บทที่ 1104 ฮูหยินกงซวินผู้มีน้ำใจไมตรี

อินชิงเสวียนยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดอย่างสุภาพ “ข้าเกรงว่าจะไม่มีเวลามากขนาดนั้น”

จากนั้นเฮ่อฉางเฟิงจึงสังเกตเห็นว่าเย่จิ่งอวี้ไม่อยู่ที่นี่

“คุณชายเย่ไม่ได้มากับแม่นางอินหรือ”

อินชิงเสวียนกล่าวว่า “ไม่ได้มา เขามีงานสำคัญ ข้าเดินทางมาคนเดียว”

เฮ่อฉางเฟิงตอบว่าอ้อ

“เป็นเช่นนี้เอง เมื่อคุณชายเย่มีเวลา ต้องพามานั่งที่นี่แน่นอน”

อินชิงเสวียนเงยหน้าขึ้น แล้วถามว่า “คุณชายเฮ่อคุ้นเคยกับผู้คนในอิ๋นเฉิงหรือไม่”

เฮ่อฉางเฟิงไอแห้งๆ แล้วพูดว่า “ข้าน้อยกับฮูหยินค่อนข้างคุ้นเคยกันดี นางจิตใจดีมีเมตตา ถ้าได้พบกับแม่นางอินจะต้องรู้สึกถูกชะตาตั้งแต่แรกแน่นอน”

อินชิงเสวียนยิ้มและพูดว่า “มีคนบอกว่ามีภรรยาที่ดีครอบครัวเจริญรุ่งเรือง ไม่น่าแปลกใจที่อิ๋นเฉิง จะเจริญรุ่งเรืองมากเช่นนี้ ข้าบังเอิญนำของเล็กๆ น้อยๆ ติดมือมาให้ผู้หญิงมอบให้ฮูหยินด้วย”

“ฮูหยินเจ้าเมืองดีมากจริงๆ แม่นางอินได้พบก็จะรู้เอง”

ขณะที่กำลังคุยกัน ทั้งสองก็เข้ามาในลานบ้านแล้ว

ผู้หญิงที่เห็นก่อนหน้านี้กำลังรออยู่ที่ประตูแล้ว

“สวัสดีกงซวินฮูหยิน ท่านนี้คือแม่นางอินที่ผู้เยาว์เคยบอกท่าน”

เฮ่อฉางเฟิงก้มศีรษะประสานมือคารวะ ทำเหมือนมีพิธีรีตอง

กงซวินฮูหยินรีบเดินออกไปทันที

“เชิญแม่นางอินเข้ามาเร็วเข้า”

นางจับมือของอินชิงเสวียนอย่างมีไมตรี อินชิงเสวียนก็ก้มลงคารวะอย่างรวดเร็ว

“สวัสดีเจ้าค่ะกงซวินฮูหยิน”

กงซวินฮูหยินกล่าวด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม “ไม่ต้องเกรงใจ รีบเข้ามาคุยกันเร็ว”

นางดึงอินชิงเสวียนเข้าไปในห้องโดยไม่มีคำอธิบายใดๆ สาวใช้ชงน้ำชาไว้แล้ว และส่งให้อินชิงเสวียนกับมือ

“นี่คือชาดีบัวของอิ๋นเฉิงของเรา กลิ่นหอมรสชาติดี ช่วยในการสงบจิตใจ แม่นางอินลองดูก่อน”

“ขอบคุณฮูหยินเจ้าเมือง”

อินชิงเสวียนยอบกายขอบคุณ จากนั้นหยิบน้ำหอมกลิ่นดอกบลูเบลล์ที่เตรียมไว้ออกมา

“นี่คือของขวัญของข้าที่มอบให้แก่ฮูหยินเจ้าเมือง โปรดอย่าไม่ชอบมัน”