บทที่ 655 ลอบแว้งกัด

อินชิงเสวียนจึงจำเป็นต้องเข้าไปช่วยเหลือ นางก็เป็นผู้ช่วยผ่าตัดให้เย่จิ่งหลานมาหลายครั้งแล้ว ขั้นตอนทั้งหมดแทบจำได้ขึ้นใจทั้งหมด

ผู้ชายกลับงุนงงโดยสิ้นเชิง เขาคิดไม่ออกเลยว่าเมื่อครู่เพิ่งขึ้นรถม้า แต่ตอนนี้กลับปรากฏตัวอยู่ในสถานที่ที่แปลกตา

เมื่อเห็นทั้งสองคนสวมชุดปลอดเชื้อสีเขียว และสวมถุงมือไว้บนมือ ในใจก็รู้สึกกลัวเล็กน้อย

“พวกท่าน พวกท่านกำลังจะทำอะไร?”

อินชิงเสวียนไม่อยากเสียเวลาพูดเรื่องไร้สาระกับเขา นางแลกพลังของมิติ และสับมือลงบนต้นคอของผู้ชาย ผู้ชายจึงล้มลงบนเตียงผ่าตัดในทันที

เย่จิ่งหลานยกนิ้วโป้งให้นาง

“สุดยอด”

“เอาล่ะ อย่ามัวพูดไร้สาระ รีบจัดการเถอะ”

อินชิงเสวียนช่วยจับตัวผู้ชายให้อยู่กับที่ ทางด้านของเย่จิ่งหลานก็ทำการตรวจให้ผู้ชายอย่างละเอียด ปรากฏว่ามีเนื้องอกขนาดใหญ่ที่ตับของเขา

เขาใช้เทคนิควินิจฉัยพยาธิวิทยาโดยไร้บาดแผล ผลการตรวจออกมาอย่างรวดเร็ว และไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

เย่จิ่งหลานโล่งใจ ความสำเร็จหรือความล้มเหลวขึ้นอยู่กับสิ่งนี้แล้ว

เตียงผ่าตัดได้ทำการชั่งน้ำหนักให้แก่ผู้ชายแล้ว เย่จิ่งหลานก็ไม่มัวเสียเวลา เขารีบผสมยาชาอย่างว่องไว และฉีดเข้าไปในเส้นเลือดของเขา ผู้ชายก็หมดสติไปในที่สุด

อินชิงเสวียนหาว และยื่นมีดผ่าตัดให้แก่เย่จิ่งหลาน ข้างกายมีผ้าเช็ดหน้าวางไว้อยู่ รวมทั้งสิ่งของที่จำเป็นอีกหลายอย่าง

มีดผ่าตัดที่แหลมคมตัดผ่านเนื้ออย่างรวดเร็ว และมีเลือดไหลกระเซ็นออกมา

อินชิงเสวียนช่วยเย่จิ่งหลานหยิบคีมห้ามเลือดอย่างไม่รีบร้อน ทั้งสองร่วมมือกันอย่างไร้ที่ติ

เย่จิ่งหลานยิ้มที่มุมปากแล้วพูดว่า “ต่อไปพวกเราร่วมหุ้นกันเปิดโรงหมอ ท่านนั่งเฝ้าร้าน ข้าทำการผ่าตัด กำไรที่ได้แบ่งกันคนละครึ่ง เป็นอย่างไร?”

อินชิงเสวียนจ้องเขาอย่างไม่สบอารมณ์

“รอให้พวกเรามีชีวิตรอดกลับไปก่อนค่อยว่ากัน!”

เย่จิ่งหลานหรี่ตามอง รอยยิ้มที่มุมดวงตาก็ลึกลงมากขึ้น

“รับทราบ”