บทที่ 959 นักพรตเต๋าย่อมมีแผนการที่ดี

ฮั่วเทียนเฉิงวางชามลง พูดกับโจวหนิงและต้วนจื่อฉู่ที่ตามอยู่ด้านหลังมาตลอดว่า “ไป พวกเราไปดูกันเถอะ”

เย่จิ่งหลานพูดขึ้นด้านหลังว่า “ท่านฮั่ว ท่านคงไม่ไปขุดสุสานหรอกใช่ไหม สิ่งที่ฝังอยู่ในสุสานแห่งนี้ล้วนแต่เป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่เสียชีวิตในการต่อสู้เพื่อประชาชน ท่านฮั่วไม่กลัวว่าจะเป็นการทำผิดศีลธรรมงั้นหรือ?”

ฮั่วเทียนเฉิงชะงักฝีเท้า ยิ้มแล้วพูดว่า “คุณชายน้อยเย่คิดมากแล้ว ข้าและพี่ใหญ่กับพี่สะใภ้เคยรู้จักกัน ข้าเพียงไปสักการะพวกเขาเท่านั้น”

เย่จิ่งหลานพยักหน้ารับ

“เช่นนั้นก็ตามสบายเลย หากเป็นไปได้ ข้ายังคงหวังให้ท่านฮั่วออกทะเลไปพร้อมกับพวกข้า กวาดล้างชาวตงหลิวให้สิ้น”

“เรื่องนี้คงต้องพูดกันคราวหลัง ข้าก็มีเรื่องที่อยากเจรจากับคุณชายน้อยเย่เช่นกัน”

ฮั่วเทียนเฉิงโบกมือ นำโจวหนิงและต้วนจื่อฉู่เดินตรงไปยังด้านตะวันออกของภูเขาใหญ่

ฮวาเชียนยืนอยู่แต่ไกลมาตลอด เมื่อเห็นพวกเขาเดินจากไปไกลแล้ว นางจึงเดินเข้ามาทันที

“พวกเขามาทำอะไรที่นี่?”

ความทรงจำที่นางมีต่อฮั่วเทียนเฉิงไม่นับว่าแย่ แต่ก็ไม่ใช่ความทรงจำที่ดี เพราะว่าไม่ได้คุ้นเคยกัน จึงไม่สามารถคาดเดาอะไรได้

เย่จิ่งหลานส่ายหน้า

“ไม่แน่ใจ แต่ข้ารู้สึกว่า พวกเขามาเพื่อน้ำพุวิญญาณ และบอกว่าจะพาข้าไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง”

ทันใดนั้นฮวาเชียนก็จำข่าวลือล่าสุดในยุทธภพได้ และขมวดคิ้วเล็กน้อย

“หรือว่าพวกเขาต้องการพาท่านไปยังยอดเขาบรรจบสวรรค์ คนเหล่านี้ต้องการแบ่งผลประโยชน์จากหนังสือสวรรค์ไร้อักษรด้วยงั้นหรือ?”

เย่จิ่งหลานวิเคราะห์ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “วรยุทธ์ของข้าไม่ได้สูงส่ง เพียงฮั่วเทียนเฉิงขยับมือนิดเดียวก็ฆ่าข้าตายได้แล้ว เขาพาข้าไปจะมีประโยชน์อะไร?”

“ไม่ว่าอย่างไร ท่านหลบได้ก็หลบก่อนนะเจ้าค่ะ ท่านเป็นแม่ทัพในสงครามครั้งนี้ หากมีสิ่งใดผิดพลาดไป ข้าไม่รู้จะรายงานฝ่าบาทอย่างไรเช่นกัน”

เสียงของฮวาเชียนเบามาก มีเพียงเขาสองคนที่ได้ยิน

นางรู้ว่าเย่จิ่งหลานก็มีมิติเช่นกัน ขอเพียงเขาเข้าไปด้านใน แม้มีเซียนเทพอยู่ก็ไม่อาจเปิดออกได้

“ยังไม่ต้องหรอก ฮั่วเทียนเฉิงยังไม่ได้ป้องกันตัวจากข้า ข้าอยากเข้าไปก็คงไม่ยาก สิ่งที่ต้องการในตอนนี้คือแรงเสริม หากมีพวกเขาร่วมด้วย จะต้องมีผลลัพธ์ที่ดีแน่นอน”

เย่จิ่งหลานมองไปยังทิศทางที่พวกเขาเดินไป แผนการบางอย่างก็แวบผ่านเข้ามา