EP : 30

ผมมองมินตราด้วยความหลงใหลก่อนที่จะเหมือนตัวเองโดนมนต์สะกดให้คว้าเธอมาจูบ จากที่จูบแผ่วเบามันก็ทำให้ผมควบคุมตัวเองไม่ได้ จนตอนนี้ผมก็เป็นฝ่ายดันให้เธอนอนราบไปกับเตียงส่วนผมก็คร่อมเธอเอาไว้ แล้วซุกไซ้จูบไปตามซอกคอหอม ๆ ขาว ๆ ด้วยความหลงใหลและคิดถึง

“อื้อ~ ติน~” มินตราครางออกมาเสียงแผ่วเบาตอนที่ผมดึงเกาะอกเธอให้ลงไปกองที่เอวทำให้ผมเห็นบราปีกนกสีเนื้อเกาะอยู่ที่อกเธอ แค่ใช้จมูกดันเบา ๆ มันก็หลุดออกไปอย่างง่ายดายทำให้ตอนนี้หน้าอกไซต์ใหญ่ของเธอโชว์อร่ามอยู่ตรงหน้าผม

จ๊วบ~

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ~

แค่ผมเห็นยอกอกสีชมพูระเรื่อของเธอแค่วินาทีเดียวมันก็ทำให้ผมแทบคลั่งรีบก้มหน้าลงไปดูดกินมัน อ่าส์~ โคตรคิดถึงนมเมียเลยครับ ดูดเท่าไหร่ก็ไม่เคยอิ่ม ส่วนมินตราตอนนี้ก็นอนส่งเสียงครางเบา ๆ แล้วก็ใช้มือขยุ้มผมของผมเพื่อระบายอารมณ์แต่เธอคงไม่รู้ว่ายิ่งทำแบบนี้ผมยิ่งมีอารมณ์มากขึ้น

“อื้อ~ ซี๊ด~” เสียงมินตราครางมาเรื่อย ๆ ทำให้ผมมีอารมณ์มากขึ้น ผมเพิ่งจะรู้วันนี้เองว่าเมียผมครางได้เซ็กซี่เร้าอารมณ์มาก ครางแต่ละทีทำเอาลูกชายผมแข็งตัวได้อย่างรวดเร็วทำให้ผมนึกเสียดายที่เมื่อก่อนไม่เคยทำให้เธอครางด้วยความสุขเพราะมัวแต่ใช้อารมณ์ทำให้เธอต้องครางด้วยความเจ็บปวดทรมาน

ผมผละจากหน้าอกโตของเธอหลังจากที่ดูดดื่มมันมาเกือบจะสิบนาทีแล้วเคลื่อนตัวขึ้นไปหาเธอก่อนจะจูบปากแลกลิ้นกับเธออย่างเร่าร้อนอีกรอบพร้อมกับบดสะโพกที่มีมังกรตัวโตที่ตื่นเต็มตัวแล้วเข้าใส่น้องสาวของเธอ

“อื้ม~ ติน~”

“หืม เสียวเหรอที่รัก” ผมมองหน้าเธอก่อนที่จะให้หน้าผากแตะหน้าผากเธอ มินตราเองก็กอดผมแน่นด้วยความเสียวเพราะผมไม่หยุดบดมังกรใส่น้องสาวเธอแม้แต่วินาทีเดียวเอวบางของมินตราก็เลยร่อนไปมาด้วยความเสียว

“ซี๊ด~” เสียงครางเบา ๆ ของเธอทำเอาผมแทบคลั่ง

“ที่รัก...ขอได้ไหม” ผมถามเธอเสียงเบาเพราะไม่อยากฝืนใจเธออีก ถ้าเธอปฏิเสธผมก็พร้อมที่จะหยุดทันทีแต่ถ้าเธอยอมคืนนี้ผมคงเข้าไปดูผับตอนผับใกล้ปิดโน่นล่ะครับ

#AUSTIN END

#MINRTA TALK

“ถ้าบอกว่าไม่ล่ะ” ฉันถามเขาเสียงเบาแล้วหลบตา อันที่จริงตอนนี้ก็พร้อมนะคะฉันไม่เคยโดนเขาเล้าโลมแบบนี้สักครั้งเลยทำให้ฉันเคลิ้มไม่ยากเพราะที่ผ่านมาโดนบังคับตลอด แต่ก็อยากขอเวลาอีกนิดขอลองใจออสตินอีกหน่อย

ออสตินมองหน้าฉันนิดหน่อยทำให้เห็นแววตาผิดหวังของเขา เพราะตอนนี้ดูท่าทางเขาจะต้องการมาก ก็เอ่อ...มันแข็งอยู่ข้างล่างแล้ว แล้วก็กดลงกดน้องสาวฉันอยู่ด้วย

“ครับ” ออสตินตอบแล้วฟุบหน้าลงที่คอฉัน ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ หมุนตัวหันหลังให้ฉัน ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะยอมทำตามที่ฉันต้องการแต่โดยดี แต่เขาหันหลังให้เลยไม่รู้ว่าจะโกรธฉันรึเปล่า

“ใส่เสื้อผ้าซะมิน” ออสตินบอกแล้วเขาก็ลุกขึ้นนั่งหันหลังให้ฉัน ทเอาฉันใจไม่ดีไม่อยากทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้

“โกรธเหรอ” ฉันลุกขึ้นนั่งแล้วแตะที่ไหล่เขาเบา ๆ

“เปล่า”

“แล้วทำไมหันหลังให้กันแบบนี้” ฉันถามเขาแล้วเสียงก็เริ่มสั่นแล้วด้วย ฉันนึกว่าเขาจะเข้าใจแล้วก็รอฉันได้ซะอีกแต่ออสตินก็ยังคงเป็นออสตินอยู่วันยังค่ำสินะ พอฉันพูดจบออสตินก็รีบหันมาเลยทันที