บทที่ 1275 ท่านต้องทำถึงขนาดนั้นจริงๆ หรือ

“ท่านพ่อ ท่าน...ท่านกำลังพูดอะไร”

เฮ่อฉางเฟิงมองเฮ่อยวนด้วยความตกใจ ถึงขั้นสงสัยว่าตัวเองอาจจะหูเพี้ยน

แต่ไหนแต่ไรมาท่านพ่อกับท่านแม่รักกันมาก ตลอดหลายปีที่ผ่านมาไม่เคยทะเลาะกันเลย แล้วท่านแม่จะ...

เขาค่อยๆ หันศีรษะไปมองคนเลี้ยงม้าหนวดครึ้ม จนแม้แต่ใบหน้าที่แท้จริงก็ยังมองไม่ชัด ใบหน้าหล่อเหลาเขียวขุ่นสลับกับขาวซีด

“สรุปแล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เจ้าพูดเถอะ ถ้าอธิบายไม่ชัดเจน ข้าจะทำให้หัวของเจ้าจมดิน”

กงซวินอวิ๋นเฟิ่งพูดอย่างร้อนใจว่า “เฟิงเอ๋อร์ อย่าไปเชื่อพ่อเจ้าพูดเหลวไหล”

ใบหน้าของผู้อาวุโสกงซวินก็เปลี่ยนเป็นสีแดง สิ่งนี้อยู่ต่อหน้าเหล่าชาวยุทธ์ทั่วหล้า ไม่ว่าข้อเท็จจริงจะเป็นอย่างไร ตระกูลกงซวินก็ต้องอับอายขายหน้าโดยสิ้นเชิง

ชาวยุทธ์ในกลุ่มผู้ชมต่างอ้าปากค้างด้วยความตกใจ เดิมทีพวกเขาแค่อยากดูการประลองยุทธ์ และถือโอกาสดูว่าวิถีแห่งสวรรค์คืออะไร แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่ามันจะเกี่ยวข้องกับเรื่องรักๆ ใคร่ๆ พรรค์นั้น

ในเวลานี้ผู้คนที่ส่งเสียงดังต่างเงียบงัน เรื่องภรรยามีชู้แบบนี้ ไม่ว่าชายใดก็ไม่มีใครสามารถทนได้ การอ้าปากพูดตอนนี้ ก็ไม่ต่างจากการรนหาที่ตาย ทั้งหมดจึงได้แต่หุบปาก อ้าปากค้าง แทบอยากจะยืมหูยาวๆ ของกระต่ายมาเพิ่ม เพื่อที่จะได้ได้ยินเรื่องราวในนั้นมากขึ้น

เฮ่อยวนมองไปที่กงซวินอวิ๋นเฟิ่งด้วยสีหน้าสงบ

“พูดเหลวไหลหรือไม่นั้น เจ้าก็รู้อยู่แก่ใจไม่ใช่รึ เจ้าคิดว่าข้าแต่งงานกับเจ้า เพียงเพราะว่ามีลูกจริงๆ หรือ”

ผู้อาวุโสกงซวินถามอย่างกังวลว่า “อวิ๋นเฟิ่ง เกิดอะไรขึ้น”

ความตื่นตระหนกแวบเข้ามาในดวงตาของกงซวินอวิ๋นเฟิ่ง

“เฮ่อยวน เฟิงเอ๋อร์อยู่ที่นี่ ท่านกำลังพูดเหลวไหลอะไร”

เสียงของเฮ่อยวนเย็นชาราวกับว่ามีน้ำแข็ง เขามองไปที่เฮ่อฉางเฟิงแวบหนึ่ง