บทที่ 922 หนังสือสวรรค์ไร้อักษร

ไม่กี่วันต่อมา แต่ละสำนักได้รับจดหมายลับที่ไม่ได้ลงนาม

ในนั้นมีเพียงไม่กี่คำเท่านั้น

สมบัติล้ำค่าแห่งยุทธภพ “หนังสือสวรรค์ไร้อักษร” จะถือกำเนิดขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้ ผู้มีคุณธรรมจะได้ถือครอง

ด้านล่างมีแผนที่ด้วย และตำแหน่งที่ชี้ตรงกลางคือยอดเขาบรรจบสวรรค์ในเทือกเขาเชื่อมเมฆา

ทุกคนต่างรู้เรื่องเทือกเขาเชื่อมเมฆาเป็นอย่างดี แต่ไม่เคยได้ยินชื่อยอดเขาบรรจบสวรรค์มาก่อน และไม่รู้ว่าหนังสือสวรรค์ไร้อักษรคืออะไร เพียงครู่เดียวเองนี้ก็แพร่ขยายเป็นวงกว้าง

ในไม่ช้าก็มีเรื่องราวนับไม่ถ้วนเกิดขึ้นในหมู่ชาวบ้าน บ้างก็ว่าหนังสือสวรรค์ไร้อักษรเป็นวรยุทธ์ขั้นสุดยอด บ้างก็ว่าเป็นแผนที่ที่บันทึกสมบัติล้ำค่า บ้างก็ว่าเป็นวิธีการบำเพ็ญตน ที่สามารถเป็นเซียนได้ภายในหนึ่งวัน

เพียงครู่เดียวก็พูดกันเซ็งเซ่เกรียวกราว กระพือให้เกิดการล่าสมบัติกันอย่างบ้าคลั่ง และคนจำนวนมากก็เดินทางตามแผนที่ไปยังเทือกเขาเชื่อมเมฆา

อินชิงเสวียนและคณะเดินทางก็ได้ยินข่าวนี้เช่นกัน อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสับสน

“หนังสือสวรรค์ไร้อักษรคืออะไรกันแน่”

เมื่อเห็นสีหน้าสนใจใคร่รู้บนใบหน้าของหญิงสาว เย่จิ่งอวี้ก็ยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า “สิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงเรื่องเพ้อฝัน ไม่ควรค่าพอให้เชื่อถือ”

เสี่ยวหนานเฟิงโบกมืออวบๆ ทันที ตะโกนเสียงนุ่มนิ่ม “ไม่เชื่อเชื่อ”

อินชิงเสวียนลูบใบหน้าเล็กๆ ที่เรียบเนียนของลูกชาย แล้วพูดเบาๆ “ใช่ เราไม่เชื่อ แม่แค่ถามไปงั้นเอง”

อวิ๋นฉ่ายพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ช่วงนี้องค์ชายน้อยช่างพูดมากขึ้น หลายเดือนที่ผ่านมานี้เปลี่ยนแปลงไปมากจริงๆ”

จังอวี้จิ่นกล่าวว่า “ใช่ องค์ชายน้อยของเราน่ารักขึ้นเรื่อยๆ!”

อินสิงอวิ๋นและเป่าเล่อเอ่อร์ก็มองดูเด็กด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเช่นกัน ทั้งครอบครัวต่างก็สนุกสนานกัน

หลังจากได้รับคำแนะนำจากอินชิงเสวียนหลายครั้ง เป่าเล่อเอ่อร์ก็คิดได้ ในเมื่อรักษาลูกไว้ไม่ได้ อาจเป็นเพราะพวกเขาแม่ลูกไร้วาสนาต่อกัน ถึงอย่างไรตัวเองก็ยังอายุน้อย ในอนาคตยังมีโอกาสอีกมาก

เมื่อไม่มีปมในใจ เป่าเล่อเอ่อร์ก็มาหยอกล้อเสี่ยวหนานเฟิงทุกวัน เจ้าตัวเล็กก็เข้าสังคมเก่งมาก ไม่เคยปฏิเสธป้าคนนี้เลย ซึ่งทำให้เป่าเล่อเอ่อร์ยิ่งอยากมีลูกมากขึ้น

ไป๋เสวี่ยนอนอย่างเกียจคร้านข้างหน้าต่าง นอนสัปหงกอยู่ บางทีก็กระโดดลงจากรถม้าไปเล่นสนุกเป็นครั้งคราว