บทที่ 1538 ไท่เฟยไท่ผินออกจากวัง

อินชิงเสวียนอดทนต่อความเจ็บปวดและกล่าวว่า “ฝ่าบาทไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่ วันนี้เป็นวันแต่งงานของไห่ถัง ในฐานะพี่ชาย ควรเป็นประธานงานแต่งของนางด้วยตนเอง หากไม่มีคนในราชวงศ์ไป ไห่ถังจะผิดหวังได้”

แม้น้องสาวจะเป็นญาติ แต่ก็ไม่ชิดเชื้อเท่ากับภรรยา ลูกคนแรกเกิดในตำหนักเย็น ซึ่งทำให้เย่จิ่งอวี้รู้สึกผิดไปครึ่งชีวิตแล้ว ยากนี้เด็กคนนี้คือสมบัติล้ำค่าที่แท้จริงระหว่างพวกเขา ในฐานะพ่อของลูก เขาจะจากไปได้อย่างไร

เมื่อเห็นว่าใบหน้าของนางซีด มีเม็ดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายขึ้นเต็มขมับของนาง เย่จิ่งอวี้ก็รีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อปลอบนาง “ไม่เป็นไร มีแม่ทัพอินและจอมพลกวนอยู่ด้วย ไห่ถังก็ไม่นับว่าเสียเกียรติอะไรนัก”

อินชิงเสวียนคว้าแขนของเขา

“จะได้อย่างไร หากไม่มีใครจากในวังไป มันจะกลายเป็นปมในใจของไห่ถังอย่างแน่นอน นี่คือวันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของนาง”

ไม่ว่าอย่างไรเย่จิ่งอวี้ก็ไม่ยอมไป แต่ก็ไม่สามารถปล่อยให้น้องสาวเสียหน้าได้ เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย มีความคิดอยู่ในใจ

“เจวี๋ยอิ่ง ไปเชิญไท่เฟยไท่ผินทุกท่าน ให้พวกนางออกจากวัง ร่วมงานเสกสมรสขององค์หญิงเดี๋ยวนี้”

ทุกคนตกตะลึง ไม่มีใครคาดคิดว่าเย่จิ่งอวี้จะสามารถคิดวิธีการเช่นนี้ได้ แต่หากคิดให้ดี สถานะของไท่เฟยและไท่ผินก็ไม่ใช่สถานะที่ต่ำต้อยเลย

แม้ว่าจะไม่มีแบบอย่างสำหรับเรื่องประเภทนี้ แต่กฎหมายทั้งหมด ล้วนเขียนโดยมนุษย์มิใช่หรือ

เจวี๋ยอิ่งไม่กล้ารอช้า รีบส่งผู้คนไปยังตำหนักต่างๆ เพื่อถ่ายทอดพระราชดำรัสของฝ่าบาททันที

เมื่อได้ทราบข่าวนี้ เหล่าไท่เฟยไท่ผินต่างตกตะลึง และวินาทีต่อมาก็รู้สึกดีใจมาก ทั้งหมดอยู่ในวังมาหลายปี ใครบ้างจะไม่อยากเห็นว่าข้างนอกเป็นอย่างไร

ต่างรีบสั่งให้นางกำนัลของตนแต่งตัวให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ได้เป็นประธานในงานเสกสมรสขององค์หญิงถือเป็นเกียรติของพวกนางอย่างยิ่ง จะไม่ทำให้ฮ่องเต้เสียพระเกียรติเด็ดขาด

เกี้ยวของเย่ไห่ถังมาถึงจวนราชเขยที่ฝ่าบาททรงพระราชทานอย่างรวดเร็ว หน้าประตูจวนมีการจราจรติดขัดอยู่มากมาย

ซูหมิงหลานสวมชุดกระโปรงสีชมพูสีสดใสที่ไม่ค่อยได้ใส่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข ส่วนอินจ้งก็มีสีหน้าเปรมปรีดิ์ คนทั้งคนเหมือนจะเยาว์วัยขึ้นหลายปี

อินสิงอวิ๋นสองสามีภรรยาก็ยุ่งอยู่กับการต้อนรับแขกเหรื่อ โดยมีสาวใช้อุ้มลูกแฝดที่น่ารักอยู่ข้างหลัง

เฉิงเฟิ่งโหลวรู้สึกซาบซึ้งใจที่ตระกูลอินรับดูแลเขา จึงขอลาสำนักศึกษาหลวงมาโดยเฉพาะ เพื่อช่วยงาน อินจื่อลั่วยืนเอามือไพล่หลังมองเขา พลางอดไม่ได้ที่จะแสดงทัศนคติต่อเขา