บทที่ 1200 ทำลายข้อจำกัด

ทั้งสองมองหน้ากัน นัยน์ตาฉายแววตกใจสุดขีด

แม้ว่าจะมีการคาดเดากันมาก่อน แต่ถึงอย่างไรการคาดเดาและความจริงก็เป็นคนละเรื่องกัน คิดไม่ถึงว่าตู้เยี่ยนจะยังมีชีวิตอยู่จริงๆ!

ฉีอวิ๋นจื่อก็ตกใจเช่นกัน

“เจ้าหมายความว่าอย่างไร เจ้าคือตู้เยี่ยนใช่หรือไม่”

ฉางเฮิ่นเทียนค่อยๆ ยกมือขึ้น ในพริบตาเดียว เขาก็ซัดฝ่ามือโจมตีออกไปหลายครั้ง

รูม่านตาของฉีอวิ๋นจื่อหดลงทันที

เพียวเหมี่ยวสิบแปดท่า!

เคล็ดวิชาลับนี้มีเพียงเจ้าเมืองและรองเจ้าเมืองอิ๋นเฉิงเท่านั้นถึงจะสามารถร่ำเรียนได้ บุคคลนี้ไม่อาจเป็นเพียงคนครัวธรรมดา

ฉีอวิ๋นจื่อมองขึ้นลงซ้ายและขวาอย่างพิจารณา

“ถ้าเจ้าเป็นตู้เยี่ยน อย่างน้อยต้องมีอายุสี่สิบปี ทำไมถึงดูเด็กขนาดนี้”

ฉางเฮิ่นเทียนพูดนิ่งๆ “ในเมื่อเจ้ารู้จักอิ๋นเฉิงเป็นอย่างดี เช่นนั้นไม่เคยได้ยินมาก่อนหรือว่ามีวรยุทธ์ในอิ๋นเฉิง วิชานี้คือวิชาต้องห้ามอิ๋นเฉิง สามารถทำให้วิญญาณของคนออกจากร่าง และย้ายไปสู่ร่างใหม่ได้”

สีหน้าของฉีอวิ๋นจื่อเปลี่ยนไปอีกครั้ง

ตอนที่นางอยู่ในอิ๋นเฉิงเคยได้ยินเรื่องศาสตร์วิชาที่ชั่วร้ายนี้เช่นกัน ได้ยินว่ามันถูกซ่อนไว้อย่างสมบูรณ์ หากคนผู้นี้คือตู้เยี่ยนจริงๆ ก็คงจะสามารถเข้าถึงตำราเล่มนี้ได้อย่างแน่นอน

ก่อนที่ฉีอวิ๋นจื่อจะถามคำถามต่อไป เย่จิ่งอวี้ก็ถลันวิ่งออกไปราวกับสายฟ้าแลบ

“ตู้เยี่ยน เจ้ายังมีชีวิตอยู่”

ทั้งฉางเฮิ่นเทียนและฉีอวิ๋นจื่อต่างไม่สังเกตว่ามีอีกคนสองคนอยู่ที่นี่ เพียงพริบตา เย่จิ่งอวี้ก็อยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว ซัดฝ่ามือใส่พวกเขา

ฉางเหิงเทียนกระเด้งตัวขึ้น ตัวเขาก็ถอยกลับไปหลายจั้งแล้ว

“เย่จิ่งอวี้!”

“ใช่แล้ว เจ้าชาติหมายังจำข้าได้รึ”

เย่จิ่งอวี้เตะออกไป พลังงานที่มองไม่เห็นชนิดหนึ่ง ก็พุ่งตรงไปที่แก้มของฉางเฮิ่นเทียน

ฉีอวิ๋นจื่อยังคงมีคำถามมากมายที่จะถาม และนางไม่รู้ว่าเย่จิ่งอวี้คือใคร นางจึงแอบใช้กำลังภายใน พลิกฝ่ามือตบหลังเย่จิ่งอวี้ทันที

“การลอบโจมตีจากด้านหลัง ไม่ใช่วีรบุรุษ”

เสียงร้องที่ชัดเจนดังมาจากด้านหลัง ฉีอวิ๋นจื่อได้ยินบางสิ่งแปลกๆ แหวกอากาศมาจากด้านหลัง จึงหันกลับไปป้องกันทันที แต่แล้วก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งสวมชุดผ้าแพรไหมสีฟ้าอ่อน ภายใต้แสงจันทร์ที่ส่องประกาย “เสมือนเทพธิดาที่กำลังเดินบนคลื่น ท่วงท่าสง่างามและล่องลอยเบาๆ มือขาวเรียวเล็กโผล่ออกมาจากแขนเสื้อกว้างที่เหมือนเมฆลอย ซัดฝ่ามือใส่หน้าอกของฉีอวิ๋นจื่อ

“เจ้าคืออินชิงเสวียน?”

“ถูกต้อง”

ในขณะที่พูด อินชิงเสวียนได้เคลื่อนไหวหลายครั้งแล้ว ซึ่งมีหลายกระบวนท่าที่ฉีอวิ๋นจื่อไม่เคยได้พบเจอมาก่อน

เมื่อคิดว่านางยังต้องแกล้งเป็นมิตรกับเหมยชิงเกอ ฉีอวิ๋นจื่อจึงหยุดทันที

“ชิงเสวียนอย่าเข้าใจผิด เราอย่าสู้กันเองเลย”

ในเวลาเดียวกัน ฉางเฮิ่นเทียนก็ถูกเย่จิ่งอวี้ควบคุมไว้แล้ว

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเขาฝึกฝนอย่างเงียบๆ แม้จะก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไม่สามารถเทียบเคียงเย่จิ่งอวี้ได้

วรยุทธ์ตงหลิวมีต้นกำเนิดมาจากสำนักเต๋าในจงหยวน เย่จิ่งอวี้เคยฟังเทศนาคัมภีร์เต๋าเป็นเวลาหลายวัน และบรรลุการตรัสรู้อันยิ่งใหญ่

ตอนนี้เขามีความเข้าใจเกี่ยวกับลัทธิเต๋าแล้วอย่างถ่องแท้แล้ว สามารถใช้พลังธรรมชาติของฟ้าดินเพื่อประโยชน์ของตัวเองได้ กำลังภายในไหลเวียนไม่ขาดสาย เกิดและตายสืบต่อกันไป แม้ว่าฉางเฮิ่นเทียนจะเลื่อนขึ้นขึ้นแล้ว แต่ก็ยังห่างชั้นมาก

“ตู้เยี่ยน ต้องทำอย่างไรถึงจะถอนสุสานโลหิตออกไปได้”

สิ่งนี้เมื่ออยู่ในตัว มักเป็นภัยคุกคามต่อร่างกายเสมอ

ใบหน้าของฉางเฮิ่นเทียนเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ คิดไม่ถึงว่าไม่เจอกันเพียงไม่นาน เย่จิ่งอวี้จะก้าวหน้าถึงขั้นนี้

“เจ้ากำลังพูดถึงอะไร ข้าไม่รู้เรื่อง”

“ยังแกล้งโง่อยู่อีก!”

อินชิงเสวียนปราดเข้ามาและตบหน้าฉางเฮิ่นเทียนอย่างแรง

ฉางเฮิ่นเทียนถูกตบจนหน้าสั่น ยิ้มเยาะเย้ย “ขอบอกตามตรง ฝังโลหิตไม่มีทางถอนออกได้ เจ้าทนต่อความกระหายเลือดไปตลอดชีวิตเถอะ”

อินชิงเสวียนพูดอย่างเคร่งขรึม “ตราบใดที่สามารถคิดค้นวรยุทธ์ขึ้นได้ ก็ต้องมีวิธีแก้ไข บอกมา แล้วเราจะให้เจ้าตายดีๆ”

ดวงตาของฉางเฮิ่นเทียนค่อยๆ เย็นชาและมุ่งร้าย

“เจ้าควรขอบคุณสวรรค์ ที่ไม่ปล่อยให้ข้าตาย ถ้าข้าตาย จะส่งผลกระทบต่อผู้ที่ถูกฝังโลหิตอย่างสมบูรณ์ แล้วเย่จิ่งอวี้ก็จะคลุ้มคลั่ง”