บทที่ 899 ที่แท้ก็ไอ้เวรนั่น

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา ก็ไม่อาจลบล้างได้ลง

อินชิงเสวียนจ้องมองเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าด้วยความสงสัย เมื่อทั้งสองกินข้าวเสร็จ อินชิงเสวียนก็ตามสาวน้อยผมเปียหางม้ามายังป้ายรถเมล์

ขณะนั้นเอง หนุ่มหล่อขี่รถมอเตอร์ไซต์ไฟฟ้า สวมชุดคนส่งอาหารเดลิเวอรี่สีเหลืองมาหยุดที่ป้ายรถเมล์และทักทายเธอด้วยรอยยิ้ม

“จะไปทำงานใช่ไหม? ผมไปส่งคุณเอง”

“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมาก”

สาวน้อยปฏิเสธด้วยท่าทางเงียบสงบ

เมื่อมอเห็นใบหน้าของชายหนุ่มอย่างชัดเจน อินชิงเสวียนก็ต้องตกใจอีกครั้ง

นางรู้จักผู้ชายคนนี้ เขาคือเฉียวฉู่ฉือ คุณชายสามของบริษัทจงฮุ่ยประจำเมืองนี้ ตอนที่นางสัมภาษณ์งานครั้งแรก นางไปที่บริษัทนี้พอดี

ตอนนั้นผู้สัมภาษณ์คือเฉียวฉู่ฉือ อินชิงเสวียนไม่มีวันลืมชุดสูทและเนคไทของเขา ด้วยท่าทางที่เย็นชาและเคร่งขรึมบนใบหน้าของเขา ราวกับว่าการปรากฏตัวของเขา ทำให้ความกดอากาศรอบตัวเขาลดลงเล็กน้อย

ด้วยความคาดไม่ถึง เพราะอินชิงเสวียนที่ยังไม่มีประสบการณ์การทำงาน จึงถูกไล่ปัดทิ้งทันที ตอนที่ออกมายังพูดแขวะเฉียวฉู่ฉือว่าเขาหน้าตาเหมือนคนอมทุกข์ กล้ามเนื้อใบหน้าต้องเป็นเนื้อตายหมดแน่ๆ

วันนี้กลับเห็นเขาเผยรอยยิ้มที่สดใสเช่นนี้ จู่ๆ อินชิงเสวียนก็รู้สึกถึงความบ้าคลั่งของโลกใบนี้

หรือว่าตระกูลเฉียวล้มละลายแล้ว ผู้นำเมืองจงฮุ่ยหรือที่เรียกกันว่าคุณชายเฉียวผู้เย็นชา ตกอับจนต้องไปขี่รถมอเตอร์ไซต์ไฟฟ้าแล้วเหรอ?

โชคดีไม่ได้อยู่กับเราเสมอไปจริงด้วยนะ!

อินชิงเสวียนอยากหัวเราะออกมาดังๆ น่าเสียดายที่แม้ว่านางจะหัวเราะแล้ว ชายสกุลเฉียวก็ไม่ได้ยิน

ในระหว่างที่กำลังหัวเราะเยาะกับความทุกข์ของผู้อื่น คุณชายสามเฉียวก็ลงจากรถ

“ยังไงก็เป็นทางผ่าน ผมรับออเดอร์อาหารมาแล้ว ซึ่งอยู่ข้างบริษัทของพวกคุณพอดี”

เฉียวฉู่ฉือเหลือบมองโทรศัพท์แล้วพูดอีกว่า “รถเมล์สายที่เร็วที่สุดก็ยังต้องรออีกสิบกว่านาทีถึงจะมา คุณบอกว่าบริษัทพวกคุณหักเงินคนที่มาสายไม่ใช่เหรอ คุณไม่ต้องเกรงใจผมหรอกนะ”

สาวน้อยกัดริมฝีปากเบาๆ หนึ่งครั้ง

สายเพียงหนึ่งนาทีก็จะถูกปรับเงินสองร้อยหยวน มันเป็นเงินจำนวนมากสำหรับเธอ

การตั้งหลักบนโลกใบนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย สาวน้อยรักษาสิ่งมีค่าทุกอย่างของที่นี่เป็นอย่างดี

เธอเคยรับปากกับเจ้าของร่างเดิมแล้วว่าจะดูแลคุณย่าแทนนางเป็นอย่างดี แม้เจ้าของร่างเดิมอาจไม่ได้ยิน แต่เธอยังทำตามคำสัญญาเป็นอย่างดี ทำให้หญิงชรามีชีวิตที่ดีในบั้นปลายของชีวิต