเปล่า”

เฟิงเอ้อร์เหนียงหันกลับไปมองที่อินชิงเสวียน

อินชิงเสวียนแตะไหล่ของเฟิงเอ้อร์เหนียงเบาๆ ส่งสัญญาณให้นางสงบสติอารมณ์ และเดินออกจากบ้านหินด้วยการเดินอันสง่างาม