บทที่ 1352 ราชาแห่งแคว้นเฟยเหยา

ชิงลั่วหยิบกุ้งมังกรน้อยขึ้นมา แล้วลอกเปลือกนอกออกตามอินชิงเสวียน กลิ่นหอมรสเผ็ดร้อนชนิดหนึ่งอบอวลในลำคอ มันเป็นอาหารอันโอชะที่หาได้ยากจริงๆ

“ไม่คิดว่าแม่นางอินจะมีฝีมือดีขนาดนี้”

อินชิงเสวียนเม้มริมฝีปากเป็นรอยยิ้ม

“ชอบกินชอบทำอาหาร จึงต้องศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับอาหารให้มากขึ้น”

ชิงลั่วเหลือบมองเย่จิ่งอวี้

“มีภรรยาที่ดีเช่นนี้ คุณชายเย่โชคดีมาก”

อินชิงเสวียนถามว่า “ไม่ทราบว่าแม่นางชิงแต่งงานแล้วหรือยัง สนใจจะพิจารณาน้องสามีของข้าไหม”

ชิงลั่วไอแห้งๆ แล้วพูดว่า “ข้าปรารถนาชีวิตที่อิสระ ความใฝ่ฝันตลอดชีวิตคือการท่องเที่ยวทั่วโลกเป็นบ้าน ไม่มีแผนจะแต่งงาน”

เย่จิ่งหลานยังโบกมือไหวๆ

“พี่สะใภ้อย่าจับคู่คนแบบมั่วๆ วรยุทธ์ของแม่นางชิงล้ำเลิศมาก ถ้าข้าแต่งงานกับนาง กลัวว่าไม่เกินสามวัน จะถูกทุบจนสลบเอา”

อินชิงเสวียนหัวเราะเบาๆ แต่ในใจกำลังแยกแยะข้อมูลวรยุทธ์ที่นางเพิ่งช่วงชิงมา นี่เป็นวรยุทธ์ที่แปลกประหลาดพิสดารมาก มันสามารถแยกส่วนร่างกายและปกป้องแก่นวิญญาณไม่ให้ตายได้ ซึ่งเพียงเท่านี้ ก็สามารถพิสูจน์ได้ว่าการเดาของนางนั้นถูกต้อง ชิงลั่วคือลั่วสุ่ยชิง

นางคงรู้จักตัวตนของกลุ่มพวกนางจากนักพรตเทียนจีมาแล้ว แต่ไม่ทราบว่าด้วยเหตุผลใด นางถึงไม่ได้ลงมือเสียที

ต่อให้นางจะต้องการเอาชนะทีละคน แต่วันนี้ได้ออกไปข้างนอกกับตัวเอง ไม่ใช่โอกาสที่ดีหรอกหรือ?

นางกำลังคิดอะไรอยู่

ชาวยุทธ์ส่วนใหญ่ในเมืองไปหลบภัยในเพียวเหมี่ยวอิ๋นเฉิงแล้ว หรือเป็นเพราะนางหาคนที่ถูกล่อลวงไม่ได้ จึงเข้ามาใกล้ชิดพวกเขาพยายามเข้าไปในอิ๋นเฉิงเพื่อฆ่าล้างบาง?

อินชิงเสวียนหัวใจเต้นแรง ไม่สามารถเข้าใจความคิดของลั่วสุ่ยชิงได้ในทันที ในเวลานี้ก็ทำได้เพียงใช้ตอบโต้ไปตามสถานการณ์เท่านั้น

ทั้งสี่ร่ำสุรารับประทานอาหาร ดูเผินๆ เหมือนจะสนทนากันอย่างถูกคอ แต่ในใจต่างคนต่างคิด จนกระทั่งดวงจันทร์ขึ้นเหนือยอดไม้ ลั่วสุ่ยชิงจึงลุกขึ้นยืน

“วันนี้ต้องรบกวนทั้งคืนอีกแล้ว ข้าละอายใจจริงๆ พรุ่งนี้หากข้ามาอีก จะนำของป่าติดไม้ติดมือมาด้วยแน่นอน ถึงตอนนั้นต้องรบกวนแม่นางอินแล้ว”

“แม่นางชิงไม่ต้องเกรงใจ ที่นี่เรามีวัตถุดิบเยอะมาก ถ้าเจ้าอยากกิน ก็แวะมาได้ตลอดเวลา”

“ขอบคุณมาก เช่นนั้นตัวก่อน”

ลั่วสุ่ยชิงประกบมือคำนับและจากไป การก้าวเดินของนางคล่องแคล่วหมดจด ให้อารมณ์อิสระอันหาได้ยากสำหรับผู้หญิง

หลังจากที่นางจากไปแล้ว เย่จิ่งอวี้ก็ถามว่า “เสวียนเอ๋อร์สำรวจได้อะไรไหม”

“มีทักษะวรยุทธ์บางส่วน แต่โดยพื้นฐานแล้วก็สามารถระบุตัวตนของนางได้ นางคือลั่วสุ่ยชิง”

อินชิงเสวียนพูดอย่างหนักแน่นมั่นใจมาก