บทที่ 1486 หรือจะเป็นเขา

“มีอะไรแปลกรึ”

อินชิงเสวียนถามเรื่อยเปื่อย ขณะที่อุ้มเจ้าเด็กอ้วนน้อยไว้ในอ้อมแขน

เสี่ยวหนานเฟิงเอียงศีรษะ มองที่นิ้วแง่งขิงอวบๆ และคิดอย่างจริงจังอยู่พักหนึ่ง

“มือของพี่สาวลั่วเย็นมาก”

อินชิงเสวียนหัวเราะเบาๆ

“อาจเป็นเพราะว่าช่วงนี้พี่สาวลั่วเหนื่อยเกินไป ทำให้เลือดลมไหลเวียนไม่สะดวก ไม่มีอะไรหรอก”

เสี่ยวหนานเฟิงส่ายหัวโดยเร็ว

“ไม่ใช่ เย็นไม่เหมือนเมื่อก่อน”

อินชิงเสวียนมองไปที่เจ้าเด็กอ้วนน้อยด้วยความแปลกใจ

“เอ่อ แล้วเมื่อก่อนนางเย็นมากหรือเปล่า”

อินชิงเสวียนและลั่วสุ่ยชิงไม่เคยสัมผัสตัวกันมาก่อน จึงไม่รู้ว่าอุณหภูมิร่างกายของลั่วสุ่ยชิงเป็นอย่างไร

แม้ว่าเสี่ยวหนานเฟิงจะฉลาด แต่ความสามารถในการจัดเรียงคำพูดยังคงมีจำกัด เขาเม้มริมฝีปากแล้วพูดว่า “ก็ไม่เชิง ที่นางตัวเย็นวันนี้ ดูไม่เหมือนนาง”

อินชิงเสวียนตกตะลึงเล็กน้อย

ไม่เหมือนนาง?

เสี่ยวหนานเฟิงพูดอย่างดื้อรั้น “ก็คือพี่สาวลั่วไม่เหมือนเดิม”

เมื่อฟังเสียงไร้เดียงสาของลูกชาย อินชิงเสวียนก็จำได้ว่าตอนที่นางพบถ้ำ ลั่วสุ่ยชิงก็บังเอิญเดินออกจากถ้ำพอดี

ความคิดที่น่ากลัวชนิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว อินชิงเสวียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสับสนเล็กน้อย

“ในอีกไม่กี่วันท่านย่าจะไปแล้ว ลูกรักไปอยู่กับท่านย่าเถอะ แม่ยังมีเรื่องต้องทำ ประเดี๋ยวค่ำๆ จะไปรับเจ้า”

อินชิงเสวียนส่งลูกให้กับชุ่ยอวี้ จากนั้นก็เข้าไปในมิติ

นางนั่งข้างบ่อน้ำพุวิญญาณ นึกถึงฉากที่ได้พบลั่วสุ่ยชิงอย่างละเอียด แต่นางก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ