บทที่ 1443 ใบมีดที่คาดไม่ถึง

ทันทีที่ชิงฮุยก้าวไปข้างหน้า คนก็ถอยหลังไปหลายก้าวแล้ว ในแววตาลึกลับคู่นั้น ปรากฏความเคร่งเครียดที่เกิดขึ้นได้ยาก

นี่มันวิทยายุทธ์อะไรกัน

มีเจตนาฆ่าท่วมท้นเช่นนี้ ชั่วครู่หนึ่งก็รู้สึกขนลุกซู่ เสียวสันหลังวาบ

ความกลัวนี้มาจากส่วนลึกของหัวใจ ทำให้ยากจะระงับมันได้!

“หากเจ้ามีความสามารถขนาดนี้ ข้าก็ไม่มีอะไรจะบ่น”

ทันทีที่ชิงฮุยพูดจบ ร่างของเย่จิ่งหลานก็หายวับ และมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

“จิ่งหลาน!”

เย่จิ่งอวี้รู้ถึงอานุภาพของใบมีดดำทะมึน ตะโกนลั่น

อย่างไรก็ตามเย่จิ่งหลานยังคงไม่ไหวติง ค่อยๆ ยกมือขึ้น แสดงท่าทีที่พร้อมจะโจมตี

“ชิงเสวียน! อย่าเพิ่งวู่วาม!”

เมื่อมองไปที่ใบมีดดำทะมึนที่กำลังค้นหาทิศทางที่เหมาะสมบนท้องฟ้าไม่หยุด เย่จิ่งอวี้ก็อดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนก!

อินชิงเสวียนย่อมไม่อาจลงมือได้อยู่แล้ว หากไม่นับความสัมพันธ์ที่เป็นคนบ้านเดียวกัน เย่จิ่งหลานก็ช่วยนางไว้มากมาย ถ้าฆ่าเขา ตัวเองจะไม่กลายเป็นคนใจคอเหี้ยมโหดหรอกหรือ

แต่ใบหน้ายังคงเย็นชา “เพื่อความปลอดภัยของต้าโจว จะเสียสละใครสักคนก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ถ้าเย่จิ่งหลานที่อยู่ในยมโลกรู้เข้า ก็คงจะยิ้มได้อย่างมีความสุขในหลุมฝังศพ!”

ชิงฮุยเลิกคิ้ว เย่จิ่งหลานได้ซัดฝ่ามือออกไปแล้ว

วินาทีต่อมา ใบมีดดำทะมึนปะปนไปกับลมแรง ฟันไปทางเย่จิ่งหลานอย่างรวดเร็ว

อินชิงเสวียนสะดุ้งเฮือก รีบควบคุมใบมีดดำทะมึนทันที บังคับให้โจมตีไปทางอื่น

เสียงดังปัง ภูเขาทั้งลูกถูกผ่าออกเป็นร่องลึก หินและต้นไม้ทั้งหมดถูกสับเป็นผุยผง ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามันทรงพลังแค่ไหน

ชิงฮุยถอยหลังไปหลายก้าว รู้สึกตกใจมาก

อินชิงเสวียนสามารถใช้กระบวนท่าที่น่าตกใจได้จริงๆ ในเมื่อนางมีกระบวนท่านี้ ทำไมในวันนั้นถึงปล่อยให้ตัวเองบังคับนาง?