บทที่ 1479 การคาดเดาของชิงผิง

ชิงผิงนิ่งอึ้งเล็กน้อย

“ไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน”

ชิงอานชำเลืองมองดูสาวสวยบนถนน พลางพูดว่า “พูดตามหลักเหตุผลแล้ว สิ่งนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ แต่ว่า ทำไมเราถึงมาอยู่ที่นี่ได้”

เย่จิ่งหลานกลอกตามองบน

“เจ้าถามข้า แล้วข้าจะไปถามใคร”

จู่ๆ ชิงอานก็รู้สึกตื่นเต้น

“โลกนี้ช่างน่าอยู่จริงๆ บ้านเรือนต่างสร้างสูงเสียดฟ้า”

ชิงผิงก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจ ไม่รู้ว่าจะมองไปที่ไหน

“คุณชายน้อยเย่ ช่วยให้เราได้ลองนั่งรถนั้นด้วยได้ไหม”

เย่จิ่งหลานหยิบโทรศัพท์มือถือ แต่พบว่าตัวเองไม่มีเงิน

หลังจากลังเลซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็โทรหาเสี่ยวหลานหลานอย่างไม่อาย

“โอนเงินให้ฉันได้ไหม”

“ไม่มีปัญหา”

หนึ่งนาทีต่อมา เงินจำนวน 250,000 บาทก็ถูกโอนเข้าบัญชีมา

“หนึ่งวันมีงบแค่นี้ ถ้าไม่พอ พรุ่งนี้ผมจะโอนให้อีก”

เย่จิ่งหลานดูอิจฉาตาร้อน

“สมแล้วที่เป็นคุณชายน้อยแห่งตระกูลมหาเศรษฐี เจ๋งมาก!”

“ยกย่องเกินไปแล้ว ผมยังต้องทำการบ้าน แค่นี้นะ”

เสี่ยวหลานหลานตัดสายโทรศัพท์ โลกนี้ไม่ดีแค่ตรงนี้แหละ ไม่เพียงแต่ต้องทำการบ้านเท่านั้น แต่ยังต้องเรียนพิเศษด้วย ไม่อิสรเสรีเหมือนตอนที่เป็นท่านอ๋อง

เย่จิ่งหลานยกมือขึ้นเรียกแท็กซี่ แล้วพานักพรตสองคนขึ้นรถ

คนขับถามอย่างสุภาพว่า “ต้องการไปไหนครับ”

“ไปสวนสนุกเถอะ!”