บทที่ 1477 ช่วยด้วย

ในยุคปัจจุบัน

เย่จิ่งหลานออกจากห้วงทะเลแห่งจิต เขายังคงนอนอยู่กลางถนนบนภูเขา เริ่มรู้สึกเย็นจับขั้วหัวใจ

อินชิงเสวียนกับเสี่ยวหลานหลานมองหน้ากัน แล้วถอนหายใจพร้อมกัน

“ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผลนะ”

“อื้ม เขาคงกลับไปไม่ได้แล้ว”

เสี่ยวหลานหลานลูบคาง สายตาเต็มไปด้วยความเสียใจ

“ไม่งั้น คุณมาเป็นนักแสดงที่บ้านเราไหม ผมจะส่งผู้จัดการที่ยอดเยี่ยมที่สุดไปให้ รับรองว่าจะทำให้คุณเป็นซูเปอร์สตาร์ได้”

เย่จิ่งหลานลุกขึ้นจากพื้นดิน

“ถุย ผมเป็นหมอนะ ใช้วิชาความรู้หาเงิน ไม่พึ่งหน้าตา ตอนนี้ผมมีอย่างอื่นที่ต้องตรวจสอบ ถ้าพวกคุณเห็นผมเป็นเพื่อน งั้นก็ช่วยหาสถานที่เงียบสงบให้ผมพักได้ไหม พร้อมอาหารสามมื้อต่อวันด้วย”

อินชิงเสวียนกับเสี่ยวหลานหลานมองหน้ากันอีกครั้ง จากนั้นก็พยักหน้าพร้อมกัน

“เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหา”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสามคนก็มาถึงโรงแรมแห่งหนึ่งในตัวเมือง

เสี่ยวหลานหลานโบกมือ แล้วพูดอย่างใจป้ำ “ผมเช่าห้องชุดไว้ให้คุณหนึ่งเดือน คุณอยู่ที่นี่ได้ตามสบาย อีกไม่กี่วันพี่ชิงเสวียนก็ต้องไปถ่ายละคร ถ้ามีเรื่องอะไรคุณสามารถติดต่อผมได้เลย ยังไงซะพวกเราก็เป็นคนเดียวกันในคนละช่วงวัย เรื่องของคุณผมจะจัดการเอง”

เย่จิ่งหลานซาบซึ้งใจ

“ขอบคุณพวกคุณมาก”

อินชิงเสวียนยิ้มอย่างใจกว้าง

“ไม่ต้องเกรงใจ จ้าวเอ๋อร์...ช่างเถอะ ไม่มีอะไรแล้ว”

เย่จิ่งหลานรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร

“คุณไม่ต้องห่วง เด็กนั่นสบายมาก ร่างกายแข็งแรง สูงขึ้นเยอะเลย แถมยังอ้วนพี น่ารักน่าเอ็นดูมาก”

อินชิงเสวียนพ่นหายใจออกเบาๆ

“งั้นเราไม่รบกวนคุณแล้ว สามารถติดต่อมาได้ตลอดเวลา”

“ได้”