บทที่ 893 บาดเจ็บทั้งสองฝ่าย

เพื่อไม่ให้เขาเห็นเลือดมากเกินไปจนไม่อาจควบคุมสติได้ ชายชุดดำจึงตะโกนขึ้นทันที

“อยากตามหาอินชิงเสวียนก็ตามข้ามา”

เมื่อได้ยินคำว่า “อินชิงเสวียน” สีหน้าของเย่จิ่งอวี้ก็สดใสขึ้นเล็กน้อย

ถามเสียงแข็งว่า “ท่านคือผู้ใด?”

“ผู้ที่พาพวกเจ้าไปทำลายค่ายกล หากเข้าเชื่อข้าก็ตามมา”

ชายชุดดำพูดจบก็เดินต่อไปอย่างไม่รีรอ เย่จิ่งอวี้จึงถือดาบตามไปทันที

ทั้งสองต่อสู้กับศัตรูตลอดทาง แต่ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของอินชิงเสวียน

ความตื่นตระหนกทำให้เย่จิ่งอวี้กระสับกระส่ายในหัวใจ ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายสีแดงอีกครั้ง

สายตาของชายชุดดำก็กังวลมากยิ่งขึ้น เมื่อเย่จิ่งอวี้สูญเสียการควบคุม ก็จะทำให้ถูกการฝังโลหิตควบคุมโดยสิ้นเชิง และตกอยู่ในภาวะบ้าคลั่ง

เพียงแต่น่าเสียดายที่เป็นอาคมต้องห้ามของเพียวเหมี่ยวอิ๋นเฉิง แม้ว่าเฮ่อฉางเฟิงเป็นพ่อลูกกับเจ้าเมือง แต่ก็ไม่สามารถแก้อาคมนี้ได้

“รักษาจิตใจให้สงบ รักษาจิตวิญญาณให้เข้มแข็ง หากเจ้ากลายเป็นคนเสียสติ เจ้าจะไม่รู้จักกับภรรยาของเจ้าอีกเลย”

เสียงที่ทุ้มต่ำราวกับน้ำวิสุทธิ์ ทำให้จิตใจของเย่จิ่งอวี้สดใสขึ้นทันที

เมื่อเห็นคราบเลือดบนร่างกาย เขาก็รู้สึกคลื่นไส้อย่างอดไม่ได้ และแสงในดวงตาของเขาก็ลดลงราวกับกระแสน้ำไหลกลับ

“ขอถามท่านผู้กล้า ท่านรู้ว่าภรรยาของข้าอยู่ที่ใดงั้นหรือ”

“ข้าไม่รู้ ค่ายกลใหญ่เกินไป หากต้องการตามหาเกรงว่าต้องใช้เวลาเล็กน้อย”

เฮ่อฉางเฟิงพลิกฝ่ามือฟาดชาวตงหลิวตายสองคน และพูดอีกว่า “วิชาอาคมการฝังโลหิตเป็นอาคมที่ชั่วร้ายที่สุด เมื่อถูกอาคมก็ยากที่จะแก้ได้ แม้ว่าอีกฝ่ายไม่ต้องการร่างกายของเจ้า แต่อาคมนี้ยังคงมีผลกระทบต่อจิตใจของเจ้าเมื่อมองเห็นเลือด หากไม่ต้องการตกเป็นหุ่นเชิดของการฝังโลหิต วิธีเดียวก็คือการรักษาความสงบของจิตใจไว้ให้ได้”

“ท่านรู้จักการฝังโลหิตได้อย่างไร?”

เย่จิ่งอวี้ใช้ดาบกวาดคนจำนวนมากกระเด็นออกไปและขมวดคิ้วถาม