บทที่ 1171 ดวงตะวันดวงน้อย

อินชิงเสวียนถอนหายใจเบาๆ ก้มศีรษะลงแล้วพูดว่า “ข้ารู้แล้ว”

เมื่อเห็นหญิงสาวก้มหน้าหดหัวอันแสดงท่าทางจำนน หัวใจของเย่จิ่งอวี้ก็เต้นรัว ไม่ได้ที่จะโน้มตัวลงหานาง

“เด็จพ่อ เด็จแม่~”

เสียงแหลมใสไร้เดียงสาแบบเด็กๆ ของเสี่ยวหนานเฟิงดังมาจากด้านหลัง ใบหน้าของอินชิงเสวียนก็เปลี่ยนเป็นสีแดง

นางกระแอมไอเบาๆ แล้วหันกลับมาอุ้มเสี่ยวหนานเฟิง

“ลูกรักหลับสบายดีหรือไม่”

เสี่ยวหนานเฟิงพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง ยิ้มเห็นฟันแล้วกล่าวว่า “ดี อุ่นสบาย”

เสี่ยวหนานเฟิงหันตัวกลับมาพิงร่างของอินชิงเสวียน ทันใดนั้นก็เห็นลูกกลมๆ เรืองแสงที่เหนือศีรษะ จึงอดไม่ได้ที่จะตะโกนอย่างตื่นเต้น “เด็จแม่ เด็จพ่อ อาทิตย์ขึ้น~”

ครั้นมองตามทิศทางปลายนิ้วของเสี่ยวหนานเฟิง ก็เห็นดวงตะวันลอยอยู่บนท้องฟ้า เปล่งรัศมีอันอบอุ่นออกมา

อินชิงเสวียนรู้สึกประหลาดใจ

เป็นดวงอาทิตย์จริงๆ เมื่อแสงตะวันสาดส่องพืชผลที่เติบโตอย่างดุเดือด ก็รู้สึกประหลาดใจอีกครั้ง

นางหลับตาลง และพบว่ามีดวงตะวันดวงเล็กๆ อยู่ในร่างกาย

หรือว่ามิติถึงขั้นสูงสุดนั้นเป็นการเปลี่ยนแปลงตามสภาพร่างกายของนาง? ที่ทำให้มิติเกิดการเปลี่ยนแปลงไปด้วย

เย่จิ่งอวี้ก็ประหลาดใจเช่นกัน เขามองดูดวงอาทิตย์แล้วถามว่า “เคยมีเรื่องเช่นนี้มาก่อนหรือไม่”

“ไม่มี”

อินชิงเสวียนกล่าวอย่างมั่นใจ

เย่จิ่งอวี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“หรือว่ากำลังภายในของเจ้ามีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป?”

ฮ่องเต้หนุ่มฉลาดจริงๆ อินชิงเสวียนพูดด้วยรอยยิ้มว่า “มีความแตกต่างอยู่บ้างจริงๆ ท่านอยากดูหรือไม่”

อินชิงเสวียนยื่นมือออก เย่จิ่งอวี้ก็ประกบฝ่ามือของนางทันที

กำลังภายในเดินทางผ่านเส้นลมปราณของอินชิงเสวียนผ่านฝ่ามือ และแน่นอนเขาได้เห็นดวงตะวันดวงเล็กๆ อยู่ในจุดตันเถียนของนาง

“นี่มัน...”

เย่จิ่งอวี้ตกตะลึงเล็กน้อย

เขายังได้อ่านบันทึกเกี่ยวกับกำลังภายในในหนังสือโบราณที่ห้องหนังสือ หากผู้ใดฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุด กำลังภายในจะกลายเป็นชี่แท้ และอาจจะสามารถฝึกถึงขั้นปราณก่อกำเนิดได้ แต่ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าจะมีคนฝึกให้เกิดดวงตะวันขึ้นได้