ตอนที่ 583
บทที่ 583 ข้าทำใจไม่ได้
October 21, 2026
อินชิงเสวียนมองย้อนกลับไป แต่ก็ไม่เห็นใครอยู่
จึงจับมือเล็กป้อมของลูกขึ้นมา แล้วถามด้วยรอยยิ้ม “จ้าวเอ๋อร์คิดถึงเสด็จพ่อหรือลูก”
เสี่ยวหนานเฟิงยังคงชี้ออกไปด้านนอก
“เด็จพ่อ มามา~”
อวิ๋นฉ่ายวิ่งไปดูที่ประตู แล้วพูดอย่างพิศวง “ไม่มีใครอยู่นะ?”
ทันทีที่พูดจบ ก็มีเสียงฝีเท้ามั่นคงดังมาจากนอกประตู
มีร่างหนึ่งผลักเปิดประตูเข้ามา ซึ่งก็คือเย่จิ่งอวี้ในชุดเสื้อคลุมผ้าสีดำลายสีเข้ม
เรือนผมสีดำสนิทถูกรวบขึ้นด้วยปิ่นกลัดมวยผมสีดำ ดูสุขุมเรียบร้อย ทำคนทั้งคนมีกลิ่นอายดุดันน่าครั่นคร้ามขึ้น
อวิ๋นฉ่ายและจังอวี้จิ่นออกไปทันที พร้อมกับปิดประตูให้อย่างใส่ใจ
เย่จิ่งอวี้อุ้มลูกชายขึ้นมาแล้ว จิ้มจมูกเล็กๆ ของเขา แล้วถามว่า “วันนี้จ้าวเอ๋อร์เป็นเด็กดีหรือไม่”
เสี่ยวหนานเฟิงมองดูลวดลายรูปมังกรสีเข้มที่สวยงามบนเสื้อผ้าอย่างสนใจใคร่รู้ แล้วพูดเสียงนุ่มนิ่ม “ดีๆ”
เย่จิ่งอวี้เขย่าตัวเสี่ยวหนานเฟิงในอ้อมแขนเบาๆ
แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “จ้าวเอ๋อร์เป็นเด็กดีจริงๆ”
อินชิงเสวียนอดสงสัยไม่ได้ว่า เสี่ยวหนานเฟิงแค่พูดส่งเดช หรือเขามีความสามารถในการรับรู้ล่วงหน้า?
น่าเสียดายที่ตอนนี้ลูกยังเด็กเกินไป ยังพูดไม่เข้าใจนัก ต้องเก็บไว้ถามตอนโตแล้วล่ะ
เมื่อมองดูเสื้อคลุมสีดำของเย่จิ่งอวี้ นางก็คาดเดาเรื่องราวได้แล้ว
“ฝ่าบาทพบที่ซ่อนของพวกเขาแล้วหรือเพคะ”
เย่จิ่งอวี้พยักหน้าและกล่าวว่า “เจวี๋ยอิ่งเพิ่งรายงานเมื่อครู่ ว่าหวังซุ่นถูกคนตงหลิวจับตัวไป ซ่อนตัวอยู่ในบ้านหลังหนึ่งในเมืองหลวง ข้าเตรียมตัวลงมือคืนนี้ ไปจับตัวในตอนที่พวกเขายังไม่ทันได้ตั้งตัว”
“ดีเพคะ รีบจัดการเร็วจะได้สบายใจเร็วๆ หม่อมฉันไปแจ้งพี่ชายที่บ้านให้ทราบแล้ว ฝ่าบาทจะลงมือเมื่อใด ก็ส่งคนไปแจ้งได้เลย”
ตราบใดที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่ พวกเขาจะเป็นภัยคุกคามต่ออินชิงเสวียน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขาเป็นบรรพบุรุษของคนญี่ปุ่น พวกเขาก็สมควรตายแล้วล่ะ (สาเหตุที่คนจีนเกลียดญี่ปุ่นเนื่องจากเหตุการณ์การสังหารหมู่ที่หนานจิง)
“ลำบากเสวียนเอ๋อร์แล้ว ข้าจะส่งคนไปแจ้งพี่ชายเจ้าเดี๋ยวนี้ ลงมือยามจื่อ (เวลาประมาณ 23.00-01.00น.)”
การต่อสู้ครั้งนี้เรียกได้ว่าตามตัวยอดฝีมือมามากมาย ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องจับตัวผีแคระเหล่านี้ทั้งหมดในคราวเดียว