บทที่ 498 ฆ่าทันที

เมื่อเห็นใบหน้าที่เคร่งเครียดของอินชิงเสวียน ยายหลี่ก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก นางโค้งคำนับแล้วถอยออกไป

อินชิงเสวียนกำลังนั่งอยู่ในห้องโถง เล่นเกมไปด้วย มองกล้องวงจรปิดด้านนอกไปด้วย

ชั่วพริบตาก็ถึงยามไห้ (เวลา 21.00 - 23.00 น.)

อินชิงเสวียนกำลังเล่นเกมแคนดี้ครัชอยู่ลำพัง แต่ทันใดนั้นนางก็ได้ยินเสียงจากกล้องวงจรปิด

แล้วมีคนตะโกน “นั่นใคร”

ฟางรั่วและคนอื่นๆ ไม่คาดคิดว่าจะมีทหารองครักษ์เฝ้าอยู่ในตำหนักจินหวูจำนวนมาก พวกนางตกใจทันที

นางพลิกฝ่ามือแล้วกระแทกใส่คนหนึ่งในนั้นออกไป และกระซิบ “รีบสู้รีบกลับ จัดการกับพวกเขาโดยเร็ว”

อินชิงเสวียนอุ้มเสี่ยว‍หนาน‍เฟิงขึ้นมา แล้วพาเขาเข้าไปในมิติ

จากนั้นก็เปิดประตู แล้วเดินออกจากเรือนอย่างสงบ

“ถ้าข้าเดาไม่ผิด เจ้าคงเป็นฟางรั่วกระมัง ในเมื่อเจ้าชื่นชอบเจ้านายของเจ้ามากถึงเพียงนั้น ทำไมเจ้าถึงกลับมาที่ต้าโจวอีก”

หัวใจของฟางรั่วเต้นรัว อินชิงเสวียนสามารถเดาตัวตนของนางได้!

ขณะที่กำลังตกตะลึง ทหารองครักษ์ก็เข้าโจมตีแล้ว

ฟางรั่วไม่กล้าวอกแวก ต่อสู้กับทหารองครักษ์ทันที

อินชิงเสวียนมองไปที่ฟางรั่วอย่างเย็นชา พูดเชิงสัพยอก “คิดว่าจูอวี้เหยียนคงไปที่ห้องหนังสือแล้ว พวกเจ้าแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม วางแผนได้ดีนี่”

สีหน้าของฟางรั่วเปลี่ยนไปอีกครั้ง ทำไมอินชิงเสวียนถึงรู้แผนการของพวกนางชัดเจนขนาดนี้

หรือว่าในหมู่พวกนางมีคนทรยศอยู่

เมื่อเห็นว่านานแล้วก็ยังไม่สามารถโจมตีได้ ฟางรั่วก็ไม่วายตื่นตระหนก

อินชิงเสวียนมั่นใจมากขนาดนี้ นางต้องมีแผนสำรองแน่ๆ จึงขยิบตาให้หญิงคนอื่นทันที เตรียมที่จะออกจากตำหนักจินหวู

อินชิงเสวียนจะปล่อยให้พวกนางออกไปง่ายๆ ได้อย่างไร นางแลกเปลี่ยนความเร็วและพลังมิติอย่างรวดเร็ว และพุ่งเข้าไปโจมตีฟางรั่วราวกับอสุนีบาต

สาวใช้คนหนึ่งรีบเข้ามาขวางหน้าฟางรั่ว อินชิงเสวียนซัดฝ่ามือไปที่อกของสาวใช้คนนั้นทันที

พลังอันรุนแรงที่อินชิงเสวียนซัดฝ่ามืออกไป ทำให้สาวใช้รู้สึกราวกับว่าอวัยวะภายในของนางถูกบดขยี้ รู้สึกถึงความหวานในลำคอ และนางก็พ่นเลือดออกมาเต็มคำทันที

เมื่อเห็นสาวใช้ล้มลง ฟางรั่วก็ไม่คิดที่จะอยู่ต่อไปอีก

“ถอย”

“จับตัวไว้”

อินชิงเสวียนเปิดใช้ความเร็วมิติ แล้วร่างของนางก็เผ่นแผล็วไปอยู่ข้างหลังของฟางรั่วราวกับภูตผี และซัดฝ่ามือใส่หลังของนาง

ฟางรั่วรู้สึกว่าเลือดเลือดลมตีขึ้น แล้วก็ได้กลิ่นคาวเลือดในลำคอ

สาวใช้หลายคนเข้ามาปกป้องนางทันที แล้วเริ่มต่อสู้กับอินชิงเสวียน

ถึงอย่างไรฟางรั่วก็เป็นสาวใช้คนสนิทของอา‍ซือ‍หลาน มีฐานะสูงกว่าพวกนางหนึ่งระดับ

อินชิงเสวียนไม่สนใจว่าพวกนางเป็นใคร คะแนนที่แลกมาได้ห้านาทีต้องไม่สูญเปล่า ถึงอย่างไรคนชุดดำเหล่านี้ล้วนเป็นศัตรูกันทั้งหมด จัดการโจมตีอย่างไม่เลือกหน้าก็ถูกแล้ว

นางโจมตีอย่างรวดเร็ว ใช้พลังมิติจนสุดขีดความสามารถ พวกนางล้มกองลงกับพื้น ทหารองครักษ์ก็รุมเข้ามาจับกุมคนชุดดำทันที

ส่วนฟางรั่วพาคนเพียงคนเดียวที่เหลือวิ่งหนีไปท่ามกลางความสับสนวุ่นวายได้

อินชิงเสวียนทอดสายตามองออกไป พูดอย่างเย็นชา “จับตัวนักฆ่าเหล่านี้ออกไปนอกประตูตำหนัก ฆ่าทันที ส่วนที่เหลือจะตามข้าไปที่ห้องหนังสือ”

สตรีเหล่านั้นหวาดกลัวทันที หนึ่งในนั้นก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “พวกเราเป็นสาวใช้จากเจียงวู มาที่นี่เพื่อรับใช้ฝ่าบาท พวกเจ้ากล้าลงมือกับพวกเรางั้นรึ”

อินชิงเสวียนมองนาง มุมริมฝีปากยกขึ้นอย่างช้าๆ

“ข้าไม่รู้จักสาวใช้เจียงวูอะไรนั่นเลย ข้ารู้แค่ว่ามีนักฆ่ามาที่ตำหนักจินหวู ลงมือ”

“พ่ะย่ะค่ะ”

เดิมทีเหล่าทหารองครักษ์ได้รับคำสั่งให้ปกป้องตำหนักจินหวู ย่อมเชื่อฟังคำสั่งของอินชิงเสวียนอยู่แล้ว พวกเขาลากตัวสาวใช้ทั้งสี่ออกไป ทันทีที่ตวัดคมมีด ศีรษะของพวกนางก็ร่วงลงกับพื้น

“บรรจุหัวไว้ให้เรียบร้อย แล้วนำไปห้องหนังสือ”