บทที่ 1366 เจอพิณการเวกอีกหน

ในขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น เหมยชิงเกอก็ดึงมือกลับแล้ว

“ฉางเฟิง เจ้ารู้สึกดีขึ้นหรือยัง”

เฮ่อฉางเฟิงหายใจเข้า บนใบหน้าที่ซีดเซียวเริ่มมีสีเลือดขึ้นเล็กน้อย

“ขอบคุณท่านป้าเหมยมาก ข้าดีขึ้นมากแล้ว”

“ดีแล้ว ชิงเสวียน ช่วยพยุงพี่ชายของเจ้าไปพักผ่อนตรงนั้นหน่อยนะ”

เหมยชิงเกอก้าวออกไป ร่างนั้นก็กระโดดไปอยู่ข้างๆ เฮ่อยวนแล้ว ในมือเปล่งแสงสีม่วง โจมตีไปยังชายที่มีรอยกระเต็มใบหน้า

อินชิงเสวียนช่วยประคองเฮ่อฉางเฟิงไปที่หินข้างๆ หลิวซือจวินก็วิ่งพลางกระโดดตามเข้ามาด้วยอาการร้อนใจ

“น้องชาย...เอ้ย พี่เฮ่อ ขอข้าดูอาการบาดเจ็บหน่อยได้ไหม”

นอกจากอาการบาดเจ็บภายในแล้ว เฮ่อฉางเฟิงยังได้รับบาดแผลจากการถูกแทงถูกฟันมากมายและยังมีเลือดออกอีกด้วย

เฮ่อฉางเฟิงยกมือขึ้น

“ต้องรบกวนแล้ว”

“กับข้าไม่ต้องเกรงใจ”

หลิวซือจวินรีบเปิดแขนเสื้อของเขาออก หยิบยาจินชวงที่อยู่ในแขนเสื้อออกมา จากนั้นก็จัดการทำแผลให้เฮ่อฉางเฟิงอย่างระมัดระวัง

เมื่อเห็นท่าทางจริงจังของนาง อินชิงเสวียนก็นึกในใจว่า หลิวซือจวินวิชาแพทย์ยอดเยี่ยม เหมาะสมที่จะอยู่ในอิ๋นเฉิง หากเฮ่อฉางเฟิงชอบนาง บางอาจเป็นคู่รักที่ดีอีกหนึ่งคู่ แต่ไม่รู้ว่าเขาจะมองออกหรือไม่ว่าหลิวซือจวินเป็นผู้หญิงปลอมเป็นผู้ชาย

ทันใดนั้นก็ตะโกนขึ้นในใจตัวเองว่า นี่มันเวลาไหนแล้ว ยังมาคิดจับคู่โดยพลการอีก

“อาการบาดเจ็บภายนอกที่อยู่ตามร่างกายพี่ชายข้าต้องรบกวนคุณชายหลิวแล้ว ข้าจะไปช่วยท่านพ่อ”