บทที่ 792 ถูกกู่

อินสิงอวิ๋นควบม้าเร็วเข้าวังหลวงอีกครั้ง

หมอหลวงเหลียงกำลังเดินเตร่อยู่ในสำนักหมอหลวง

เขาชอบที่จะศึกษาค้นคว้าทักษะทางการแพทย์มากที่สุดในชีวิต เมื่อใดก็ตามที่เขาเผชิญกับโรคที่ยากและซับซ้อน ก็ต้องการที่จะศึกษาให้เข้าใจอย่างถ่องแท้

และความเจ็บป่วยขององค์หญิงน้อยเจียงวูคนนี้พบได้ยากมาก

หลังจากคิดอย่างรอบคอบเกี่ยวกับชีพจรในขณะนั้น พบว่าค่อนข้างคล้ายกับชีพจรของฮ่องเต้เมื่อเดือนที่แล้ว

ราวกับว่ามีบางอย่างซ่อนอยู่ในร่างกาย ที่กำลังผลักทารกในครรภ์ขององค์หญิงน้อย

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หมอหลวงเหลียงก็รีบพลิกตำราโบราณทันที

จำได้ว่าอาจารย์เคยกล่าวไว้ว่า มีชีพจรกู่ชนิดหนึ่งที่เป็นแบบนี้ หรือว่าทั้งฝ่าบาทและองค์หญิงน้อยมีหนอนกู่อยู่ในร่างกาย?

หมอหลวงเหลียงรีบปีนขึ้นไปบนชั้นหนังสือ แล้วหยิบม้วนตำราที่อาจารย์ทิ้งไว้ออกมาเปิดดู เมื่อเห็นแวบแรก พบว่าดูคล้ายกันมากจริงๆ

โดยไม่ต้องให้เสียเหงื่อ เขารีบถือกล่องยาแล้ววิ่งไปที่ห้องหนังสือ

ในเวลาเดียวกัน อินสิงอวิ๋นก็มาที่ห้องหนังสือด้วย เขามาที่นี่เพื่อขอน้ำพุวิญญาณ เพื่อรักษาชีวิตของเป่าเล่อเอ่อร์

น้องหญิงใหญ่และฮ่องเต้น้อยพำนักอยู่ในตำหนัก ไม่แน่ว่าอาจมีเหลืออยู่บ้าง หวังว่าของสิ่งนี้จะเป็นประโยชน์กับเป่าเล่อเอ่อร์

เขาไปถึงห้องหนังสือเพื่อพบกับเย่จั้นก่อน แต่เมื่อมาถึงประตู ก็ได้พบกับหัวหน้าหมอหลวงเหลียงที่กำลังวิ่งเหยาะๆ เข้ามา

“หมอหลวงเหลียง ภรรยาของข้า...”

“รอสักครู่ ข้าจะไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทก่อน”

เย่จั้นได้ยินเสียงจึงถามด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “เกิดอะไรขึ้น”

หมอหลวงเหลียงรีบคุกเข่าลงกับพื้น

“กระหม่อมอยากจะขอตรวจชีพจรของฝ่าบาท ขอทรงอนุญาตด้วย”

เย่จั้นขมวดคิ้วมุ่น

“ข้าไม่ได้ป่วย เหตุใดหมอหลวงเฒ่าถึงพูดเช่นนี้”

“นี่...”

หมอหลวงเหลียงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงกล่าวตามความจริง

ท้ายที่สุดแล้วคนตรงหน้าคือโอรสสวรรค์แห่งต้าโจว ผู้ควบคุมดูแลความเจริญและความเสื่อมโทรมของใต้หล้า จะให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้

เขาคุกเข่าลงบนพื้นด้วยความเคารพ และพูดอย่างนอบน้อมยิ่ง “เมื่อหนึ่งเดือนก่อนกระหม่อมเคยตรวจชีพจรของฝ่าบาท ในเวลานั้นแม้ว่าฝ่าบาทจะมีพลานามัยแข็งแรง แต่ยังมีความผิดปกติเล็กน้อย กระหม่อมคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ วันนี้เมื่อเห็นองค์หญิงน้อยเจียงวู จู่ๆ ก็นึกถึงความเป็นไปได้อันน่ากลัวอย่างหนึ่ง”

เย่จั้นหรี่ตามองไปที่หมอหลวงเหลียง

หมอหลวงเฒ่าอยู่ในวังมาหลายสิบปีแล้ว ทักษะทางการแพทย์และอุปนิสัยน่าเชื่อถือ ตอนนี้จู่ๆ ก็ได้ยินเขาพูดเช่นนั้น หัวใจก็เต้นรัว

หรือว่าฝ่าบาทเป็นโรคอะไรที่ไม่อาจเปิดเผยได้?

“เกิดอะไรขึ้นรึ”

เสียงของอินสิงอวิ๋นดังมาจากด้านหลัง เขาผู้ซึ่งสุขุมเยือกเย็นมาโดยตลอด อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกระวนกระวายใจมากขึ้นหลายส่วน

หัวหน้าหมอหลวงเหลียงเงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า “กระหม่อมสงสัยว่า ทั้งฝ่าบาทและองค์หญิงน้อยเจียงวูถูกกู่พิษ”

ใบหน้าของอินสิงอวิ๋นซีดในทันใด ร่างกายโงนเงนเล็กน้อย แล้วก็นึกถึงจูอวี้เหยียนขึ้นมา

ตอนที่ตัวเองอยู่ในเจียงวู ก็ถูกนางเสกกู่ใส่เช่นกัน ทำให้เขามึนงงสับสน ราวกับว่ากำลังเคลิ้มฝันยาวนาน ในเมื่อตัวเองต้องประสบกับแผนอำมหิตเช่นนี้ เป่าเล่อเอ่อร์ก็อาจจะถูกกระทำเช่นกัน

เมื่อคิดถึงความชั่วร้ายของหญิงผู้นั้น เจตนาฆ่าก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของอินสิงอวิ๋น

ขณะที่กำลังเหม่อ ก็ได้ยินเย่จั้นพูดว่า “ถ้าหมอหลวงเฒ่าไม่วางใจ ก็มาตรวจดูให้ข้าเถิด!”

หมอหลวงเหลียงรีบยื่นมือออกอย่างรวดเร็ว และตรวจชีพจรของเย่จั้น

แต่พบว่าชีพจรของเย่จั้นมั่นคงแข็งแกร่ง ไม่มีสิ่งเจือปนอยู่ในนั้น ครั้นจึงลูบเคราอย่างอดไม่ได้

เกิดอะไรขึ้น หรือว่าที่ตัวเองวินิจฉัยผิดพลาด หรือฝ่าบาทมีฝีมือยอดเยี่ยม จนสามารถขจัดหนอนกู่ออกไปได้

เย่จั้นชักมือกลับ