บทที่ 523 บดขยี้

จูอวี้เหยียนลุกขึ้นนั่งทันที ซึ่งอินชิงเสวียนได้เดินเข้ามาด้วยใบหน้าเย็นชา

เมื่อเห็นว่าเป็นนาง จูอวี้เหยียนก็แค่นเสียงหึ

“ดึกขนาดนี้ กุ้ยเฟยยังไม่ไปสงบจิตใจที่หอสวดมนต์อีก มาที่นี่ทำไม”

อินชิงเสวียนใช้ความเร็วมิติ แล้วร่างของนางก็หายวับมาปรากฏอยู่เบื้องหน้าของจูอวี้เหยียนปานอสุนีบาต

ก่อนที่จูอวี้เหยียนจะทันได้โต้ตอบ คอของนางก็ถูกบีบ

นิ้วเรียวยาวเหล่านั้นเย็นเฉียบ อันทำให้รู้สึกพรั่นพรึง

จูอวี้เหยียนสะบัดฝ่ามือทันที เมื่อเห็นว่าอินชิงเสวียนไม่ได้นำผู้ติดตามมาด้วย นางจึงไม่ต้องเสแสร้งแกล้งทำอีก หากนางสามารถจัดการกับนังแพศยานี้ได้เดี๋ยวนี้ ก็นับว่าเป็นกำไรที่ไม่คาดคิด

อินชิงเสวียนหลบหลีก แล้วซัดฝ่ามือใส่นางอ่างรวดเร็วราวกับภูตผี

พลังอันท่วมท้นทำให้ตะแกรงหน้าต่างสั่นสะเทือน จูอวี้เหยียนอดไม่ได้ที่จะตกใจกลัว

นังหญิงแพศยาผู้นี้มีทักษะวรยุทธ์ดีขนาดนี้ได้อย่างไร

นางกลิ้งหลบฝ่ามือของอินชิงเสวียน ทำให้ฝ่ามือก็ซัดออกนั้นได้กระแทกเก้าอี้ตัวยาวทันที ได้ยินเสียงเพล้งอย่างชัดเจน เก้าอี้ตัวยาวก็ถูกซัดจนแตกกระจาย

หัวใจของจูอวี้เหยียนเต้นรัว หากอินชิงเสวียนมีความแข็งแกร่งเช่นนี้ นางก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้

“ใครก็ได้ รีบไปเฝ้าฝ่าบาทเร็ว”

อินชิงเสวียนผลิยิ้มอย่างเย็นชา

“คนของเจ้าล้มอยู่ในลานแล้ว ต่อให้เจ้าตะโกนจนคอแตก พวกนางก็ลุกขึ้นไม่ได้”

จูอวี้เหยียนโบกแขนเสื้อทันที ควันพิษสีเขียวก็ลอยออกมา แต่ฝีเท้าของอินชิงเสวียนก็ไม่ได้หยุดลงแม้แต่ก้าวเดียว

“แค่ดีนกยูง อย่าหวังว่าจะทำอะไรข้าได้ จูอวี้เหยียน วันนี้ข้าจะเอาชีวิตเจ้า”