บทที่ 1411 กระดานหมากรุกของชิงฮุย

นางนึกในใจ ครั้นแล้วเย่จิ่งอวี้ก็ปรากฏตัวขึ้นในมิติ

“หรือว่า ค่ายกลถูกทำลายไปแล้ว?”

เย่จิ่งอวี้รู้จักนิสัยของอินชิงเสวียนเป็นอย่างดี นางไม่ทะนงตน ตราบใดที่สามารถหนีได้ นางไม่มีทางยืนนิ่งรอความตายอย่างแน่นอน

ที่นางไม่ได้หนีไป มีเพียงคำตอบเดียวเท่านั้น นั่นก็คือมิติถูกระงับ

อินชิงเสวียนพยักพเยิดอย่างตื่นเต้น

“หนึ่งกำลังสามารถเอาชนะสิบกลเม็ดได้จริงๆ หากกระหน่ำพลังใช้ได้ดี ก็สามารถใช้เป็นอาวุธลับได้เลย”

นางอุ้มเสี่ยวหนานเฟิงเดินไปหาเย่จิ่งอวี้

“ทางนี้ ข้าจะให้ท่านดูยอดอัจฉริยะน้อย”

เย่จิ่งอวี้เอื้อมมือออกไปรับลูกชาย ถามด้วยสีหน้ารักและเอ็นดู “หรือว่าจ้าวเอ๋อร์ก่อเรื่องขึ้นแล้ว?”

อินชิงเสวียนเหลือบมองเขาอย่างค้อนๆ

“ท่านคิดในทางที่ดีบ้างไม่ได้หรือไง ข้าอยากจะบอกท่านว่า ลูกชายของท่านสามารถมองเห็นกุญแจสำคัญของค่ายกลได้ บางทีการทำลายค่ายกลในอิ๋นเฉิง อาจต้องพึ่งเขาแล้ว”

“โอ้?”

เย่จิ่งอวี้มองไปที่เสี่ยวหนานเฟิงด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ

“เสด็จแม่ของเจ้าพูดจริงหรือ”

เสี่ยวหนานเฟิงพยักหน้าอย่างเฉลียวฉลาด เปิดปากเล็กๆ พูดขึ้นว่า “ใช่แล้ว ที่กักขังเสด็จพ่อกับเสด็จแม่อยู่น่ะ เป็นก้อนหินไม่กี่ก้อน แค่เคลื่อนย้ายมันพร้อมกัน ก็ไม่เป็นไรแล้ว”

“แล้วหินที่เจ้าพูดถึงอยู่ที่ไหน”