บทที่ 860 คนภักดีโง่ๆ

เฟิงเอ้อร์เหนียงตกใจ

“หรือว่าเลือกธิดาเทพคนใหม่แล้ว?”

ฮั่วเทียนเฉิงกล่าวว่า “มิได้”

ฉุยอวี้แค่นเสียงหึพูดว่า “คงพบคนที่คล้ายกับพี่หญิงใหญ่กระมัง...”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ นางก็นึกถึงอินชิงเสวียน จึงรีบหุบปากทันที

ฮั่วเทียนเฉิงไม่ได้ปฏิเสธ แต่พูดเสียงเรียบ “นี่คือการตัดสินใจของเจ้าตำหนัก เจ้าและข้าไม่มีสิทธิ์ปริปาก”

จากนั้นเขาก็กล่าวอย่างทอดถอนใจ “คิดไม่ถึงว่าจะมีคนหน้าตาคล้ายกันมากถึงเพียงนี้ หลายวันนี้ข้าได้พบกับแม่นางแซ่อินผู้หนึ่ง ดูคล้ายกับพี่หญิงใหญ่ของพวกเจ้ามาก”

ฉุยอวี้และเฟิงเอ้อร์เหนียงต่างก็พูดพร้อมกันทันที “ไม่เหมือนเลยสักนิด”

เฟิงเอ้อร์เหนียงไอแห้งๆ แล้วพูดว่า “แม่นางอินงดงามหยาดเยิ้มเกินไป ไม่เหมือนพี่หญิงใหญ่ที่สวยบริสุทธิ์ดุจเทพธิดาบนสรวงสวรรค์”

ฮั่วเทียนเฉิงกล่าวว่า “ข้ากลับคิดว่านางดูคล้ายมาก แม่นางอินสวยแต่ไม่ธรรมดา มีเสน่ห์แต่ไม่เย้ายวน ท่วงท่าสง่างามดุจดอกกล้วยไม้ บุคลิกผ่าเผย สุขุมเยือกเย็น สตรีเช่นนี้หาชมได้ยากจริงๆ”

ครั้งแรกที่ฮั่วเทียนเฉิงเห็นอินชิงเสวียนชัดเจน คือตอนที่นางหมดสติ ซึ่งทำให้เขาตกใจมาก แต่ก็แค่ตกใจเท่านั้น

โลกใหญ่ไพศาล ไร้พิสดารไม่มี มนุษย์ในโลกมีมากมายมหาศาลยิ่งกว่าปลา​ไนในน้ำ จะมีรูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกัน ก็ไม่น่าแปลกใจ

ฉุยอวี้ถามด้วยท่าทีระแวดระวัง “ท่านคงไม่คิดจะใช้แม่นางอิน พานางไปเป็นตัวเลือกธิดาเทพในตำหนักเทพกระมัง!”

ฮั่วเทียนเฉิงเหลือบมองฉุยอวี้แล้วพูดว่า “ศิษย์น้องฉุยเหมือนจะเป็นห่วงแม่นางอินมาก แต่เจ้าไม่ต้องกังวล นางแต่งงานแล้ว ไม่สามารถเดินข้ามสะพานวิญญาณเมฆาได้ ย่อมไม่สามารถเป็นธิดาเทพได้อยู่แล้ว”

ฉุยอวี้พูดอย่างเย็นชา “แม่นางอินถือได้ว่าเป็นผู้มีบุญคุณทางอ้อมของข้า ข้าไม่อยากให้ท่านทำอะไรกับนาง”

“ถ้านางคือคนที่ข้าตามหาจริงๆ พวกเจ้าก็ทำอะไรไม่ได้”

ฮั่วเทียนเฉิงพูดเบาๆ แล้วกล่าวเสริม “รอให้ข้าจบเรื่องที่นี่ เมื่อเรากลับไปที่ตำหนักเทพ หวังว่าศิษย์น้องทั้งสองจะไม่ทำให้ข้าลำบากใจ”

“ท่านพูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไร”

ฉุยอวี้ลุกขึ้นยืนทันที

ทว่าฮั่วเทียนเฉิงได้ใช้วิชาตัวเบาเหาะออกจากสำนักเซียวเหยาแล้ว

สีหน้าของเฟิงเอ้อร์เหนียงบิดเบี้ยวทันที

“ทำไมเจ้าถึงไปยั่วโทสะเขา”