พี่ชายข้างบ้าน 2(2)

เมื่อสั่งเจ้าของร้านว่าจะเอาน้ำยาอะไรเรียบร้อย เฮียไฟก็จูงมือฉันมาหาที่นั่ง แล้วก็เริ่มบ่น “นั่งระวังหน่อย กางเกงยาวกว่านี้ไม่มีหรือไง”

“ใคร ๆ ก็ใส่กันทั้งนั้น” ก็กางเกงยีนส์ขาสั้น จะอะไรมากมาย มีขาที่ขาวเนียนขนาดนี้ก็ต้องโชว์สักหน่อยสิ

“ไม่เห็นต้องใส่ตามคนอื่น”

“เฮียยังชอบผู้หญิงแต่งตัวแบบนี้เลย แล้วทำไมดาวจะใส่ไม่ได้”

“เฮียชอบผู้หญิงที่แต่งแบบนี้ แต่เฮียไม่ชอบให้น้องสาวเฮียใส่ ไม่ชอบให้คนมองด้วย”

“ดาวไม่ใช่น้องเฮีย” ไม่อยากเป็นน้องด้วย น้องอะไรดาวลูกคนเดียวไม่มีพี่ชาย

“เถียงเก่ง”

“…” ฉันเงียบและรับถ้วยขนมจีนจากแม่ค้า ตักพริกป่นใส่หน่อย ๆ และตามด้วยผักต่าง ๆ ทั้งใส่รวมและกินแกล้ม อร่อยเลยล่ะ

“กินอิ่มแล้วเดี๋ยวเฮียพาไปซื้อชุดใหม่”

“ไม่เอาค่ะ”

“เมื่อกี้มันเป็นประโยคคำถามเหรอน้องดาว” เฮียไฟพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

“เปล่าค่ะ”

แล้วหลังจากนั้นฉันก็ได้เสื้อผ้าตามแบบที่เฮียไฟต้องการให้ใส่ มันไม่ใช่ครั้งแรก เป็นแบบนี้มานานมากแล้ว เขามักซื้อของ มักทำเหมือนใส่ใจ แล้วสุดท้ายเขาก็จะเฉยชาใส่ฉันความรู้สึกของฉัน ทำเหมือนว่าเรื่องที่เขาทำมันคือเรื่องปกติ

เขาทำเหมือนว่าฉันคือน้องสาวคนหนึ่ง ซึ่งฉันไม่อยากเป็นน้องสาว

“กลับก่อนหรือรอกลับพร้อมเฮีย” กิ๊บกลับไปพร้อมเฮียฌอห์ณ พี่ชายข้างบ้านของฉันจึงบอกเฮียฌอห์ณว่าเดี๋ยวพาฉันกลับบ้านเอง

“ดาวยังไม่ได้รีดผ้าเลยค่ะ” จะให้รอกลับพร้อมเฮียไฟก็คงจะนาน เฮียไฟต้องไปหลายที่ ทักทายคนหลายคน เฮียคงให้เด็กแถวบ้านที่จะกลับไปส่งฉันแหละ

“ปะ เดี๋ยวเฮียไปส่ง”

“?” อ้าว ทำไมไม่เป็นแบบที่คิดเอาไว้ล่ะ

“งงอะไร”

“ก็ดาวนึกว่าเฮียจะให้ดาวติดรถคนอื่นไป”

“ทีหลังก็อย่านึกเองสิ”

“ค่ะ” แล้วจะดุฉันทำไม

“เอาอะไรอีกไหม กระเพาะปลาปะ”

“ไม่เอาเดี๋ยวอ้วน”

“อ้วนแบบตอนเด็กก็ดี แก้มยุ้ยน่ารัก” ใช่คำชมหรือเปล่านะ “เฮ้ย เท่ไปซื้อของให้เฮียหน่อย”

แต่ที่แน่ ๆ เฮียใช้เด็กไปซื้อของกินมาให้ฉันแล้ว สั่งอะไรเยอะแยะไปหมด ไหนถามแค่กระเพาะปลา ที่สั่งไปน่ะไม่ใช่น้อย ๆ

“รอของก่อน” แล้วแจ็คเก็ตยีนส์ก็ถูกถอดออกมาคลุมขาอีกครั้งเมื่อฉันนั่งลง

เฮียไฟก็เป็นแบบนี้ ใส่ใจดูแลทุกอย่าง แต่ห้ามฉันข้ามเส้นเรื่องผู้หญิงของเขา ประมาณว่าฉันจะหวงพี่ชายไม่ได้นะเพราะมันคือความสุขของพี่ชาย อ่อ แล้วก็นะเด็กวัยรุ่นแถวบ้านไม่กล้าจีบฉันสักคนเพราะฉันคือน้องสาวของเฮียไฟ

อะไร อะไรก็น้องสาวเฮียไฟ อยากตะโกนใส่หน้าว่าฉันไม่อยากเป็นน้องสาวข้างบ้าน อยากเป็นมากว่านั้น

แต่ก็ทำไม่ได้อยู่ดี

“วิท’ลัยเปิดวันพุธใช่ไหม” เกิดคำถามขณะที่เฮียขับรถมาส่งฉันที่บ้าน ทำไมเฮียรู้วันเปิดปิดวิทยาลัยน่ะเหรอ ก็เขาคุมฉันไง ให้ฉันส่งตารางเรียนให้ และเป็นผู้ปกครองของฉัน โดยที่แม่อนุญาตเนื่องจากแม่ของฉันบอกว่า ‘ไม่ชอบไปเป็นผู้ปกครอง พูดคุยกับอาจารย์ไม่เป็น เดี๋ยวไปเผลอชวนอาจารย์ตั้งวงเล่นไพ่อีก’

นั่นแหละค่ะ เฮียไฟจึงเป็นผู้ปกครองของฉัน

“ใช่ค่ะ”

“เหนื่อยหรือเปล่า คืนนี้เฮียไปงานแต่ง ไปกับเฮียไหม”

“ไปค่ะ” ตอบแบบไม่ต้องคิด เฮียชวนทีไรฉันไปตลอด ไม่ได้สนุกนะงานที่ไปน่ะ ฉันไปกินแล้วก็ไปควงเฮีย คือว่าถ้าฉันไปเฮียก็จะไม่หิ้วผู้หญิงกลับมาเพราะเป็นห่วงฉัน พูดง่าย ๆ ก็ไปกันท่าผู้หญิงอื่นอะ ถึงจะกันได้แค่ช่วงที่อยู่กับเฮียก็เถอะ ขอกันไว้ก่อนก็พอใจแล้ว

“แล้วเรื่องฝึกงานยังไงฝึกที่ไหนเลือกหรือยัง ให้เฮียหาให้ไหม”

“หนูฝึกกับเพื่อน เพื่อนกำลังจัดการค่ะ ถ้าผิดแผนยังไงเดี๋ยวบอกเฮียนะ” พูดแล้วฉันก็ยิ้ม การที่เฮียชวนออกงานทำให้ฉันอารมณ์ดี

รู้นะว่าฉันแม่งก็โคตรจะอ่อน เมื่อเช้าโกรธเขา น้อยใจเขาที่เอาผู้หญิงมานอน แต่พอเขาทำดีด้วยหน่อย ใจฉันก็เทหมดหน้าตักให้เขาคนเดียวอีกแล้ว มีอะไรก็เล่าให้เขาฟังหมด แบบนี้น่ะเหรอจะรักคนอื่น เหอะยากค่ะ