บทที่ 711 แผนการชั่วร้าย

เจ้าสำนักเซี่ยวทำเสียงฮึดฮัดแล้วพูดว่า “ชิงเสวียนสำคัญต่อข้าอย่างมากในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ จะยืมออกไปได้อย่างไร?”

อาซือหลานยิ้มแล้วพูดว่า “ข้ารู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี ข้าเพียงอยากพาแม่นางอินไปลาดตระเวนชายฝั่งชั่วครู่ เจ้าสำนักเซี่ยวไม่ต้องตื่นตกใจ ตอนนี้ลูกศิษย์ของสำนักต่างก็ส่งออกไปทำงานกันแล้ว มีพิณการเวกอยู่ก็สามารถประกันความปลอดภัยได้มากขึ้น”

เจ้าสำนักเซี่ยวพูดอย่างราบเรียบ “เจ้าสำนักฉุยต้องการลาดตระเวน ข้าไปกับเจ้าก็ย่อมได้ เหตุใดต้องรบกวนอินชิงเสวียนด้วยเล่า”

อาซือหลานยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย และรีบพูดต่อว่า “เจ้าสำนักเซี่ยวพูดถูกต้องเลยทีเดียว เช่นนั้นเรื่องนี้ก็ตกลงตามนี้ อีกสักครู่ข้าและเจ้าสำนักเซี่ยว รวมทั้งผู้อาวุโสซูจะไปลาดตระเวนชายฝั่งด้วยกัน”

เฮ่ออวิ๋นทงพูดขึ้นทันทีว่า “ข้าไปด้วยสิ”

ซูถูเข้าใจในทันทีและถอนหายใจพูดว่า “ตอนนี้เกิดคดีฆาตกรรมเช่นนี้แล้ว เหล่าลูกศิษย์ต่างพากันหวาดกลัว เจ้าสำนักแต่ละท่านคอยอยู่ที่สำนักจะดีกว่า”

เมื่อพูดจบ เขาก็ยิ้มแล้วพูดว่า “หรือว่าเจ้าสำนักเฮ่อกลัวว่าพวกข้าจะทำร้ายเจ้าสำนักเซี่ยวงั้นหรือ?”

เจ้าสำนักเซี่ยวแทบไม่เห็นสองคนนี้อยู่ในสายตา จึงพูดฮึดฮัดออกมาว่า “ฝีมืออย่างพวกเจ้าคงต้องรออีกนาน เรื่องนี้ตกลงตามนี้”

เซี่ยวอิ๋นหวนขมวดคิ้ว และรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลเล็กน้อย แต่กลับไม่ต้องการทำให้พ่อบุญธรรมเสียหน้าต่อหน้าผู้คนจำนวนมากเช่นนี้ จึงเลือกที่จะไม่พูดอะไรออกมาและกลืนคำพูดลงท้องไป

หลังจากนั้นครึ่งชั่วยาม ทุกคนได้ตั้งลูกศิษย์ที่เป็นสายลับออกตรวจด้วยตัวเอง โดยมีเจ้าสำนักหานเตาเป็นผู้นำ และเริ่มต้นการสำรวจด้วยวิธีการที่ครอบคลุม

เจ้าสำนักเซี่ยวได้ตามฉุยอวี้และซูถูออกไปด้านนอก เซี่ยวอิ๋นหวนจึงรีบตะโกนขึ้นว่า

“ท่านพ่อ ลูกขอไปด้วยกับท่าน!”

เจ้าสำนักเซี่ยวโบกมือ

“ไม่ต้องหรอก ข้าไปไม่ถึงหนึ่งชั่วยามก็จะกลับไปแล้ว”

เซี่ยวอิ๋นหวนรู้ว่าเจ้าสำนักเฒ่าอารมณ์ดื้อรั้นมาก เรื่องที่เขาตัดสินใจแล้ว ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด จึงจำเป็นต้องกลับหอแห่งเสียงศักดิ์สิทธิ์ก่อน

เดินมาได้เพียงครึ่งทาง ก็เห็นผู้หญิงใบหน้าซีดขาวคนหนึ่งล้มลงอยู่ตรงหน้า

“ช่วยข้า ช่วยข้าด้วย!”