บทที่ 1494 ฆ่าข้าซะ

“โอ๊ย พ่องเอ๊ย ตกลงมาเกือบตาย”

ชายคนหนึ่งสวมกางเกงยีน เสื้อยืดสีขาว กำลังนวดหลังตัวเองอยู่ จากนั้นก็คลานลุกขึ้นจากพื้นด้วยสีหน้าเจ็บปวด

“เย่จิ่งหลาน...เจ้าจะกลับไปจริงๆ หรือ”

เย่จิ่งหลานปีนขึ้นมาจากหลุม ตะโกนซ้ำแล้วซ้ำเล่า “อย่าเพิ่งฆ่าคน นางคือลั่วสุ่ยชิงจริงๆ”

อินชิงเสวียนหยุดทันที นางไม่ไว้ใจคนอื่น แต่กลับไม่สงสัยในตัวเย่จิ่งหลานแม้แต่น้อย

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่”

เย่จิ่งหลานก็เดินตามหลังลั่วสุ่ยชิง ช่วยนางรักษาอาการบาดเจ็บของนาง

“เรื่องมันยาวนะ ยัยบ้า เจ้ายังมีน้ำอีกไหม รีบเอาน้ำมาให้จอมยุทธ์หญิงลั่วดื่มเร็ว”

“อ้อ”

อินชิงเสวียนหยิบขวดพุวิญญาณออกมาหนึ่งขวด เย่จิ่งหลานก็เอื้อมมือไปหยิบมัน และส่งให้ลั่วสุ่ยชิงดื่ม

ลั่วสุ่ยชิงนั่งขัดสมาธิทันที ปรับลมปราณ หลังจากนั้นไม่นาน สีหน้าของนางก็ดีขึ้น

ลิ่นเซียวกางนิ้ว กิ่งไม้ก็กลับมาอยู่ในมือของเขาอีกครั้ง

“แม่หนูน้อย ข้าให้เวลาเจ้าพักแล้ว มาสู้กันใหม่!”

เมื่อเห็นกิ่งไม้หลอมรวมเป็นปราณกระบี่ในมือของเขา อินชิงเสวียนก็รีบคว้าเขาไว้

“อาจารย์ นี่คือมิตร”

ลิ่นเซียวส่ายผมสีขาว แล้วมองดูนาง “มิตร?”

อินชิงเสวียนดึงเขาออกไป

“ก็คือพวกเราเอง อาจารย์ ท่านดื่มน้ำพุวิญญาณ ปรับลมปราณก่อน”

ลิ่นเซียวไม่ได้โง่งมทั้งหมด เขารู้ว่าน้ำพุวิญญาณเป็นสิ่งที่ดี จึงยกดื่มรวดเดียวหมด แล้วถามว่า “แล้วคนที่นิ่งอยู่เช่นนั้นควรทำอย่างไร”

เขายกนิ้วขึ้น พลังกลุ่มหนึ่งก็ไหลเข้าสู่ร่างกายของเฮ่อยวน จากนั้นก็ขมวดคิ้ว

“ไม่ใช่การจี้สกัดจุด”

“ไม่ใช่จริงๆ พวกเขาโดนคนอื่นควบคุม จอมยุทธ์หญิงคนนี้อาจจะแก้ไขได้ ท่านพักสักครู่ก่อนเถิด ข้าจะไปถามดูว่ามีวิธีใดบ้าง”

ลิ่นเซียวทิ้งกิ่งไม้ มองไปยังลั่วสุ่ยชิง