บทที่ 950 เหล่านายหญิงออกจากวัง

“ได้จริงๆ หรือ”

เย่ไห่ถังต้องการออกจากวังโดยเร็วที่สุด แต่ก็กลัวว่าอินชิงเสวียนจะหิว จะถูกเสด็จพี่ตำหนิเอาได้

“ไม่มีปัญหา ข้ายังไม่หิวเท่าไหร่”

อินชิงเสวียนกำชับอะไรสองสามคำ แล้วพาเย่ไห่ถังออกจากวัง

เมื่อมาถึงประตูจิ้งอาน ก็เห็นหลี่เต๋อฝูเดินนำนายหญิงยี่สิบคนเข้าแถวเพื่อออกไปข้างนอก ทุกคนร้องไห้โศกเศร้าเหมือนไปงานไว้ทุกข์

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า หลี่เต๋อฝูก็หันกลับมา

พูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มว่า “กระหม่อมถวายพระพรกุ้ยเฟย ถวายพระพรองค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ”

เย่ไห่ถังโบกมืออย่างอารมณ์ดี

“ตามสบาย พวกนางจะออกจากวังแล้วหรือ”

หลี่เต๋อฝูตอบว่า “ถูกต้อง ฝ่าบาทมีราชโองการลงมาแล้ว ให้กระหม่อมไปส่งเหล่านายหญิงออกจากวังวันนี้พ่ะย่ะค่ะ”

เมื่อพูดตรงนี้ หลี่เต๋อฝูก็เหลือบมองอินชิงเสวียน

ฝ่าบาทสามารถทำเช่นนี้เพื่อกุ้ยเฟยได้ เรียกได้ว่าเสี่ยงต่อการไม่ยอมรับจากใต้หล้าจริงๆ

หากพระสนมมีลูกชายหญิงหลายคนก็แล้วไปเถิด แต่ตอนนี้มีวังหลังมีองค์ชายน้อยเพียงคนเดียว เด็กน้อยเลี้ยงดูให้เติบใหญ่ได้ยาก หากเกิดอะไรขึ้น ฝ่าบาทมิต้องไร้ผู้สืบทอดบัลลังก์งั้นหรือ

ถุยๆ!

นี่เขากำลังคิดอะไรอยู่ โหราจารย์บอกว่าองค์ชายน้อยเป็นดาวนำโชคลงมาจุติโลกมนุษย์ ต้องมีอายุยืนยาวแน่!

ในขณะที่หลี่เต๋อฝูกำลังคิดไปเรื่อยเปื่อย ก็ได้ยินอินชิงเสวียนถามว่า “นายหญิงหอฉงฮวาก็จากไปแล้วงั้นหรือ”

“ทูลกุ้ยเฟย นายหญิงของหอฉงฮวาจะจากไปคืนนี้ นางมีของมากมาย เกรงว่าจะเก็บข้าวของสักพัก”

อินชิงเสวียนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ยังดี ประเดี๋ยวรบกวนหลี่กงกงส่งคนไปแจ้งด้วย ว่าให้นางรอข้ากลับมาก่อน”

หลี่เต๋อฝูค้อมกายแล้วพูดว่า “กุยเฟยโปรดวางพระทัย เมื่อกระหม่อมส่งนายหญิงน้อยเหล่านี้แล้ว จะรีบไปที่หอฉงฮวาทันที”

อินชิงเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม “ต้องรบกวนแล้ว”