บทที่ 215 กระหน่ำตีเสวียนเจิน

เสวียนเจินรู้สึกราวกับว่าใบหน้าของเขาถูกแผ่นเหล็กตบอย่างแรงหลายครั้ง ความเจ็บปวดรุนแรงมากจนส่งเสียงไม่ได้เลย รู้สึกถึงความเค็มอยู่ในปาก มีฟันซี่ใหญ่สองซี่หลุดออกมาจากปากด้วย

ซึ่งเหตุการณ์อันกลับตาลปัตรนี้ทำให้ทุกคนตกใจ

ดวงตาหลายคู่มองไปที่ร่างที่สวมชุดสีเหลืองอ่อน

ครั้นแล้วคนผู้นั้นก็หยุดมือ แล้วชี้ไปที่เสวียนเจิน ตะโกนว่า “เจ้าปีศาจหลวงจีน เห็นชัดว่าเจ้าเป็นปีศาจที่สร้างปัญหาในวังหลัง”

เมื่อเห็นใบหน้าที่สวยงามนั้น ไทเฮาก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ

เป็นอินชิงเสวียน นังแพศยานี่ยังไม่ตาย!

“บังอาจ เจ้าปีศาจร้าย กล้าทำร้ายเสวียนเจินไต้ซือได้อย่างไร เด็กๆ มาจับตัวปีศาจร้ายไว้”

“ช้าก่อน!”

เย่จิ่งอวี้กลับมามีสติสัมปชัญญะในทันที ก้าวไปข้างหน้า ถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ไต้ซือบอกว่ารูปลักษณ์ของพระสนมเหยาเฟยถูกทำลายแล้วมิใช่หรือ แล้วตอนนี้จะอธิบายว่าอย่างไร”

เมื่อเป็นคำสั่งจากฮ่องเต้ ทหารองครักษ์ย่อมไม่กล้าลงมือเป็นธรรมดา

เสวียนเจินถูกตบจนเลือดไหลออกมาจากจมูก เครื่องแบบหลวงจีนสีขาวเปื้อนไปด้วยเลือด ไม่ได้ดูเหมือนหลวงจีนผู้สูงส่งอีกแล้ว

เขายกมือขึ้นปิดจมูก สูดหายใจเข้าแรงๆ แล้วพูดว่า “ไม่คิดว่าพลังเวทย์ของปีศาจตัวนี้จะแกร่งกล้ามากมายเพียงนี้ อาตมายังต้องทำพิธีอีกสามวัน”

“ทำพิธีบ้านลุงเจ้าน่ะสิ”

อินชิงเสวียนปรี่เข้าหาอีกครั้ง ทุบตีหัวโล้นๆ ของเขา การเสริมพลังห้านาที ที่แลกมาด้วย 100 คะแนน ถ้าไม่กระหน่ำตีหลวงจีนชาติสุนัขตัวนี้ให้หนัก 100 คะแนนนี้มิไร้ประโยชน์แย่หรือ

ปกติอินชิงเสวียนตระหนี่ถี่เหนียวกับตัวเองมาก ขนาดอาหารอร่อยๆ ยังตัดใจแลกไม่ได้ ซึ่งคะแนนขนาดนี้ทำให้นางเจ็บปวดอยู่มาก จึงแสดงอาการเดือดดาลเต็มที่

วินาทีต่อมา นางก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากมิติ

ครั้งแรกที่ใช้พลังมิติ จะได้รับรางวัล 1,000 คะแนน

โอ้สวรรค์ มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยหรือ!

อารามตื่นเต้นดีใจ อินชิงเสวียนจึงเตะเสวียนเจินไปอีกหลายครั้ง

เมื่อเห็นเสวียนเจินถูกทำร้ายจนล้มลงกับพื้น ไทเฮาก็ตะโกนขึ้นทันที

“กบฏแล้ว กบฏแล้ว ฮ่องเต้ ท่านนี้เป็นถึงตี้ซือที่ฮ่องเต้องค์ก่อนทรงแต่งตั้งด้วยองค์เอง หรือฮ่องเต้จะมองข้ามฮ่องเต้องค์ก่อนอย่างไร้ค่า มองไม่เห็นอยู่ในสายตางั้นหรือ”