บทที่ 1234 จบสิ้นลงนับจากวันนี้

เมื่อเห็นฉีอวิ๋นจื่อพูดจาอย่างหนักแน่นและน่าเชื่อถือ เหมยชิงเกอก็หยุดกะทันหัน

“เฮ่อยวน เกิดอะไรขึ้น”

นางสามารถยอมรับเฮ่อยวนกับกงซวินอวิ๋นเฟิ่งได้ แต่นางไม่สามารถยอมรับเฮ่อยวนกับฉีอวิ๋นจื่อได้

การแต่งงานระหว่างกงซวินอวิ๋นเฟิ่งและเฮ่อยวนถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ตอนที่เจ้าเมืองคนเดิมยังมีชีวิตอยู่ หากเขาไม่ได้พบตัวเอง ทั้งสองคงแต่งงานกันนานแล้ว ส่วนฉีอวิ๋นจื่อไม่สำคัญอะไรเลย

เฮ่อยวนพูดอย่างกังวลว่า “ชิงเกอ อย่าไปฟังนางพูดเหลวไหล เป็นชิงเสวียนเองที่บอกข้าว่า คนผู้นี้ปลอมตัวเป็นหญิงชราตาเดียวปะปนอยู่ในอิ๋นเฉิง ข้าจะมีอะไรกับนางได้อย่างไร”

ฉีอวิ๋นจื่อพูดด้วยดวงตาแดงก่ำว่า “เฮ่อยวน ท่านยังเป็นผู้ชายอยู่หรือเปล่า ลืมความสุขสมตอนที่นอนกับข้าไปหมดแล้วหรือ ท่านกล้าที่จะรอข้าท้องสิบเดือน พอคลอดแล้วมาตรวจเลือดพิสูจน์ความเป็นพ่อลูกหรือเปล่าล่ะ”

เฮ่อยวนหน้าซีดด้วยความโกรธ ตวาดลั่นว่า “หุบปาก ขืนเจ้ายังกล้าพูดจาเหลวไหลอีก ข้าจะทำให้เลือดของเจ้าสาดกระเซ็นเดี๋ยวนี้”

ฉีอวิ๋นจื่อซัดออกไปสองฝ่ามือราวกับสายฟ้า แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะเยาะเย้ย “ดูสิ เหมยชิงเกอ ดูให้ชัดว่าผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเจ้าเป็นคนแบบไหน เวลาเพียงเดือนเดียว เขาก็ไม่กล้ายอมรับแล้ว เสียดายที่เจ้ารักเขาแทบเป็นแทบตายช่างน่าขันสิ้นดี!”

หลังจากแยกทางกันมานานหลายปี เหมยชิงเกอไม่รู้จริงๆ ว่าเฮ่อยวนจะเปลี่ยนไปอย่างไรบ้าง

“ฉีอวิ๋นจื่อ เจ้าเคยสัมผัสแบบเนื้อแนบกายกับเฮ่อยวนจริงๆ หรือ”

ดวงตาของฉีอวิ๋นจื่อเปล่งประกายด้วยความสนุกสนาน

“ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าจะโกหกท่านได้อย่างไร ท่านก็พอมีความรู้ทางวิชาแพทย์อยู่ ถ้าไม่เชื่อ แค่ตรวจชีพจรข้าดูก็จะรู้!”

เหมยชิงเกอพูดอย่างเย็นชาว่า “ถึงเจ้าไปมีสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับชายอื่น ก็สามารถตั้งท้องได้เหมือนกัน ของแบบนี้ไม่น่าเชื่อถือเลย”

“ไม่เชื่อก็เรื่องของท่าน เด็กในท้องของข้าคือลูกของเฮ่อยวน”

ฉีอวิ๋นจื่อหลอกล่อ และซัดฝ่ามือใส่เหมยชิงเกอ เฮ่อยวนกลัวว่าเหมยชิงเกอจะได้รับบาดเจ็บ เขาดีดปลายเท้าขึ้น แล้วมาอยู่เบื้องหน้าเหมยชิงเกอ

ฝ่ามือทั้งสองปะทะกัน เกิดเป็นเสียงดังสะท้าน

ฉีอวิ๋นจื่อไม่ยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

“เฮ่อยวน ท่านสอนวรยุทธ์ของอิ๋นเฉิงให้ข้า ยังบอกว่าจะช่วยให้ข้ารับตำแหน่งฮูหยินเจ้าเมือง ท่านลืมทั้งหมดนี้ไปแล้วหรือ?”