บทที่ 724 ตายตาไม่หลับ

อินชิงเสวียนหันหน้ามา และเห็นรูม่านตาเหล่านั้นของเย่จิ่งอวี้ถูกล้อมรอบด้วยแสงสีแดง

“อาอวี้!”

เมื่อสิ้นเสียงพูด ใต้เท้าของเย่จิ่งอวี้ก็ตวัดภาพติดตาออกมา อินชิงเสวียนเห็นเพียงเงาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เย่จิ่งอวี้ก็มาอยู่ตรงหน้าของจูอวี้เหยียนแล้ว

อินชิงเสวียนตกใจอย่างอดไม่ได้

วิทยายุทธ์ของเย่จิ่งอวี้แข็งแกร่งมากจริงๆ แต่ไม่ได้แกร่งมากถึงขั้นนั้น นี่มันพลังวิชาอะไรกันแน่ หรือว่าเจ้าสำนักเซี่ยวถ่ายทอดวิชาให้เขาแล้ว?

เมื่อคิดดูอีกครั้ง เย่จิ่งอวี้และเจ้าสำนักเซี่ยวแทบไม่พูดจาด้วยกันเลย จะถ่ายทอดวิชาได้อย่างไร?

เวลาเพียงครู่เดียว ก็ได้ยินจูอวี้เหยียนส่งเสียงกรีดร้องออกมา จากนั้นก็กระอักเลือดออกมาเต็มปาก

อินชิงเสวียนวิ่งเข้าไปในห้องทันที และหยิบมีดสั้นตัดเชือกที่ผูกหวนไท่เฟยไว้

เย่จิ่งอวี้ยังคงยืนอยู่ที่เดิม และมองจูอวี้เหยียนด้วยสายตาที่เยือกเย็น

จูอวี้เหยียนยกมือสาดควันพิษ เย่จิ่งอวี้ไม่แม้แต่จะขยับ ดวงตายังคงจ้องเลือดที่ริมฝีปากของนางอยู่ตลอด

จูอวี้เหยียนถูกมองจนรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาในทันที

“เจ้า... เจ้าต้องการจะทำสิ่งใด?”

ทันใดนั้น เย่จิ่งอวี้ก็ยกเท้าเหยียบที่หน้าอกของจูอวี้เหยียนอย่างโหดเหี้ยม

เมื่อมองดูดวงตาสีประหลาดคู่นั้น จูอวี้เหยียนก็ไร้ซึ่งความกล้าที่จะหลบซ่อน นางได้ยินเพียงเสียงดังแครกที่ก้องกังวานและซี่โครงก็ถูกเหยียบในทันที

เลือดสดกระอักออกมาเต็มปาก และคนก็กรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน

อินชิงเสวียนตกใจมาก

แววตาของเย่จิ่งอวี้แสดงความตื่นเต้นออกมา ราวกับว่าเลือดสีแดงสดจะทำให้เลือดในร่างกายของเขาเดือดพล่านขึ้นมา

จากนั้นก็ขยับเท้าอีกข้าง หน้าอกของจูอวี้เหยียนยุบลงอย่างมองเห็นได้ด้วยตาเนื้อในทันที เลือดที่มุมปากทำให้ข้างแก้มของนางกลายเป็นสีแดง

“เย่จิ่งอวี้ เจ้า...”

เสียงของนางทำให้เย่จิ่งอวี้รำคาญใจ ขาข้างหนึ่งเหยียบบนหัวกะโหลกของนาง และมีเสียงกระดูกแตกดังแครกอีกครั้งหนึ่ง ใต้คางของจูอวี้เหยียนถูกเหยียบเละ

สิ่งที่น่ากลัวก็คือ ภายใต้สายตาที่จ้องมองอยู่นั้น นางแทบไม่มีความสามารถในการสู้กลับด้วยซ้ำ

เป็นครั้งแรกที่จูอวี้เหยียนรู้สึกว่าตัวเองเข้าใกล้ความตายได้มากขนาดนี้ จึงร้องไห้ขึ้นมาฮือๆ อย่างอดไม่ได้