บทที่ 721 เพื่อนที่ดี

เย่จิ่งหลานปิดปากเดินเข้าห้อง

อินชิงเสวียนใช้แรงเม้มริมฝีปากอย่างอดไม่ได้ คนบ้านเดียวกันคนนี้ไว้ใจได้จริงๆ และสิ่งที่นางติดค้างเย่จิ่งหลานไว้ มีมากจนแทบนับไม่ถ้วนแล้ว

บางทีเขาอาจพูดถูก ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ ไม่เพียงมีคะแนนสะสม แต่ยังมีโอกาสตอบแทนด้วย หากเขาต้องการที่จะใช้ประโยชน์จากตัวเอง อินชิงเสวียนจะยอมบุกน้ำลุยไฟ และไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอน

นางหยิบปืนด้วยความคิดที่ซับซ้อน และเดินตรงไปที่ห้องโถง

เย่จิ่งหลานไม่ได้เดินไปไหนไกล เขายืนอยู่หลังประตูผ่านช่องว่างที่คับแคบ และมองดูอินชิงเสวียนด้วยรอยยิ้มจางๆ

หวังว่านางจะมีชีวิตอยู่เป็นอย่างดี ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ จึงจะทำสิ่งต่างๆ ได้มากยิ่งขึ้น

เฝ้ามองจนกระทั่งเงาของอินชิงเสวียนหายไป เย่จิ่งหลานจึงกลับเข้าไปในมิติ

จากนั้นก็หยิบหนังสือที่เพิ่งแลกมาใหม่ กินมันฝรั่งทอด พร้อมอ่านหนังสืออย่างเพลิดเพลิน

อินชิงเสวียนเดินมาถึงหน้าประตูห้องโถง และกำลังจะเดินเข้าไป นางได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นว่า “รายงานเจ้าสำนัก ศิษย์พี่ทั้งสองต่างกำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ที่ภูเขาอวิ๋นฉี และยังไม่เคยห่างออกที่ไหนเลย เกรงว่าผู้ที่สังหารหมอเทวดาหนิงคงจะเป็นผู้อื่น”

เจ้าสำนักเซี่ยวถามว่า “เจ้าตรวจดูอย่างละเอียดแล้วใช่หรือไม่?”

ฉินเอ๋อร์พูดด้วยความเคารพว่า “ลูกศิษย์ไปยังที่พักของศิษย์พี่ทั้งสองตามลำดับ และถามผู้ดูแลดาบของพวกเขาแล้ว เหล่าศิษย์พี่ไม่ได้ลงจากภูเขาจริงๆ เจ้าค่ะ”

ผู้หญิงอีกคนหนึ่งพูดว่า “เจ้าสำนัก ผู้ที่ลงมือ... อาจเป็นศิษย์พี่ตู้หรือไม่...”

เจ้าสำนักเซี่ยวพูดเสียงกระฟัดกระเฟียด “ตู้เยี่ยนถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของข้าเอง ไม่มีทางฟื้นคืนมาได้เด็ดขาด พวกเจ้าเดินทางมาไกล คงเหนื่อยมากแล้ว ออกไปกันก่อนเถอะ”

อินชิงเสวียนกลัวว่าตัวเองจะตกเป็นผู้สงสัยในการแอบฟังผู้อื่น จึงรีบกลับเข้าห้องตัวเอง

เย่จิ่งอวี้ยังคงนั่งอยู่บนเตียง อินชิงเสวียนไม่อยากรบกวนเขา จึงเข้าไปในมิติ

พืชผลด้านในเจริญเติบโตอีกรอบหนึ่งแล้ว นางจึงทำการเก็บเกี่ยว

ตอนที่เพิ่งมีมิติ มักมีความรู้สึกว่าพืชผลเติบโตช้ามากเกินไป ตอนนี้ไม่ได้ใช้มิติมาเป็นเวลานาน ผลแตง ลูกสาลี่ ลูกท้อที่อยู่ด้านในกองรวมกันเป็นเนินเขาเล็กๆ

อินชิงเสวียนหยิบออกมาบางส่วน เพื่อเตรียมจะนำออกไปในอีกสักครู่ ทันใดนั้นก็คิดได้ว่าตัวเองยังมีทักษะช่วงชิงโชคลาภ