บทที่ 1278 ความจริงเปิดเผย

อินชิงเสวียนเต็มไปด้วยความพิศวง นางอยากจะไปฟังจริงๆ แต่เมื่อเห็นว่าพ่อแม่ดูเหมือนจะอยากคุยกันตามลำพัง นางจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมแพ้

“อาอวี้ เรากลับที่พักกันก่อนเถอะ”

เย่จิ่งหลานก็เดินเข้าไปถามด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “ต้องการตรวจดีเอ็นเออีกครั้งหรือไม่”

อินชิงเสวียนส่ายหัว

“ไม่ต้องหรอก ข้าสามารถยืนยันตัวตนของเขาได้ ถ้าเจ้าไม่มีอะไร ประเดี๋ยวช่วยข้าตรวจอัลตราซาวด์สีหน่อยนะ สองวันนี้เจ้าอย่าเพิ่งวิ่งหนีไปไหน หลังจากดูทางสู่วิถีแห่งสวรรค์จนแล้ว เราก็จะกลับเมืองหลวงด้วยกัน”

เย่จิ่งอวี้เห็นด้วยและพูดว่า “ใช่ แม้ว่าร่างกายของเจ้าจะสูงขึ้น แต่จิตใจยังไม่เป็นผู้ใหญ่ ออกไปวิ่งเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอก ข้าไม่วางใจ”

เย่จิ่งหลานรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ เขาข้ามภพมานานขนาดนี้ ที่ได้ติดต่อจริงจังกับเย่จิ่งอวี้ ก็เริ่มต้นมาจากอินชิงเสวียนทั้งนั้น

สิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับฮ่องเต้คนนี้ก็คือ เขามีความเด็ดขาดในการสังหาร ยึดบัลลังก์รวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด ซึ่งเย่จิ่งหลานเคยมีความคิดที่จะแย่งชิงบัลลังก์ของเขาและพยายามจะสวมเสื้อคลุมมังกรอยู่เหมือนกัน

อย่างไรก็ตาม มิติของเขาไร้ประโยชน์เกินไป ในวังหลังที่เต็มไปด้วยหมอหลวง ไม่มีช่องว่างให้เขาได้ใช้ประโยชน์เลย แถมตัวเองยังตัวเล็กเสียงเบา พึ่งพาแม่ไม่ได้อีก และด้วยเหตุผลต่างๆ เหล่านี้ ทำให้เขาตัดสินใจว่าจะรอให้โตขึ้นอีกหน่อยก่อนดีกว่า แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีอินชิงเสวียนมาเป็นจุดเปลี่ยน

ตอนนี้เขาไม่มีความคิดเหล่านั้นอีกต่อไป ผู้ชายน่ะนะ ควรจะมองให้กว้าง จะถูกจำกัดอยู่แค่สถานที่เล็กๆ อย่างต้าโจวได้อย่างไร เมื่อสัมผัสแผนภูมิการนำทางในอ้อมแขนของเขา เย่จิ่งหลานก็มีเป้าหมายอยู่ในใจแล้ว

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ทั้งสองคนเป็นกังวล เขาไม่ได้พูดอะไรมาก โค้งคำนับแล้วพูดว่า “น้องชายน้อมรับบัญชาเสด็จพี่ฮ่องเต้พ่ะย่ะค่ะ”

เย่จิ่งอวี้ยิ้มอย่างพึงพอใจ

“อีกไม่นาน ฉางเฟิงก็จะฟื้น ให้เขานอนพักก่อนเถอะ”

นิ้วของเขาเป็นเหมือนไฟฟ้า ปิดผนึกจุดฝังเข็มของเฮ่อฉางเฟิงอีกครั้ง ในเวลาเดียวกัน เฮ่อยวนกับเหมยชิงเกอก็กลับไปที่ห้องโถงจื่อชี่ตงไหลแล้ว

“ท่านควรอธิบายให้ข้าฟังไหม ในเมื่อท่านรู้ว่ากงซวินอวิ๋นเฟิ่งมีปัญหา ทำไมถึงรอจนถึงวันนี้ เรื่องของนาง ท่านรู้มากแค่ไหน”

เฮ่อยวนยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “ข้าแค่สงสัยเท่านั้น ถ้าตรวจสอบให้ชัดเจนจริงๆ จะปล่อยให้เจ้าทนทุกข์ทรมานมานานกว่าสิบปีได้อย่างไร”

เหมยชิงเกอหันหลังกลับแล้วถามว่า “แล้วศิษย์น้องคนนั้นของท่านล่ะเกิดอะไรขึ้น คงไม่ใช่การกลบเกลื่อนเพื่อช่วยท่านกำจัดข้อกล่าวหาผิดๆ หรอกกระมัง ในเมื่อท่านมีความสัมพันธ์กับกงซวินอวิ๋นเฟิ่งจนมีลูกชายโตขนาดนี้แล้ว เช่นนั้นจะปฏิเสธฉีอวิ๋นจื่อได้อย่างไร”

ไม่ว่าผู้หญิงจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ในเรื่องความสัมพันธ์มักจะเปลี่ยนเป็นคนใจแคบ แม้ว่าจะได้แก้แค้นแล้ว แต่เหมยชิงเกอก็ไม่สามารถเอาชนะอุปสรรคในใจได้

เฮ่อยวนถอนหายใจและพูดว่า “เฮ่อฉางเฟิงไม่ใช่ลูกชายแท้ๆ ของข้า ข้าฝึกเคล็ดวิชาใจเพียวเหมี่ยวของอิ๋นเฉิงมาตั้งแต่เด็ก ข้าจะถูกทำให้มัวเมา และทำเรื่องขาดความรับผิดชอบพรรค์นั้นได้อย่างไร”

เหมยชิงเกอสะดุ้ง หันหลังกลับทันที

“ถ้าอย่างนั้น ทำไมท่านถึงยัง...”