บทที่ 1397 มีจุดประสงค์ใดกันแน่

เพียวเหมี่ยวอิ๋นเฉิง

บรรดาศิษย์ช่วยกันตรวจนับจำนวนผู้เสียชีวิต พบว่ามีผู้เสียชีวิตไม่มาก อย่างมากไม่เกินสิบคน ตรงกันข้ามผู้บุกรุกที่โจมตีเข้ามา ถูกกวาดล้างไปทั้งหมด โดยมีมากถึงร้อยคน

เฮ่อฉางเฟิงมองดูศพบนพื้นด้วยความดูถูก

“ฝูงนกกาเหล่านี้น่ะหรือที่ต้องการพิชิตจงหยวน คิดอะไรอยู่”

หลิวซือจวินก็พยักหน้าเช่นกัน

“คนเหล่านี้อ่อนแอปวกเปียกจริงๆ”

เฮ่อยวนกลับรู้สึกแปลกๆ

มีผู้คนมากมายที่ดูไม่เหมือนชาวยุทธ์เลย การที่แคว้นเฟยเหยาทำเหมือนเป็นแมลงเม่าบินเข้ากองไฟเช่นนี้ หมายความว่าอย่างไร

เหมยชิงเกอก็คิดเช่นเดียวกัน

“หรือว่าพวกเขามีแผนอื่นอีก?”

“ไม่ทราบแน่ชัด ถ้ามีความสามารถเท่านี้ เพียงศิษย์ธรรมดาก็สามารถปลิดชีพพวกเขาได้ ในเมื่อพวกเขามุ่งมั่นที่จะฟื้นฟูแคว้น ต้องมีไพ่ตายที่ใหญ่กว่าแน่ๆ”

“ท่านพ่อ ท่านแม่ เห็นเสวียนเอ๋อร์หรือไม่”

เย่จิ่งอวี้ลอยมาแต่ไหล เพราะเขาไม่พบตัวอินชิงเสวียน จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงลางร้ายในใจ

เซี่ยวอิ๋นหวนกวาดสายตามองไปรอบๆ

“ชิงเสวียนไม่อยู่ในห้องหรือ หรืออยู่กับลูก?”

เย่จิ่งอวี้พูดอย่างมั่นใจ “ไม่อยู่ ข้าค้นหาไปทั่วอิ๋นเฉิงแล้วก็ไม่พบนาง”

เหมยชิงเกอรู้สึกตกใจ

“หรือว่าคนพวกนี้มาเพราะชิงเสวียน ฉางเฟิง ซือจวิน พวกเจ้าเห็นชิงเสวียนบ้างไหม”

พวกเขาทั้งสองส่ายหัวพร้อมกัน ต่างมุ่งความสนใจไปที่การต่อสู้กับศัตรู จึงไม่มีใครสังเกตเห็นน้องสาว

เฮ่อยวนก็ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“ทหาร ค้นหาทุกมุมโดยด่วน จะต้องค้นหาที่อยู่ของชิงเสวียนให้พบ”

เฮ่ออวิ๋นทงและคนอื่นๆ กังวลเมื่อรู้ว่าอินชิงเสวียนหายตัวไป

ต่งจื่ออวี๋ก็ใช่วิชาตัวเบา พุ่งตัวไปไกล

“อาจารย์ไม่ต้องกังวล ข้าจะตามหาแม่นางอินให้พบอย่างแน่นอน”

เก่อหงยวนยังพูดอีกว่า “รอข้าด้วย ข้าจะไปเหมือนกัน”

ศิษย์ของทั้งสองสำนักต่างปูพรมค้นหาไปทั่วบริเวณ แต่ก็ไม่พบอะไรเลย